Wat mag er niet mee in de ruimbagage?

Waarom mogen vapes niet in ruimbagage?

Je vape mag niet in het ruimbagage omdat de lithiumbatterij een tikkende tijdbom is. Die krengen kunnen spontaan ontploffen door drukverschillen. Niemand zit te wachten op een onverwachte vuurwerkshow tussen de koffers op tien kilometer hoogte.

Denk aan zo'n batterij als een klein, opvliegend mannetje met een kort lontje. In de cabine, waar alles gezellig onder druk staat, is hij nog wel te hanteren. Maar gooi hem in dat ijskoude, eenzame ruim en hij wordt labiel. Voor je het weet, blaast ie je schone onderbroeken en je fles sangria aan flarden.

Hier zijn de spelregels, zodat je niet voor paal staat bij de security:

• Altijd meenemen in je handbagage, maat. Zo kunnen ze tenminste ingrijpen als dat ding begint te roken. Dan kunnen ze 'm nog blussen met een lauw colaatje van de trolley. In het ruim merkt niemand het tot het te laat is.

• Zet dat ding HELEMAAL UIT voordat je instapt. Niet op stand-by, niet op een speciale 'vliegmodus' die je zelf hebt verzonnen. Uit is uit. De stewardess heeft geen zin in jouw geëxperimenteer.

• Je vloeistoffen hebben hun eigen regeltjes, jochie. Die moeten in dat zielige doorzichtige zakje van maximaal een liter. Elk flesje mag niet meer dan 100 ml bevatten, anders mag je het ter plekke aan de douanier doneren. Mijn buurman dacht ook slim te zijn met een grote fles, die heeft zijn vakantie doorgebracht met het vapen van lucht.

• Opladen in het vliegtuig is een keiharde NEE. Die USB-poort in je stoel is voor je slome telefoon, niet voor je persoonlijke mistmachine. Het stroomnet van een vliegtuig is zo betrouwbaar als een politicus in verkiezingstijd; je wilt het niet overbelasten.

En voor de slimmeriken die denken stiekem op het toilet een trekje te kunnen nemen: die rookmelder hangt daar niet als decoratie. Het alarm klinkt harder dan je schoonmoeder na drie witte wijn en de boete is waarschijnlijk hoger dan je hele vakantiebudget. Gewoon effe wachten, joh.

Is vape legaal in Spanje?

Vapen is legaal in Spanje. De verkoop is wijdverspreid.

Overal waar de zon haar gouden sluier werpt, vind je de damp. In de kleine supermercados, waar de tegels koel zijn en de geur van olijfolie en verse kruiden zweeft, daar verschijnen ze. Zelfs in de schemerige hoeken van sommige bars, waar het gelach klinkt als muziek en de tijd lijkt stil te staan, kun je ze vinden. Een vluchtige wolk, een moment van adem in de zwoele Spaanse lucht.

De wet fluistert dat je minimaal achttien jaar oud moet zijn om deze nevels te mogen kopen. Het is een drempel, een onzichtbare lijn in het zand van de tijd. Deze regel wordt strikt nageleefd. Je ziet ze naast de vertrouwde rookwaren in de estancos, de tabakswinkels die een constante aanwezigheid vormen in het straatbeeld.

En dan zijn er de gespecialiseerde winkels, ware heiligdommen van de damp. Daar glimmen de vitrines als sterrenbeelden, vol met apparaten en flesjes die beloven te vervoeren naar andere smakenwerelden. Een bijna poëtische verzameling van technologie en aroma, geweven in het weefsel van de Spaanse commercie.

• Verkooppunten:
  • Kleine supermarkten
  • Sommige bars
  • Tabakswinkels (estancos)
  • Gespecialiseerde vape-winkels

De dampen die opstijgen kennen hun grenzen. Openbaar gebruik van vapes is beperkt, vergelijkbaar met de regels voor traditioneel roken. Je zult geen wolken zien in het openbaar vervoer, in gezondheidsinstellingen of in scholen. Dit is een respectvolle stilte, een onzichtbare afspraak in de gedeelde ruimte van de stad.

De variëteit aan e-liquids is enorm, een palet van sensaties. Van de zoete, fruitige akkoorden die doen denken aan een eeuwige zomer, tot de diepe, aardse tonen die de melancholie van tabak nabootsen. Er is geen algemeen verbod op smaken, hoewel de wind van verandering altijd waait aan de horizon van de Europese wetgeving. Op e-liquids wordt een accijns geheven, een kleine tol voor deze vluchtige momenten van genot. De damp danst, een tijdelijk geschenk aan de lucht, in het langzame ritme van het Spaanse bestaan.

