Hoe kook ik snijbonen?

1 jaar geleden 37 weergaven

Oeh, snijbonen koken! Ik vind dat altijd een beetje een kunstje. Eerst even goed wassen, dat vind ik belangrijk, geen zandkorreltjes in mijn eten! Dan snijd ik ze schuin, zoals in dat recept, het ziet er netter uit en misschien klopt het wel dat de smaak er beter door komt. Zes minuten koken? Ik hou het liever iets korter, altijd bang dat ze te zacht worden. Een beetje al dente, dat is mijn motto! En dan natuurlijk goed op smaak brengen met zout, een beetje peper kan er ook wel bij. Simpel, maar voor mij toch altijd even een klein avontuurtje in de keuken.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Snijbonen koken? Oeh, daar word ik altijd even stil van. Klinkt simpel, hè? Maar voor mij is het toch altijd weer een beetje een dingetje. Zo’n klein, onschuldig groentje, maar toch…

Eerst het wassen natuurlijk. Nou ja, ‘natuurlijk’… vorige week nog een heel klein, hard zandkorreltje in mijn tand gehad. Je gelooft het niet, maar dat blijft dagenlang knagen! Dus ja, extra goed wassen, echt grondig, tot ik zeker weet dat er geen onverwachte verrassingen in zitten.

Dan het snijden. Schuin, zoals in dat ene recept van oma. Zij zei altijd dat het er mooier en lekkerder van werd. Of dat echt waar is? Geen idee, eerlijk gezegd. Maar het ziet er wel netjes uit, dat is al wat. En het is een soort ritueel geworden, dat schuin snijden. Ik doe het gewoon.

Zes minuten koken? Ach, die kooktijden, daar vertrouw ik nooit helemaal op. Ik vind ze altijd veel te lang. Zes minuten? Voor mij zijn dat vijf, misschien zelfs maar vier. Ik ben zo bang dat ze helemaal slap worden, je weet wel, die kleffe, onooglijke, bleke dingen. Brrr. Ik hou van een beetje bite, een beetje al dente. Een beetje tegenstand, als je ze in je mond hebt. Weet je nog die keer bij mijn tante? Haar snijbonen waren zo zacht als pap! Nee, dat wil ik niet.

En dan het op smaak brengen… zout, dat is een must. En een snufje peper, dat mag er ook wel bij. Soms doe ik er ook nog een klein beetje nootmuskaat bij. Een klein beetje, hoor! Anders wordt het te overheersend. Maar zo, met dat beetje nootmuskaat, krijgen ze net even dat extraatje. Een geheimpje van mij.

Simpel, zeer simpel eigenlijk. Maar voor mij toch altijd weer een klein avontuurtje. Een beetje spannend zelfs. Want wat als ze te zacht zijn? Wat als ze te hard zijn? Een flinke portie spanning voor zo’n klein groentje. Maar ja, zo ben ik nou eenmaal.