Hoeveel kost een langdurig zieke werknemer?

51 weergaven
De hoogte van de uitkering bij langdurige ziekte is afhankelijk van het brutoloon en de duur van de arbeidsongeschiktheid. Het ziekenfonds berekent de uitkering, meestal 70% van het brutoloon (tot een maximum) in het eerste jaar. Na een maand wordt de arbeidsovereenkomst opgeschort. De precieze bedragen verschillen per situatie.
Reactie 0 vind-ik-leuks

De kosten van een langdurig zieke werknemer: meer dan alleen de loondoorbetaling

Langdurige ziekte van een werknemer brengt aanzienlijke kosten met zich mee voor een werkgever. Hoewel de directe kosten, zoals de loondoorbetaling, vaak als eerste opkomen, zijn er diverse verborgen kosten die een flinke impact kunnen hebben op de bedrijfsvoering. Dit artikel duikt dieper in de financiële gevolgen van langdurige ziekte en belicht aspecten die vaak over het hoofd worden gezien.

De basisuitkering bij ziekte, meestal 70% van het brutoloon (tot een maximum), wordt na de eerste maand ziekte door het UWV uitgekeerd, niet door het ziekenfonds. De arbeidsovereenkomst blijft wel bestaan, maar wordt in feite opgeschort wat betreft de verplichtingen tot arbeid en loonbetaling. Het is belangrijk te onthouden dat de werkgever gedurende twee jaar verantwoordelijk blijft voor de re-integratie van de zieke werknemer.

De kosten voor de werkgever gaan echter verder dan alleen deze loondoorbetaling in het eerste ziektejaar. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Kosten voor vervanging: Een zieke werknemer moet vervangen worden. Dit kan betekenen het inhuren van een tijdelijke kracht, het overwerken van collega's (met mogelijke overwerktoeslagen) of het uitbesteden van taken.
  • Verlies van productiviteit: Zelfs met vervanging is het zelden mogelijk om de productiviteit van de zieke werknemer volledig te compenseren. De expertise en ervaring van de werknemer gaan tijdelijk verloren.
  • Administratieve lasten: Het ziekteproces brengt een aanzienlijke administratieve belasting met zich mee, zoals het contact met het UWV, de arbodienst en de verzekeringsmaatschappij.
  • Re-integratiekosten: De werkgever is verplicht om mee te werken aan de re-integratie van de zieke werknemer. Dit kan kosten met zich meebrengen voor bijvoorbeeld aanpassingen aan de werkplek, scholing of begeleiding.
  • WGA-premie: Wanneer een werknemer na twee jaar nog steeds ziek is, komt hij/zij in de WGA (Werkhervattingsregeling Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten). De premie die de werkgever hiervoor betaalt, is afhankelijk van het aantal WGA-uitkeringen in het verleden. Een langdurig zieke werknemer kan dus leiden tot een verhoging van de WGA-premie in de toekomst.

Het is daarom cruciaal voor werkgevers om proactief te werk te gaan bij ziekteverzuim. Investeren in preventie, zoals een gezonde werkomgeving en goede begeleiding bij terugkeer na ziekte, kan op de lange termijn aanzienlijke kosten besparen. Het is raadzaam om tijdig contact op te nemen met de arbodienst en het UWV voor advies en ondersteuning bij het begeleiden van zieke werknemers.

De precieze kosten van een langdurig zieke werknemer zijn dus complex en afhankelijk van diverse factoren. Door rekening te houden met zowel de directe als indirecte kosten, kunnen werkgevers een realistisch beeld krijgen van de financiële impact en passende maatregelen nemen om deze te beperken.