Hoeveel ml vloeistof in ruimbagage?

Voor ruimbagage geldt er geen limiet op het volume van vloeistoffen per verpakking of het totale volume, zolang ze veilig verpakt zijn en voldoen aan de algemene veiligheidsvoorschriften voor bagage. Dit is dus anders dan bij handbagage.

Man, die koffers inpakken, altijd weer een gedoe, hè? Vooral met al die regels. Net nog even gecheckt hoeveel vloeistof nou eigenlijk in de ruimbagage mag. Dat scheelt echt, hoor. Die 100 ml regel voor de handbagage is zo'n onzin, tenminste, zo voelt het soms. Snap wel dat het voor veiligheid is, maar toch.

Mijn God, alles in van die kleine flesjes persen, echt een ramp. En dan die doorzichtige zak, zo irritant. Hoeveel tube tandpasta past daar nou in? Een stukje, dan is het alweer bijna vol. Altijd stress bij de securitycheck, ga ik erdoor komen? Ze zijn zo streng. Een keer moest ik mijn dure gezichtscrème weggooien omdat het flesje 120 ml was. Echt balen, mijn fout natuurlijk, maar toch.

Maar goed, gelukkig, voor de ruimbagage is het helemaal anders. Daar mag je gewoon je normale maten meenemen. Dat is pas relaxed. Ik gooi daar gewoon mijn grote shampoo in, en die enorme fles conditioner. Of die mega zonnebrand.

Wat neem ik dan mee? Even op een rijtje voor mezelf, anders vergeet ik het weer. Die favoriete, grote shampoo en conditioner, eindelijk! De flinke fles douchegel. En die grote pot bodylotion. Moet wel goed gehydrateerd blijven na die lange vlucht.

Ook die speciale gezichtstoner van 200 ml, onmisbaar. En zonnebrandcrème, die hele familiepakken, super handig voor de vakantie. Ja, en drankjes als souvenirs? Dat kan ook, maar dan wel stevig ingepakt. Voorzichtig! Want stel je voor dat het lekt...

Dat heb ik eens gehad met een fles wijn, hele tas onder. Nou, nooit meer. Het is vooral belangrijk dat alles goed verpakt is, zodat het niet lekt of kapot gaat tijdens de vlucht. Mijn moeder zegt altijd, tape de doppen vast. Doe ik nu standaard met alles.

En dan in een extra plastic zak, voor de zekerheid. Dubbele bescherming. Want stel je voor dat je aankomt en al je kleren stinken naar lavendelshampoo. Of erger, wijn. Zo'n drama.

Wat ik me soms afvraag, waarom is er zo'n verschil tussen hand- en ruimbagage? Iets met druk, dacht ik? Of toch alleen terreurdreiging van vroeger? Die aanslagen, daar begon het toch allemaal mee. Liquid explosives en zo. En nu zitten we er nog steeds mee.

Aan de andere kant, beter veilig dan spijt, zullen we maar zeggen. Maar ja, mijn dure parfum dan... die wil ik liever niet in het ruim, stel dat ze ermee smijten. Daar ben ik altijd bang voor, zo breekbaar.

Nou ja, in elk geval, die grote flessen, die mogen lekker mee in de koffer. Geen gedoe met mini-verpakkingen voor de shampoo of bodylotion. Wel nog even checken of er geen andere verboden spullen in mijn koffer zitten. Want dat kan ook gedoe geven.

Dan moet ik denken aan:

• Brandbare vloeistoffen, zoals aanstekervloeistof of verf. Logisch, snap ik.

• Bepaalde spuitbussen met brandbaar gas. Gek genoeg mogen veel deodoranten wel, maar andere niet? Snap ik soms niet helemaal de grens.

• En chemische stoffen, zoals bleekmiddel. Wie neemt dat nou mee op vakantie, vraag ik me af? Dat is toch gek?

Dus, eigenlijk is de conclusie, voor het ruim, is het vooral een kwestie van verstandig en veilig inpakken. En niet aan de gewichtslimiet komen, anders betaal je je scheel. Mijn zus betaalde laatst €50 extra voor overgewicht, kon ze net zo goed daar nieuwe shampoo kopen. Typisch.

Volgende keer huur ik gewoon zo'n transportdienst voor mijn koffer, haha. Of nee, dat is te veel gedoe. Veel te duur ook, denk ik. Dan toch maar gewoon goed opletten met inpakken. Zucht.