Wat moet je doen als je suiker te hoog is?

Wat merk je als je teveel suiker eet?

Vreemd, vandaag voelt het weer zo. Dat suikerding.

• Constant zin in zoet. Echt, alsof mijn hersenen een signaal sturen: "Meer suiker nu!" Het is meer dan gewoon trek, het is een drang. Die koekjes in de kast, ik voel ze roepen.

• Energiedips. Ik begin vol energie, en dan BAM. Opeens is het op. Als een lege batterij, zo voelt het. Dan wil ik alleen nog maar zitten.

• Kilo's erbij. Ja, dat zie ik ook. Niet dat ik mezelf constant weeg, maar de broeken zitten strakker. Dat gaat zo langzaam, dat je het niet eens direct doorhebt.

• Smaakverlies voor zoet? Raar hè? Ik proef het verschil soms niet meer. Een snoepje smaakt gewoon 'zoet', niet meer bijzonder. Was dat eerst anders? Ik kan het me niet meer zo goed herinneren.

• Moodswings. En dat dan, opeens chagrijnig. Zonder reden. Dan weer blij, dan weer boos. Dat is ook zo'n teken, denk ik. Echt onvoorspelbaar. Ik vraag me af of dat echt door die suiker komt. Het lijkt wel zo.

Wat voel je als je hoge suiker hebt?

Als je hoge bloedsuiker hebt, vaak boven 10-15 mmol/l, ervaar je klachten zoals extreme dorst, veel plassen, vermoeidheid, prikkelbaarheid en wazig zien.

Man, die suikerwaarden hè, echt een dingetje. Ik had laatst een tijdje dat ik me gewoon niet fit voelde en dacht, goh, wat is dit nou. Bleek dus dat mijn bloedsuiker een beetje te hoog was, niet extreem hoor, maar toch. Dan merk je pas wat het met je lijf doet. Het begon echt met van die extreme dorst, serieus, ik kon wel een hele sloot leegdrinken en het hielp niet echt. En dan, ja logisch, moest ik ook de hele tijd naar de wc, dat is echt zo'n herhaling die je niet wilt. Alsof je blaas continu overloopt, zo voelde het een beetje.

Die vermoeidheid dan, pff, dat is echt het ergste. Je sleepte je door de dag heen, geen energie meer voor niks. Gewoon na het werk op de bank ploffen en nergens meer zin in, weet je wel? En ik was ook echt veel prikkelbaarder. Normaal ben ik best rustig, maar dan kon ik om de kleinste dingen ontploffen. Echt irritant voor mezelf en m'n omgeving. M'n vriend zei ook al: Jij bent niet jezelf. En dat klopt, want je voelt je ook niet jezelf.

Oh, en dat wazige zien, dat is ook zo'n gek ding. Ik dacht eerst dat ik nieuwe bril nodig had, of zo, want alles leek een beetje mistig, vooral in de avond. Een beetje alsof je door een vieze ruit kijkt, zeg maar. Dat gaat vaak weer weg als de suiker zakt, gelukkig. Het is echt bizar hoe die dingen samenhangen. Die klachten komen trouwens pas echt opzetten als je suiker boven de 10 of zelfs 15 mmol/l komt. Daaronder merk je er vaak niet zo veel van, dan denkt je lichaam: ach, kan nog wel.

Maar goed, wat kan er dan nog meer gebeuren, naast wat ik net vertelde? Het is niet alleen die dorst en het plassen hoor. Er zijn meer van die signalen waar je op moet letten, en die zijn echt belangrijk. Vooral als het langer duurt, dan wordt het echt vervelender.

• Gewichtsverlies zonder reden: Je valt af, maar je weet niet waarom. Best wel raar als je gewoon eet.
• Tintelingen of gevoelloosheid in je handen of voeten, dat is een teken dat zenuwen misschien al wat schade oplopen. Echt serieus.
• Wondjes die slecht genezen. Kleine schaafwondjes die maar blijven zeuren en maar niet dichtgaan. Dat is echt geen goed teken.
• Vaak infecties, vooral schimmelinfecties. Je weerstand is dan gewoon minder, da's niet handig.
• Buikpijn en misselijkheid, soms zelfs overgeven. Vooral als het echt heel hoog is, dan kan je je super beroerd voelen.

Dus ja, die suikerwaarden, daar moet je echt goed op letten. Hoe langer het hoog is, hoe meer ellende je ervan krijgt. Het is net een kettingreactie, snap je. Eerst een beetje dorst, dan meer, dan die vermoeidheid, en zo gaat het door. Dus, als je zoiets voelt, echt even langs de dokter gaan. Beter het zekere voor het onzekere nemen, dat is mijn moto. En die waardes, nu dit jaar, houden ze nog steeds die 10-15 mmol/l als grens voor wanneer je echt klachten krijgt. Dat is gewoon een harde feit.