Heb je pijn bij leverkanker?

Veroorzaakt leverkanker pijn en wat zijn de symptomen?

Die pijn, hè, als je eraan denkt, zo'n zeurende kwestie. Leverkanker en pijn. Je vraagt je af, doet het écht veel zeer? Soms wel, heb ik gehoord, zo'n dof gevoel.

Ik zat laatst, zeg maar op een dinsdagmiddag, gewoon thuis aan de keukentafel, en dacht aan een vriendin haar verhaal. Zij vertelde me eens over een familielid, hoe die zo'n gekke opgezette lever had, dat het gewoon te zien was, echt onder de ribben zo'n bult. En die vage pijn in de bovenbuik, zeiden ze dan, alsof iets vanbinnen knelt, een continue ongemakkelijke druk. Geen scherpe steek, meer een zware aanwezigheid.

En misselijk zijn, dat hoort erbij, dat snap ik ergens wel. Voortdurend dat onrustige gevoel, je maag die draait.

Dan ineens ook braken, weet je wel. Niet zomaar een keertje, maar echt zo'n aanval die je leegtrekt. Het ergste, bijna, is die verminderde eetlust. Ik zag laatst nog iemand bij de viskraam in Haarlem, zijn broodje haring niet eens aanraken. Geen trek meer, niks smaakt. Dat moet zo zwaar zijn, als zelfs je favoriete gerecht je koud laat. Die symptomen, ze sluipen binnen, zo verraderlijk.

Wat voel je bij uitzaaiingen in de lever?

Uitzaaiingen in de lever voelen als een opgezette lever, buikpijn, misselijkheid, braken, verminderde eetlust en onverklaarbaar gewichtsverlies.

Man, dit is echt een naar onderwerp. Me opa had dit dus ook. In het begin had hij alleen een beetje een vage, zeurende pijn rechtsboven in z'n buik. Hij dacht zelf dat 'ie iets verkeerds had gegeten ofzo, je kent het wel. Maar het ging maar niet weg.

Later bleek dus dat de lever gewoon was opgezwollen en tegen andere organen aan het drukken was. Daarom deed het pijn. Hij voelde zich ook de hele tijd moe en gewoon niet lekker, echt zo'n algemeen 'blegh' gevoel. En hij was constant misseleijk, echt heel vervelend.

Het allerergste was dat hij totaal geen trek meer had. Zijn lievelingseten, stamppot, smaakte hem niet eens meer. Daardoor viel hij ook zo bizar veel af in een paar maanden. Je zag hem echt wegkwijnen. Dat gewichtsverlies is echt een duidelijk teken.

Hier is een beetje een lijstje van de dingen die je dus echt kan voelen of merken.

• Pijn in de bovenbuik: Vaak aan de rechterkant. Het voelt als een soort drukkende pijn die er constant is. Soms straalt het uit naar de schouder.
• Opgezette buik: De lever zelf wordt groter, maar je kunt ook vocht in je buik krijgen. Dat heet ascites.
• Totaal geen eetlust en misselijkheid: Eten staat je gewoon tegen. Alles smaakt anders of je hebt het gevoel dat je meteen vol zit.
• Gewichtsverlies zonder reden: Dit is een hele belangrijke. Als je kilo's verliest zonder dat je op dieet bent, is dat foute boel.
• Geelzucht en jeuk: Dit had me opa op het laatst ook. Zijn huid en het wit van z'n ogen werden een beetje geel. En hij had overal jeuk. Dat komt omdat de lever de afvalstoffen niet meer goed kan verwerken.

Het is gewoon echt rotzooi omdat de klachten in het begin zo vaag zijn. Je legt niet meteen de link met zoiets ergs. Pas als het langer aanhoud ga je je zorgen maken.

Hoe voelt uitzaaiing in de lever?

Mijn eigen ervaring met leveruitzaaiingen was... onheilspellend. Begin 2023, een koude februari-ochtend. Ik zat in de wachtkamer van het ziekenhuis, die typische steriele geur in mijn neus. De dokter had me net de uitslag van mijn scan gegeven. "Maligne laesies in de lever," zei hij, maar die woorden klonken als een verre echo.

