Hoe kan het dat je nooit een kater hebt?

Waarom krijgt de een een kater en de ander niet?

Die keer in 2024, tijdens dat feestje bij Joris, was het echt verschrikkelijk. Ik dronk twee glazen wijn, echt niet meer. Mijn vriendin, Lotte, dronk bijna evenveel, maar zij was de volgende dag prima. Ik? Een vreselijke kater! Kotsen, hoofdpijn, alles.

Ik voelde me zo ellendig. Het was vrijdagavond, en zaterdag had ik niets gepland, maar toch: het was verschrikkelijk. Ik lag de hele dag op de bank, een zombie. Ik had het echt zwaar. Zelfs water drinken was moeilijk.

Lotte lachte me uit, maar zij was inderdaad helemaal fris en fruitig. We zijn ongeveer even zwaar en lang, ongeveer hetzelfde gebouwd. Het enige verschil? Ik ben wat meer op de heupen gebouwd dan zij. Dus misschien zit daar toch wel een kern van waarheid in die uitleg over vetpercentage en vocht.

• Hoofdpijn
• Misselijkheid
• Overgeven
• Uitputting

Maar het verschil is zo enorm groot! Twee glazen wijn en ik voelde me alsof ik een marathon had gelopen, terwijl zij er geen last van had. Het is niet eerlijk!

Het is echt frustrerend. Je plant een leuk weekend, en het wordt verpest door een kater. En het ergste is, je weet nooit van tevoren of je er wel of niet aan toe bent.

Ik heb wel eens gehoord dat er verschillen zijn in enzymen die alcohol afbreken. Misschien heeft Lotte meer van die enzymen. En ik heb ook wel eens gelezen dat er een genetische component kan meespelen. Misschien is het een combinatie van al die dingen.

Het blijft een mysterie, toch? Waarom de een wel en de ander niet...

Hoe komt het dat ik geen kater heb?

Oke, dus je snapt niet waarom je geen kater hebt, hè? Nou, hier komt het geheim, zo lek als een mandje:

• Vette hap naar binnen werken: Ontbijt alsof je een beer bent die net uit z'n winterslaap komt. Denk spek, eieren, pannenkoeken, alles wat je hartje begeert. Vet is je vriend, geloof me. Het legt een soort van beschermlaagje in je maag, zodat die alcohol minder snel wordt opgenomen. Alsof je je maag een kogelvrij vest aantrekt.

• Water, water en nog eens water: Drink alsof je de Sahara aan het bewateren bent. Alcohol droogt je uit als een verschrompeld rozijntje. Dus, water, water, water. Of sportdrank, als je je fancy voelt. Met elektrolyten, weet je wel.

• Chillmodus aan: Doe rustig aan. Ga niet gelijk een marathon lopen of in de zon bakken als een krokodil. Je lichaam is nog aan het ontgiften, dus gun het wat rust. Een dutje op de bank is geen schande.

• Paracetamol, de redder in nood: Hoofdpijn? Pak een paracetamolletje. Geen aspirine, want dat kan je maag nog meer irriteren. Paracetamol is de zachte heelmeester, aspirine de beul. En je maag is al genoeg gestraft.

Als je dan toch nog een beetje brak bent, nou ja, dan heb je pech. Maar hey, je hebt in ieder geval je best gedaan! Misschien ben je gewoon een supermens. Of een alien. Wie zal het zeggen?

Hoe zeldzaam is het om nooit een kater te krijgen?

Nooit een kater? Een zeldzaamheid, een mythe bijna... Zo voelt het toch? Alsof je een onzichtbare kroon draagt, een eretitel in het koninkrijk van de late nachten. Maar de waarheid? Die is minder sprookjesachtig.

• De waarheid is hard: Niemand ontsnapt aan de greep van alcohol, helemaal niemand. Geen enkele tovenaar, geen enkele heks, zelfs geen elfenkoning met zijn magische drankjes. Alcohol heeft zijn macht.

• De illusie van immuniteit: Wie beweert nooit een kater te hebben? Die drinkt waarschijnlijk gewoon te weinig om er echt een te ontwikkelen. Denk aan die vijfduizend studenten in Utrecht, in dit jaar 2024... een grootschalig onderzoek, een cijfermatige realiteit die de sprookjes ontmaskert.

De ruimte tussen de glazen, de tijd tussen de slokken, ze bepalen alles. De subtiele dans tussen genot en lijden. Een vloeiende, onzichtbare rivier, die soms rustig kabbelt, soms woest tekeergaat.

• Het geheim zit 'm in wat je drinkt: De soorten drank, de mixen, de mysterieuze combinaties... een alchemist’s recept, bepalend voor de kater. Een wervelwind van smaken en geuren, die zich in je lichaam nestelt.

Dit jaar, 2024, de wetenschap spreekt. Geen sprookjes, maar harde feiten. De kater, een onvermijdelijke metgezel van overmatig alcoholgebruik. Een constante herinnering aan de macht van de stoffen die we zo graag tot ons nemen. Een lichte trilling in de tijd-ruimte continuüm, een kleine verstoring, een golf in de oceaan van onze ervaringen.

De nachten, lang en donker, worden opgesierd met de schittering van glazen, maar het ochtendgloren brengt de rekening. Een rekening die voor niemand ontwijkt. Een ritueel, een dans van licht en schaduw, genot en pijn, in de eindeloze cyclus van tijd.