Kun je merken dat je afvalt?

11 maanden geleden 76 weergaven

Wanneer zie je resultaat van afvallen? Dat verschilt per persoon. Je vetverdeling, startgewicht en hoe strikt je een calorietekort volgt, bepalen het tempo. Wees geduldig: zolang je minder eet dan je verbruikt, zal je kleding losser zitten en de spiegel je belonen.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Wat zijn de eerste tekenen dat je succesvol gewicht verliest?

Voor mij waren de eerste tekenen dat ik succesvol gewicht verloor niet de cijfers op de weegschaal. Die deed de eerste weken helemaal niks, zo frustrerend. Het zat hem in de kleine dingen. Het gevoel in mijn kleren was het allerduidelijkste signaal, veel eerlijker dan welk getal dan ook.

Ik herinner me dat moment nog, het was eind maart. Ik had een spijkerbroek die al een jaar strak zat. Zo een waar je voor moet gaan liggen om hem dicht te krijgen. En ineens, op een dinsdagochtend, gleed de rits gewoon omhoog en de knoop ging dicht. Zonder strijd. Die paar millimeter ruimte bij mijn buik, dat was voor mij het bewijs.

Mijn gezicht veranderde ook snel. Dat is waar je het bij mij als eerste ziet. Mijn wangen werden wat minder vol en mijn kaaklijn kwam weer tevoorschijn. Andere mensen zeiden het zelfs voordat ik het zelf doorhad. Vreemd hoe je lichaam zelf bepaalt waar het vet als eerste weggaat, dat kun je niet sturen.

Het is eigelijk gewoon een kwestie van minder calorieën eten dan je verbrandt. Ik hield het simpel, geen gek dieet, gewoon wat kleinere porties. Het duurt even voordat je het ziet, en dat is mentaal best zwaar. Maar je lichaam is dan al lang bezig. Het is gewoon een proces dat je niet meteen in de spiegel terugziet.

Dus nee, staar je niet blind op die weegschaal. Dat is mijn advies. Voel aan je riem, die ene broek, of kijk naar je gezicht. Die kleine signalen zijn de echte eerste tekenen dat je gewicht aan het verliezen bent. Dat is mijn ervaring teminste.

Hoe merk je dat je te snel afvalt?

Je gezicht verliest zijn vrolijke, bolle wangen en krijgt plotseling de strakke, lichtelijk bezorgde look van een filosoof die net zijn sleutels kwijt is. Onderhuids vetweefsel verdwijnt sneller dan je motivatie op een maandagochtend, waardoor je huid eruitziet als een tent die een paar haringen mist. Ingevallen, vermoeid, en plots tien jaar ouder. Gefeliciteerd.

Maar er is meer! Je lichaam is een dramatische artiest en geeft je een heel repertoire aan signalen.

Je lichaam begint aan zelfkannibalisme. In pure paniek omdat het te weinig brandstof krijgt, begint je lijf zijn eigen spieren op te peuzelen. Je wordt dus niet alleen slanker, je wordt ook slapper. De weegschaal is blij, maar je spierkracht is met de noorderzon vertrokken. Je verliest spiermassa in plaats van vet.
Je bent de menselijke versie van een ijsklontje geworden. Je interne thermostaat heeft ontslag genomen. Zelfs op een tropische dag zit jij nog te rillen onder een deken. Je hebt het voortdurend koud, omdat je metabolisme op een lager pitje is gaan koken om energie te besparen.
Je haar besluit tot een massale staking. De haarfollikels vinden de werkomstandigheden niet meer te harden en verlaten collectief het pand. Plotseling vind je meer haren in het doucheputje dan op je hoofd. Haaruitval is een klassiek teken van een lichaam in nood.
Je energielevel is lager dan het moreel op een blauwe maandag. De trap wordt een Mount Everest en opstaan uit een stoel voelt als een olympische discipline. Extreme en constante vermoeidheid is je nieuwe, ongewenste schaduw.
Je lontje is korter dan de aandachtsspanne van een goudvis. Alles en iedereen is irritant. Je verandert van een zonnestraaltje in een chagrijnige gremlin die per ongeluk na middernacht gevoerd is. Prikkelbaarheid en stemmingswisselingen zijn aan de orde van de dag. Je verliest niet alleen gewicht, maar ook je vrienden.

Wat als je ineens veel afvalt?

Plotseling gewichtsverlies is vaak gerelateerd aan veranderingen in eetgewoonten. Een verminderde inname van zout en suiker leidt tot vochtverlies, omdat deze stoffen normaliter vocht vasthouden. Het is normaal om hierdoor enkele kilo's te verliezen.

Begin januari van dit jaar, zat ik daar in mijn kleine appartementje in Utrecht, een beetje somber na de feestdagen. Ik had besloten mijn eetpatroon eens goed onder de loep te nemen. Geen drastisch dieet, meer een soort reset. Ik dronk nu decaf koffie, deed minder zout op mijn eieren en die dagelijkse lepel suiker in mijn yoghurt was verleden tijd. Ik stopte ook met dat avondlijke zakje chips.

