Kan je een tracker opsporen?

Hoe spoor ik een tracker op?

Tracker opsporen, ja, dat is zo’n ding waar je plots aan denkt als er iets niet klopt, weet je. Een soort ongemakkelijk gevoel in je buik. Alsof er ogen op je gericht zijn, maar je ziet ze niet echt. Ik had dat een keer, best een rare gewaarwording.

Dat gevoel had ik eens bij Roos, m'n vriendin, met haar oude Peugeotje, een zilvergrijze 206. Het was augustus, vorig jaar, op die wat drukke parkeerplaats in Woerden, weet je wel. Ze dacht dat ze werd gevolgd. Na een tijd begon ik haar te geloven. Zo’n idee van iemand die alles weet, echt ongemakkelijk.

Toen besloten we maar eens goed te speuren. Want zo'n klein apparaat dat stiekem je locatie doorgeeft, daar wil je toch vanaf, als het er is. Dat snap je wel.

We doken eerst onder de stoelen. