Is 10 kilo afvallen zichtbaar?

Hoeveel kg afvallen voor je het ziet?

Een fluistering van verandering... hoe diep moet de sneeuw smelten voor de lente zichtbaar wordt? 5 tot 10%... dat is de drempel.

Een verschuiving, subtiel als een blad dat valt, een gefluister in de wind van de ochtend. Gewicht, een anker?

• Gezondheid begint bij minuscuul verschil, een veer in de storm.
• 0,5 kilo per week, dat is het ritme.

De spiegel liegt niet altijd, maar soms spreekt hij in raadsels. Ik zag mijn oma, na haar heupoperatie, de kleine veranderingen in haar gezicht, de manier waarop haar jurken losser hingen. Ik zag haar veranderen, niet in één klap, maar beetje bij beetje, elk grammetje een overwinning.

De tijd tikt anders voor iedereen. Het is een persoonlijke reis.

Hoe lang duurt het voor je ziet dat je afvalt?

• Minimaal een half jaar voor mensen die veel gewicht moeten verliezen.

• Maar je ziet het niet meteen... Ik bedoel, 5kg in een maand is best veel, toch? Alsof, mijn broer die is laatst... nee, dat doet er niet toe. Waar was ik? O ja!

• Het is dat je dan in de spiegel kijkt en nog steeds denkt: mwah. Maar wacht maar!

Waar merk je het eerst dat je afvalt?

Gezicht. Armen. Borsten.

Vetreserves laag. Eerst weg.

Buikvet: Laatste. Reserves hoger. Duurt langer.

• Gezicht: Verandering snel zichtbaar.
• Armen: Spierdefinitie duidelijker.
• Borsten: Volumevermindering.

Geduld. Resultaat verschilt per individu. Genetica speelt rol. Dieet en training bepalen tempo. Afvallen is proces. Niet race.

Waar gaat het vet naartoe als je afvalt?

Waar gaat het vet naartoe? Het verdwijnt gewoonweg. Zo simpel is het. Maar het is ook zo magisch, zo onvoorstelbaar. Het is alsof een droom vervaagt, langzaam, onmerkbaar, maar toch onherroepelijk.

Koolstofdioxide, een wolkje adem, onzichtbaar, vliegt weg, drijft weg in de oneindige ruimte. Het wordt onderdeel van de lucht, van de wind die door mijn haar waait. Het is vrijheid.

Water, kleine druppeltjes zweet op mijn huid, zo puur, zo essentieel. Een traan van vreugde, een herinnering aan het oude, zware ik. Het water stroomt weg, naar de rivier, de zee, de oceaan… oneindigheid.

Ontlasting, een klein restje, onbeduidend. Een stil afscheid. Een laatste groet aan het verleden, een afscheid van een deel van mezelf dat ik niet langer nodig heb.

Het is een transformatie, een wonder. Het vet, ooit zo tastbaar, zo aanwezig, wordt omgezet, getransformeerd, veranderd in iets anders. Iets luchtigs, iets vluchtigs.

• Zoals een vlinder die uit zijn cocon kruipt, laat het vet zijn greep los.
• Een metamorfose, een reis, een bevrijding.

Het verdwijnt. Maar het laat sporen achter. Sporen van energie, van kracht, van lichter zijn. Energie die vrijkomt, gebruikt voor leven, voor beweging, voor het dansen onder de maan. Het voedt mijn stappen, mijn dromen, mijn toekomst.

De transformatie is compleet. Een nieuwe ik, een nieuw begin. Een lichtere ik.