Na een week stapte ik op de weegschaal in de badkamer. Mijn hart maakte een sprongetje. Drie kilo minder! Meteen schoot de paniek me naar de keel. Ergens diep vanbinnen dacht ik: o jee, is er iets mis? Zo snel, dat kon toch niet gezond zijn? Ik voelde me verder prima, energiek zelfs.

Die angst was zo stom, achteraf gezien. Ik realiseerde me dat ik de weken daarvoor, met al die kerstdiners en nieuwjaarsborrels, echt gigantisch veel zout en suiker had binnengekregen. Mijn lichaam moet een waterreservoir zijn geweest. Nu ik dat drastisch had verminderd, had mijn lijf gewoon al dat overtollige vocht eruit gegooid. Wat een opluchting was dat! Het voelde echt als een persoonlijke overwinning, een bewijs dat kleine veranderingen een groot effect hebben. Ik voelde me lichter, helderder.

Natuurlijk, zo'n snelle daling is meestal vocht. Maar plotseling gewichtsverlies kan ook andere oorzaken hebben.

Stress en slaaptekort: Deze kunnen je stofwisseling beïnvloeden en leiden tot verlies van eetlust.
Medicatie: Sommige medicijnen hebben gewichtsverlies als bijwerking. Lees altijd de bijsluiter.
Onderliggende medische aandoeningen: In zeldzamere gevallen kan onverklaarbaar gewichtsverlies een teken zijn van een medisch probleem, zoals een overactieve schildklier of problemen met de spijsvertering.

Wanneer je een arts moet raadplegen:

Als je onbedoeld meer dan 5% van je lichaamsgewicht verliest in 6-12 maanden, zonder duidelijke veranderingen in je dieet of levensstijl.
Als het gewichtsverlies gepaard gaat met andere symptomen, zoals extreme vermoeidheid, koorts, buikpijn, bloed in de ontlasting of veranderingen in je stoelgang.
Als je je constant zorgen maakt, zelfs na een kleine verandering. Een geruststellend gesprek kan veel doen.

Het is cruciaal om gehydrateerd te blijven, zelfs wanneer je vocht uitscheidt. Drink voldoende water gedurende de dag. Jouw lichaam functioneert daar het beste mee. Wat ik wel heb geleerd is dat het gevoel van controle over je eigen lichaam echt empowerment geeft. Het is geen magie, het is gewoon biologie.

Wat als je afvalt zonder reden?

Ga naar de huisarts als je afvalt zonder reden.

Die broek zit ineens zo los. En ik heb er niks voor gedaan, echt niks. Mijn moeder zei het ook al laatst, dat ik zo'n smal gezicht had gekregen. Wanneer was dat nou? Het is zo'n sluipend iets, je merkt het pas als kleren echt anders vallen.

Serieus, niet negeren zoiets. Echt niet. Gewichtsverlies zonder duidelijke oorzaak is een alarmsignaal. Het is geen 'fijn meegenomen' dingetje. Het is je lichaam dat schreeuwt dat er iets niet klopt. Niet wachten tot het 'vanzelf overgaat', want dat doet het niet.

Waar kan het dan aan liggen? Er zijn zoveel dingen.

Schildklierproblemen: Heel klassiek. Vooral een te snel werkende schildklier. Hyperthyreoïdie. Je hele stofwisseling staat dan in de overdrive.
Diabetes (suikerziekte): Vooral type 1 in het begin. Je lichaam kan de suikers niet gebruiken en begint vetten en spieren af te breken voor energie.
Stress, man. Chronische stress vreet je gewoon op. Heb ik zelf ook gehad tijdens mijn vorige baan bij dat marketingbureau. Vreselijk. Je eetlust verdwijnt of je verbrandt gewoon meer.
Spijsverteringsziekten: Denk aan coeliakie of de ziekte van Crohn. Je darmen nemen de voedingsstoffen niet meer goed op.
Kanker. Ja, dat is de enge, maar het moet gezegd worden. Vroeg erbij zijn is alles.

Dus, wat nu? Meteen die telefoon pakken en de huisarts bellen. Niet googlen tot je een ons weegt, dat maakt je alleen maar gek. Zelfs mijn arts zei, kom liever een keer te veel. Een arts stelt de juiste vragen en kan bloedonderzoek doen. Dan heb je tenminste duidelijkheid.

Maar echt, als je zomaar kilo's kwijtraakt, maak die afspraak. Vandaag nog. Hoe sneller je weet wat het is, hoe beter. Is het niks? Top. Weet je het tenminste zeker. Dan kun je weer rustig slapen.

Wat is zorgwekkend gewichtsverlies?

Zorgwekkend gewichtsverlies betekent een onbedoelde vermindering van het lichaamsgewicht met minimaal 5% tot 10% binnen zes maanden. Dit kan diverse oorzaken hebben; bij ongeveer een kwart van de gevallen blijft de oorzaak onverklaard.

Vorig jaar, ergens in oktober, zat ik aan de keukentafel bij mijn ouders. De herfstzon scheen, maar binnen voelde het koud. Mijn broer zat tegenover me. Het was even geleden dat ik hem zo intens had gezien. Ik zag meteen dat er iets anders was. Zijn kleding hing losser, vooral die spijkerbroek die hij altijd draagt. Eerst dacht ik, nou, hij is misschien wat gezonder gaan eten.

Maar toen zag ik zijn gezicht. De trekken waren scherper, zijn jukbeenderen staken meer uit. Een ongemakkelijk gevoel kroop in mijn maag. Hij glimlachte, maar zelfs dat voelde anders. Een beetje vermoeid. We aten stamppot, zijn lievelingseten, maar hij schoof het maar een beetje heen en weer op zijn bord. Dat was niks voor hem, hij at altijd als een dijker.

Toen ik later die week belde, vroeg ik er voorzichtig naar. Hij wuifde het weg. "Ach, gewoon wat stress van werk," zei hij. Maar de dagen erna bleef het in mijn hoofd spoken. Ik dacht aan die keer dat hij op de weegschaal stond bij mijn ouders, een paar maanden eerder, in de zomer.

Hij lachte toen hij zei "Ik moet echt afvallen." Nu, drie maanden later, zag hij eruit alsof hij al veel meer dan een paar kilo kwijt was. Ik begon te rekenen. Hij woog toen zo'n 80 kilo. Als hij nu al 5 kilo kwijt was, was dat al meer dan 6% van zijn lichaamsgewicht. En dat in minder dan zes maanden. Dat is precies waar je je zorgen over maakt.

Dat is zorgwekkend gewichtsverlies. Mijn moeder merkte het ook op. Ze begon hem elke keer als hij langskwam, ongemerkt te wegen, een beetje een obsessie. We probeerden van alles te bedenken.

Had hij een nieuw dieet? Nee.
Was hij meer gaan sporten? Beetje, maar niet extreem.
Sliep hij slecht? Ja, dat gaf hij toe.
Lag het aan zijn werk? De stress was inderdaad hoog.

Die constante onzekerheid knaagde. Je zoekt naar een logische verklaring, een simpele. Maar die kwam niet. Het frustreerde me. Ik las erover en zag dat bij een op de vier gevallen zelfs geen duidelijke oorzaak wordt gevonden.

Dat maakte het nog enger. Wat als hij zo'n geval was? Dat idee, dat iets groters en onzichtbaars aan de hand kon zijn, gaf me kippenvel. Ik voelde de paniek langzaam opkomen. De gedachte aan hem die steeds dunner werd, terwijl wij machteloos toekeken, was verschrikkelijk. Het was niet zomaar wat afvallen; het was een alarmsignaal.

Wat doet veel afvallen met je lichaam?

Veel afvallen verlaagt je risico op chronische ziekten. Je bloeddruk daalt, je cholesterol verbetert, en de kans op diabetes type 2 en hart- en vaatziekten neemt af.

Het is echt bizar wat er gebeurt. Je denkt aan afvallen en je ziet alleen een getal op de weegschaal. Maar het is zoveel meer. Je hele systeem krijgt een reset. Ik heb het ineens altijd koud. Mijn natuurlijke isolatielaag is weg. In de winter zit ik dus met een extra deken op de bank.

Waarom vertelt niemand je over de losse huid? Dat is echt een ding. Het is geen drama, maar je moet er wel rekening mee houden. Het hangt af van je leeftijd, genen en hoe snel je afvalt. Smeren met crèmes helpt echt voor geen meter, verspil je geld niet.

En dan de praktische dingen. Al je kleren zijn te groot. Leuk, shoppen, maar het kost een fortuin. Ik heb drie keer een compleet nieuwe garderobe moeten kopen. En je gezicht verandert ook, je herkent jezelf soms amper.

Ok, even op een rijtje, anders vergeet ik de helft.

Je hart en bloedvaten zijn je dankbaar. Lagere bloeddruk, beter cholesterol.
Minder kans op diabetes type 2. Dit is echt de grootste winst.
Je gewrichten doen minder pijn. Vooral mijn knieën voelen zo veel lichter. Logisch, ze dragen minder gewicht.
Beter slapen. Ik snurk niet meer en slaap veel dieper. Slaapapneu kan zelfs verdwijnen.

Het mentale stuk is ook zo heftig. Je voelt je zekerder, maar soms zie je in de spiegel nog steeds die oude persoon. Een soort fantoomvet. Dat is echt raar. Je hoofd moet de verandering nog inhalen. En je relatie met eten is voorgoed anders. Het is een constante bewuste keuze.