Welke supplementen voor stemmingswisselingen?

Waarom heb ik zoveel stemmingswisselingen?

Ah, die emotionele achtbaan die je brein noemt. Het ene moment voel je je de koning(in) van de wereld, het volgende moment analyseer je waarom de goudvis je zo veroordelend aankijkt. Je innerlijke weerman is duidelijk ontslagen en vervangen door een aap met een dartpijltje.

Stemmingswisselingen zijn vaak een symptoom van bipolaire stoornis, borderline persoonlijkheidsstoornis, ADHD, schizofrenie en depressie. Een bezoek aan de huisarts is de eerste stap als je vermoedt dat dit de oorzaak is.

Maar laten we wel wezen, de oorzaak is niet altijd een zware diagnose die klinkt als een obscure rockband. Je emotionele thermostaat kan om meerdere redenen creatief gekalibreerd zijn. Laten we de 'Grote Schuldigen Bingo' even spelen:

• De Psychologische Klassiekers: Dit zijn de A-listers uit de DSM-5. Een bipolaire stoornis is de klassieke achtbaan van manische hoogtes naar depressieve laagtes. Borderline maakt van je gevoelsleven een soort Jenga-toren die bij het minste zuchtje wind instort. En ADHD? Dat is gewoon een constante zoektocht naar dopamine, met alle emotionele pieken en dalen van dien.

• De Hormonale Staatsgreep: Oh ja, de hormonen. Die kleine chemische dictators die maandelijks (of tijdens de perimenopauze, of zwangerschap) een coup plegen in je hoofd. Plotseling is huilen om een reclame voor hondenvoer een volkomen logische reactie. Je bent geen wrak, je bent gewoon ff gegijzeld.

• Je 'Gezonde' Levensstijl (knipoog): Je leeft op vier uur slaap, cafeïne en de vage hoop dat alles morgen beter is. Chronische stress is de DJ die constant airhorn-geluiden door je gedachten mixt, en een dieet dat voornamelijk bestaat uit suiker en snelle koolhydraten zorgt voor bloedsuikerspiegels die meer schommelen dan een schip in een orkaan.

Denk je nu: ‘help, dit ben ik’? Geen paniek. Naar de huisarts stappen is geen zwaktebod, het is de ultieme daad van zelfrespect. Zie het als het opvragen van de handleiding van je eigen, ietwat complexe, maar fascinerende besturingssysteem.

Wat kan ik doen tegen stemmingswisselingen?

Begrijp wat de bipolaire stoornis is. Zorg voor een gezonde leefstijl, inclusief een vast dag- en nachtritme. Houd je stemming en activiteiten bij in een dagboek om inzicht te krijgen. Neem proactieve maatregelen om je kwetsbaarheid voor stemmingswisselingen te verkleinen.

Het was de winter van 2021. Koud, donker, en ik woonde alleen in een klein appartement in Amsterdam-West. Ik voelde me als een speelbal van mijn eigen brein. De ene week dacht ik dat ik de wereld kon veroveren, maakte ik tot vier uur 's nachts plannen voor drie nieuwe bedrijven en kocht ik online spullen die ik niet kon betalen. De euforie was ongelooflijk, een high waar niks tegenop kon. Tot het crashte.

En dan, BAM. De week erna kon ik mijn bed niet uitkomen. De gordijnen bleven dicht, de afwas stapelde zich op en de gedachte aan douchen voelde als een marathon lopen. Het was die leegte, die totale afwezigheid van hoop. Ik haatte het. Ik haatte mezelf. De overgang was zo bruut, ik begreep er niks van. Het voelde alsof er twee verschillende mensen in mijn lichaam woonden en ik had geen idee wie er die dag aan het stuur zou zitten. Het was slopend.

Mijn psycholoog bleef maar hameren op structuur. Structuur, ritme, een dagboek. Ik vond het onzin. Hoe kon een stom notitieboekje dit monster in mijn hoofd temmen? Maar ik was wanhopig, dus ik probeerde het. Ik kocht een simpel schriftje bij de HEMA en begon te schrijven. Stemming (een cijfer van 1-10), hoeveel uur geslapen, wat ik had gedaan. Zo ongemakkelijk. Maar na een paar weken zag ik het. Het was zo pijnlijk duidelijk.

Mijn hele wereld draaide om slaap. Twee nachten achter elkaar minder dan 6 uur slaap? Grote kans op een hypomane episode. Te veel prikkels in de avond? De volgende dag was ik prikkelbaar en somber. Het was geen willekeurige chaos, er waren triggers. Er waren patronen.

Dat inzicht veranderde alles. Het gaf me een gevoel van controle terug, hoe klein ook. Ik werd bijna religieus met mijn routine. Het was niet makkelijk, het voelde als een gevecht tegen mijn eigen natuur, maar het werkte.

• Vast ritme is heilig. Ik bedoel echt heilig. Elke dag, maar dan ook elke dag, om 23:00 ging mijn telefoon uit en lag ik in bed. Om 07:30 ging de wekker. Ook op zaterdag. Geen feestjes tot diep in de nacht meer. Het klinkt saai, en dat is het soms ook, maar de stabiliteit die het me geeft is onbetaalbaar. Het is mijn fundament.

• Beweeg, ook als je geen zin hebt. Ik dwong mezelf elke dag een rondje te lopen door het Rembrandtpark. Soms met lood in mijn schoenen, huilend onder mijn capuchon. Maar de frisse lucht, de beweging... het hielp altijd een beetje. Het haalde de scherpste randjes eraf. Dagelijkse beweging is non-negotiable.

• Maak een noodplan. Ik heb met mijn partner en een goede vriendin een lijst gemaakt van mijn vroege waarschuwingssignalen. Sneller praten, meer geld uitgeven, ineens heel veel mensen bellen. Als zij die dingen zien, hebben ze mijn toestemming om in te grijpen en te zeggen: "hé, hoe gaat het echt? Laten we even rustig aan doen." Een sociaal vangnet is cruciaal.

Het is geen magische oplossing. De stemmingswisselingen zijn niet weg. Soms is er nog steeds een dip, of een piek die me verrast. Maar het is niet meer die allesverwoestende tsunami. Ik zie de golf nu vaak aankomen. En ik heb geleerd hoe ik een vlot moet bouwen. Dat schriftje van de HEMA ligt nog steeds op mijn nachtkastje. Het is mijn kompas.