Wat is 70% van je loon?

wat is 70% van je loon: maximaal 6.740,54 euro bruto

Bij de vraag wat is 70% van je loon heeft langdurige ziekte een directe en grote invloed op jouw totale inkomen. Een onjuist begrip van de wettelijke regels leidt tot onverwachte financiële gevolgen voor jouw persoonlijke situatie. Ontdek de exacte regels om financiële verrassingen tijdens ziekte te vermijden.

Wat betekent 70% van je loon precies?

Als je langdurig ziek wordt, heeft dit direct invloed op je inkomen. De wettelijke regel in Nederland bepaalt dat een werkgever verplicht is om bij ziekte minimaal 70 procent loon bij ziekte door te betalen gedurende de eerste 104 weken.

De financiële impact van deze regelgeving kan echter sterk variëren en is afhankelijk van de exacte hoogte van je salaris en de afspraken in jouw sector. Het is een misverstand dat iedereen automatisch exact dertig procent inlevert - de realiteit achter de berekening kent cruciale bodems en plafonds die je portemonnee direct raken.

Toen ik zelf een aantal jaren geleden te maken kreeg met een langdurige blessure, dacht ik dat de rekensom simpel was. Gewoon mijn bruto salaris pakken en er dertig procent vanaf trekken. Pas toen ik mijn eerste aangepaste loonstrook op de keukentafel zag liggen, realiseerde ik me hoe complex de salaris bij ziekte berekenen eigenlijk is. Je vaste lasten lopen immers gewoon door terwijl je inkomen een flinke knauw krijgt.

Het cruciale verschil tussen het eerste en tweede ziektejaar

Het Nederlandse socialezekerheidsstelsel bouwt een extra bescherming in tijdens de eerste twaalf maanden van je ziekteverzuim. In het eerste ziektejaar mag het doorbetaalde bedrag namelijk nooit lager uitvallen dan het wettelijk minimumloon dat hoort bij jouw contracturen.

Als jouw reguliere salaris dicht bij het minimumloon ligt, zou een kale korting van dertig procent betekenen dat je onder de armoedegrens zakt. Daarom is de werkgever in het eerste jaar verplicht om je loon aan te vullen tot de wettelijke minimumgrens. In de loondoorbetaling tweede ziektejaar vervalt deze wettelijke aanvullingsplicht echter volledig. Dit betekent dat je inkomen dan wél onder het wettelijk minimumloon mag zakken.

Dit creëert voor veel werknemers een onverwacht financieel ravijn na precies 52 weken ziekte. Mocht je inkomen in dat tweede jaar inderdaad onder het sociaal minimum zakken, dan kun je bij het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen een aanvullende toeslag aanvragen om het gat gedeeltelijk te dichten. Maar let op: die goedkeuring is niet gegarandeerd en hangt af van je totale huishoudinkomen.

Hoeveel krijg ik doorbetaald als ik ziek ben boven het maximumdagloon?

Voor werknemers met een bovenmodaal inkomen geldt er een heel andere restrictie bij langdurige ziekte. De wettelijke loondoorbetaling van 70% is namelijk begrensd tot een wettelijk vastgesteld maximumbedrag, het zogeheten maximumdagloon.

Het maximale dagloon is vastgesteld op 309,91 euro bruto per dag, wat in de praktijk neerkomt op een maximum maandloon van 6.740,54 euro bruto. Verdien je bijvoorbeeld 8.000 euro bruto per maand? Dan berekent de werkgever de 70% niet over jouw werkelijke salaris, maar over dit maximale grensbedrag van 6.740,54 euro. Hierdoor leveren verdieners in de hogere schalen fors meer in dan de standaard dertig procent.

Dit financiële risico is exact de reden waarom collectieve arbeidsovereenkomsten zo belangrijk zijn. Veel cao-afspraken beschermen werknemers tegen deze harde wettelijke percentages. In diverse sectoren is afgesproken dat de werkgever het loon in het eerste jaar aanvult tot 100%, en in het tweede jaar tot bijvoorbeeld 80% of 90%, soms zelfs over het loondeel dat boven het maximumdagloon uitstijgt. Zonder zon cao-bepaling of een aanvullende individuele verzekering draag je de volledige financiële achteruitgang zelf.

Loondoorbetaling tweede ziektejaar bij een nulurencontract of parttime werk

Werknemers met een flexibel contract of een deeltijdbaan tasten vaak in het duister als het gaat om hun rechten bij ziekteverzuim. De wet maakt hierin echter geen onderscheid: ook met een nulurencontract of parttime dienstverband heb je recht op loondoorbetaling.

De rekensom bij een flexibel contract is gebaseerd op het gemiddelde aantal uren dat je in de periode voorafgaand aan je ziekmelding hebt gewerkt. Meestal hanteert men hiervoor een referteperiode van de laatste dertien weken. Heb je in die periode gemiddeld twintig uur per week gewerkt? Dan is de werkgever verplicht om tijdens je ziekte 70% van dat gemiddelde aantal uren door te betalen.

In de praktijk zie ik dat flexwerkers en oproepkrachten zich vaak niet durven ziek te melden uit angst voor ontslag of het mislopen van inkomsten. Het kostte me destijds veel moeite om een jonge collega ervan te overtuigen dat zij, ondanks haar oproepcontract, gewoon recht had op haar geld toen ze met een zware hersenschudding thuiszat. De wet beschermt flexwerkers expliciet, al moet je soms wel stevig in je schoenen staan om te krijgen waar je recht op hebt.

Wettelijke minima versus praktijksituaties via de cao

Wettelijke minimumregeling

Minimaal 70% van het brutoloon. De verplichte aanvulling tot het minimumloon vervalt volledig.

De doorbetaling wordt strikt afgekapt op 70% van het geldende maximumdagloon.

Minimaal 70% van het brutoloon, met een verplichte aanvulling tot het wettelijk minimumloon.

Ruimere cao-afspraken

Vaak een afgesproken loondoorbetaling van 70% tot 90%, onafhankelijk van de minimumloongrens.

Soms wordt ook het loondeel boven het maximale dagloon (gedeeltelijk) doorbetaald door de werkgever.

In de meeste Nederlandse cao's is dit verhoogd naar een volledige loondoorbetaling van 100%.

Financiële realiteit bij langdurige uitval

Sander, een ervaren software engineer van 34 jaar uit Utrecht, kreeg te maken met een zware burn-out en moest zich volledig ziekmelden. Met een bruto maandsalaris van 5.200 euro maakte hij zich aanvankelijk weinig zorgen over de financiën.

De schok kwam toen zijn werkgever na het eerste jaar de loondoorbetaling verlaagde naar het wettelijke minimum van 70%, omdat er geen aanvullende cao-afspraken golden in zijn individuele contract. Zijn bruto-inkomen kelderde direct met 1.560 euro per maand.

Sander probeerde in paniek te snel te re-integreren, wat leidde tot een flinke terugval in zijn herstel. Pas na intensief overleg met een financieel adviseur en de bedrijfsarts accepteerde hij dat zijn gezondheid prioriteit had en paste hij zijn uitgavenpatroon drastisch aan.

Na 18 maanden stroomde hij dankzij een gericht re-integratietraject weer succesvol in voor 24 uur per week, waarbij hij leerde dat een buffer voor het tweede ziektejaar onmisbaar is.