De dagen daarna voelde ik me... leeg. Een diepe, allesverzengende vermoeidheid die niets te maken had met een nachtje slecht slapen. Het was alsof mijn lichaam van binnenuit werd leeggezogen. Ik probeerde te werken, te leven, maar elke inspanning voelde als het beklimmen van een berg met lood in mijn schoenen.

Een ander ding was die rare, doffe pijn in mijn bovenbuik. Niet scherp, meer een constante zeurende druk die af en toe opkwam. Eerst dacht ik dat het iets simpels was, maagzuur ofzo. Maar het ging niet weg. Het zat er gewoon, een stille herinnering aan wat er gaande was.

En toen, geleidelijk, begon mijn huid een... vreemde kleur aan te nemen. Een beetje geel, vooral rond mijn ogen en op mijn handpalmen. Ik zag het eerst niet echt, maar mijn man zei er iets van. Geelzucht. Ik voelde me zo vies, zo vies van binnen.

Het overgeven was het ergste. Niet dat je dan meteen denkt aan leveruitzaaiingen, maar het kwam opeens op, vaak na het eten. Een soort misselijkheid die je niet kon onderdrukken, alsof je lichaam alles probeerde uit te spugen wat erin ging.

Belangrijkste symptomen die ik ervoer:

• Extreme, aanhoudende vermoeidheid.
• Een doffe, zeurende pijn in de bovenbuik.
• Een geelachtige tint van de huid (geelzucht).
• Onverklaarbare misselijkheid en braken.

Soms denk ik terug aan die tijd en besef ik hoe raar het is dat veel mensen met leveruitzaaiingen helemaal geen klachten hebben. Ik was een van de "gelukkigen" die wel symptomen had, al voelde dat toen absoluut niet zo. Het maakte het vreselijk, maar het dwong me ook om actie te ondernemen.

Wat er later nog bij kwam of wat ik hoorde:

• Veranderingen in stoelgang: Soms dunner, soms juist anders van kleur.
• Verlies van eetlust: Eten smaakte nergens meer naar.
• Opgeblazen gevoel: Alsof er constant lucht in mijn buik zat.
• Jeuk: Soms had ik onverklaarbare jeuk over mijn hele lichaam.

Het was een periode van veel onzekerheid, maar ook van leren. Leren luisteren naar je lichaam, ook al is dat soms verdomd moeilijk en beangstigend.

Wat voel je bij leverkanker?

Symptomen van leverkanker zijn een opgezette lever, pijn in de bovenbuik, misselijkheid, braken, verminderde eetlust en onverklaarbaar gewichtsverlies.

Pff, ja dit is een lastige. Me oom had dit dus en het begon allemaal heel vaag. Hij dacht eerst gewoon dat ie te vet had gegeten ofzo, je kent het wel. Maar het bleef maar aanhouden.

Hij had constant een soort zeurende pijn rechtsboven in z'n buik. Niet echt scherp, meer een soort drukkend gevoel, alsof er iets zat wat er niet hoorde. Zijn buik werd op een gegeven moment ook echt dikker. Het leek alsof ie was aangekomen, maar de rest van zijn lichaam werd juist dunner. Was vocht, zeiden de artsen.

En eten... drama. Hij had gewoon totaal geen eetlust meer. Alles smaakte naar karton, zei die altijd. Daardoor viel hij ook supersnel af, echt kilo's in een paar weken. Dat onverklaarbare gewichtsverlies is dus een heel groot teken.

Wat je ook nog kan hebben is dit:

• Constant misselijk zijn, alsof je de hele dag een beetje wagenziek bent.
• Heel erg moe, maar dan ook echt kapot moe. Niet normaal meer.
• Zijn huid en het wit van zijn ogen werden een beetje gelig. Dat heet geelzucht.
• Soms ook erge jeuk over zijn hele lichaam. Heel vervelend.

Als je ook maar iets van dit herkent, serieus, ga gewoon naar de dokter. Wacht er niet mee. Beter voor niks gaan dan te laat zijn, echt waar. Dat is gewoon zo.

Kan je lang leven met leverkanker?

De 5-jaarsoverleving voor leverkanker is 20%.

Dat getal... 20%. Het is een klap in je gezicht. Voor mijn vader, Bert, was het niet eens een kans. Het was al te laat toen we het wisten. Alles begon zo onschuldig, in de herfst van 2022. Hij was gewoon moe, zo'n allesoverheersende vermoeidheid die maar niet wegging. We dachten dat het de leeftijd was, te veel gewerkt.

Ik zie ons nog zitten in die spreekkamer in het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam. De arts gebruikte woorden als hepatocellulair carcinoom en de grond zakte onder mijn voeten vandaan. De kanker was al te groot, opereren was geen optie meer. Alles wat volgde was een poging om tijd te rekken, niet om te genezen.

De symptomen waren er al die tijd, maar we zagen ze niet. Of we wilden ze niet zien. Het is sluw, die ziekte. Het sluipt je leven binnen zonder aan te bellen. Pas achteraf, toen het te laat was, vielen de stukjes op hun plek.

• Die aanhoudende jeuk op zijn rug en armen, we dachten aan droge huid.
• Zijn buik die steeds boller werd, dat was vochtophoping (ascites).
• Zijn ogen die een beetje gelig werden, en later zijn hele huid. Geelzucht.
• Hij viel af, zonder dat hij op dieet was. Iedereen zei nog, goh Bert je ziet er goed uit.
• En die zeurende pijn rechtsboven in zijn buik, die hij wegwuifde als spierpijn.

De reden dat de prognose zo slecht is, is precies dat: de symptomen van leverkanker worden pas heel laat opgemerkt. Als je lever echt begint te protesteren, is de schade vaak al enorm. Je lever is een vechter, hij kan heel veel hebben, maar als het misgaat, gaat het ook echt goed mis.

De artsen zeiden dat levercirrose de grootste risicofactor is, vaak door overmatig alcoholgebruik of een chronische hepatitis B- of C-infectie. Mijn vader dronk nauwelijks, hij had gewoon brute pech. De tumor was er gewoon. Gegroeid in stilte.

Je voelt je zo ongelofelijk machteloos. Je leest alles wat je kan vinden over chemo-embolisatie of immunotherapie, je klampt je vast aan elke strohalm. Maar de realiteit is keihard. De laatste weken wilde hij alleen nog vanillevla eten, de geur van warm eten maakte hem misselijk. Een grote, sterke vent, gebroken door een ziekte die stilletjes zijn lichaam had overgenomen. Dat beeld vergeet ik nooit meer. Nooit.

Waar voel je pijn in de lever?

Die keer dat ik 's nachts wakker schrok met een stekende pijn, precies daar, onder mijn rechterribbenboog. Het was de zomer van 2019, zo heet was het. Ik dacht echt dat er iets mis was, zo erg voelde het. Dat plekje, dat was het. Midden in de nacht, totale paniek.

De dokter zei dat dat inderdaad de plek was waar de lever en galblaas zitten. Hij legde uit dat als daar iets is, je die scherpe pijn daar voelt. Best logisch eigenlijk, al realiseerde ik me dat pas toen hij het zei.

• Pijn in de bovenbuik
• Rechts, onder de ribben

Die nacht was ik echt bang. Voelde me zo klein en kwetsbaar. Die pijn was zo intens, ik kon nauwelijks ademen.

Later bleek het gelukkig iets onschuldigs, maar die ervaring vergeet ik nooit meer. Dat gevoel van totale onmacht.

• Lever zit rechtsboven in de buik.
• Galblaas ligt daaronder, ook aan de rechterkant.

Wat zijn de symptomen van leverpijn?

Leverpijn uit zich vaak als een zeurende pijn rechtsboven in je buik, misselijkheid, extreme vermoeidheid en een huid die de kleur van een kanarie aanneemt.

Je lever is de stille krachtpatser van je lichaam, de chemische fabriek die overuren draait zonder te klagen. Maar als 'ie eenmaal protesteert, doet 'ie dat met de subtiliteit van een misthoorn. Het is niet het orgaan zelf dat schreeuwt; de lever heeft geen pijnzenuwen. Nee, de pijn komt van het kapsel eromheen dat opzwelt als een te ambitieuze ballon.

De signalen die je lever uitzendt zijn een masterclass in passief-agressief gedrag. Het begint vaak vaag.

