Wat is asymptomatische bacteriurie?

Asymptomatische Bacteriurie: Bacteriën in de Urine zonder Klachten

Bacteriën in de urine klinkt alarmerend, en dat is het ook – in principe. Echter, de aanwezigheid van bacteriën in een urinemonster hoeft niet automatisch te betekenen dat u een urineweginfectie (UWI) heeft. Wanneer bacteriën worden gevonden zonder dat er sprake is van bijbehorende symptomen, spreken we van asymptomatische bacteriurie. Dit betekent letterlijk: bacteriën in de urine zonder klachten.

De diagnose asymptomatische bacteriurie wordt gesteld na een urinekweek die een significante hoeveelheid bacteriën aantoont (meestal meer dan 10⁵ kolonievormende eenheden per milliliter (kve/ml)). Belangrijk is dat de patiënt geen enkele indicatie vertoont van een UWI, zoals:

• Pijn bij het plassen (dysurie)
• Frequente aandrang om te plassen
• Branderig gevoel bij het plassen
• Troebele urine
• Sterke geur aan de urine
• Koorts
• Rugpijn (in de flanken)

De afwezigheid van deze symptomen is cruciaal om asymptomatische bacteriurie te onderscheiden van een klinische UWI. Het onderscheid is niet altijd gemakkelijk te maken, met name bij oudere volwassenen. Bij hen kunnen klassieke symptomen van een UWI minder uitgesproken zijn of verward worden met andere gezondheidsproblemen. Vermoeidheid, cognitieve achteruitgang of een verhoogde temperatuur kunnen bijvoorbeeld op verschillende aandoeningen wijzen en niet direct op een UWI duiden.

Waarom is de diagnose belangrijk?

Hoewel asymptomatische bacteriurie geen behandeling vereist, is het wel belangrijk om het te diagnosticeren en te monitoren. Bij sommige groepen mensen, zoals zwangere vrouwen, kan asymptomatische bacteriurie leiden tot complicaties. Onbehandeld kan het namelijk de kans op een blaasontsteking of zelfs een nierbekkenontsteking vergroten. Ook bij patiënten die een katheter hebben, is het belangrijk om asymptomatische bacteriurie te behandelen om infecties te voorkomen.

Wanneer is behandeling nodig?

In de meeste gevallen is behandeling van asymptomatische bacteriurie niet nodig. De focus ligt dan op het monitoren van de situatie. Behandeling wordt overwogen in specifieke situaties, zoals:

• Zwangerschap: Om pyelonefritis (nierbekkenontsteking) te voorkomen.
• Patiënten met een urinekatheter: Om infecties te voorkomen.
• Voor een urologische ingreep: Om infectierisico's te minimaliseren.
• Patiënten met een verminderde nierfunctie: Om complicaties te voorkomen.

Het is belangrijk om te benadrukken dat de beslissing om asymptomatische bacteriurie wel of niet te behandelen altijd in overleg met een arts moet gebeuren. Zij kunnen de individuele risico's en voordelen van behandeling afwegen en de beste aanpak bepalen. Zelfmedicatie wordt sterk afgeraden.