Hoe laat lunchen Spanjaarden?

Waarom eten mensen in Spanje zo laat?

Waarom smullen Spanjaarden zo laat? Omdat ze chronologisch uit de pas lopen, mijn beste!

• Franco's erfenis: In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zette Spanje de klok gelijk met Duitsland. Fascinerend, niet? Of was het gewoon een kater die nooit is overgegaan?

• Siësta's & werkdagen: Die late lunch (rond 14:00-15:00 uur) en dito diner (21:00-22:00 uur) zijn noodzakelijk. Lange werkdagen en een heilige siësta, dat vraagt om flexibiliteit! Wie kan er nu werken met een volle maag én een zonnesteek?

• 'Spaanse tijd': Tja, die Spanjaarden... Ze leven op hun eigen tempo. Klokken? Die zijn er blijkbaar meer om te sieren dan te gehoorzamen. Waarom haasten als de zon nog schijnt?

Het is dus niet alleen die beruchte siësta, maar een heel weefsel van historische beslissingen en culturele gewoonten. En laten we eerlijk zijn, wie kan er nou 'nee' zeggen tegen een late tapas-sessie onder de sterren?

Waarom eten ze in Spanje zo laat nog?

Juli 2023. Hittegolf in Sevilla. 38 graden, klef, alles druipt. We zaten op een terrasje, mijn zus, mijn neef en ik, bijna drie uur 's middags, hongerig als wolven. Maar alles was dicht! De siësta! Ik snapte het toen pas echt. Die lange, hete middagpauze, niet alleen een rustmoment, maar een complete levensstijl.

Het was frustrerend. We hadden een hele ochtend rondgewandeld, door de smalle straatjes, de kathedraal bezocht, de Alcazar bewonderd. We waren uitgeput, dorstig, en die honger...pfff!

• De lijst met gesloten winkels was eindeloos:
  • Alle winkels in de buurt van de kathedraal.
  • De meeste restaurants.
  • Zelfs de kleine tapasbarretjes.

Het voelde onlogisch. In Nederland eten we om zes uur, maar hier? Om half tien of later? De late eetgewoontes zijn dus sterk verbonden met de siësta. Het duurde even voor we eindelijk een plekje vonden, een klein restaurantje verstopt in een zijstraatje. Het eten was heerlijk, maar het was zo laat.

Later begreep ik meer. De lange werkdagen plus de siësta betekenen dat er geen ruimte is voor een vroege lunch. Het is een kwestie van aanpassing aan het klimaat en de cultuur. Het was een leerzame dag, niet alleen over Spaanse eetgewoontes, maar ook over de Spaanse levensstijl. En natuurlijk die vreselijke hitte... Dat vergeet ik nooit meer.

Het maakte me wel nieuwsgierig naar de historie ervan. Waarom juist die tijd? Zijn er wetten over? Het is meer dan alleen eten; het is een cultureel fenomeen.

Wat eten ze in de ochtend in Spanje?

In Spanje? Och, de desayuno, het ontbijt! Men neigt hier inderdaad naar zoetigheid.

• Koekjes en cakejes, zoals magdalenas, zijn gebruikelijk.
• Een cola cao (chocomelk) of koffie maakt het compleet.
• Wist je dat de Spaanse koffie vaak sterker is dan wat we gewend zijn? Een kleine espresso, noemen ze café solo. Of een café con leche, met melk. Een Spanjaard begint de dag op zijn eigen manier, dus.

Natuurlijk, er zijn regio's waar men wat hartiger ontbijt, maar over het algemeen is het een snelle, zoete hap. Het moet immers snel, voordat men de dag begint. Waarom? Omdat het leven zelf al pittig genoeg is.