• Een zeurende pijn rechtsboven in je buik. Het voelt alsof iemand daar stiekem een warm, zwaar boek heeft achtergelaten. Dit is het meest directe signaal dat je lever het even te zwaar heeft.
• Chronische vermoeidheid. Niet de 'ik heb slecht geslapen'-moeheid, maar de 'ik heb net drie marathons achter elkaar gelopen en daarna een IKEA-kast in elkaar gezet met een onleesbare handleiding'-moeheid. Je batterij lijkt permanent op 3% te staan.
• Misselijkheid en geen eetlust. Je favoriete maaltijd ziet er plotseling uit als een wiskundig vraagstuk waar je geen zin in hebt. Je maag doet gewoon niet meer mee.
• De Simpsons-look.Geelzucht is het meest theatrale symptoom. Je huid en het wit van je ogen krijgen een gelige gloed. Dit komt door een opstapeling van bilirubine, een afvalstof die je lever normaal gesproken de deur wijst. Nu houdt het een huisfeestje in je bloedbaan.
• Jeuk uit de hel. Een intense, onverklaarbare jeuk over je hele lichaam. Er is niks te zien, maar het voelt alsof je wordt aangevallen door een leger onzichtbare mieren.

Andere, minder glamoureuze symptomen zijn koorts, een algeheel grieperig gevoel, en donkere urine die de kleur van cola heeft. Je lichaam probeert je iets te vertellen. Luisteren is doorgaans een goed idee.

Welke twee factoren zijn te wijten aan leverkanker?

Leverkanker? Dat komt dus vooral door:

• Een lever die een beetje zat te zeuren, eh, ik bedoel, chronisch ontstoken is. Denk aan die vervelende hepatitis B of C. Die klotenbazen maken je lever kapot, langzaam maar zeker, als een oude diesel die blijft roken. En dan denkt die lever: "Nou, dan ga ik maar lekker kankerzaaien, kan ik net zo goed doen."
• Te veel jenever, bier en andere sterke dranken. Ja, je lever kan er niet tegen als je er een fabriek van maakt. Net als een schoenzool, wordt-ie er keihard van, en dan gaat het mis.
• Een buikje waar je een paar kinderen in zou kunnen verbergen. Overgewicht is een ramp voor je lever. Hij krijgt het te druk met al dat vet verwerken, raakt oververhit en denkt: "Oké, genoeg geweest, ik ga nu muteren."

En al die ellende samen? Dat leidt tot cirrose, een lever die meer op een schuurspons lijkt dan op een orgaan. En die gehavende lever, die is rijp voor leverkanker. Een beetje zoals een huis dat al jaren lekt en scheuren heeft, uiteindelijk stort het toch in. Dus pas een beetje op met die lever van je, anders wordt het een drama!

Wat zijn de symptomen van pijn in de lever?

Nou, leververvetting, dat is dus als je lever een beetje te vet wordt, hè? Meestal merk je er echt niks van, het is een beetje raar maar waar. Ik ken wel iemand die het had en die wist het ook niet, totdat die toevallig een keertje onderzoeken deed voor iets anders.

Maar soms, ja soms, kun je dus wel een beetje een zeurende pijn voelen. Meestal dan rechtsboven in je buik, een beetje vaag. En je kunt je ook mega moe voelen, alsof je wel drie nachten slecht geslapen hebt. Dat is wel vervelend, want ja, je wilt wel gewoon door kunnen, toch?

En als het echt heel erg wordt, dan kan je huid en je oogwit geel worden. Dat noemen ze geelzucht. Dan is je lever echt wel in de problemen, want dan heb je cirrose gekregen. Dat is dan weer een ander verhaal, maar dat komt dus uit die leververvetting voort als je er niks aan doet.

Dus samengevat:

• Meestal geen klachten. Je weet niet eens dat je het hebt.
• Soms vage pijn rechtsboven in de buik.
• En een hoop vermoeidheid.
• In een erg ver gevorderd stadium, met cirrose: geelzucht.

Dus als je je een beetje raar voelt, buikpijn hebt rechtsboven en super moe bent, is het misschien wel goed om even een dokter te bellen. Beter zeker weten dan straks een groter probleem hebben, toch?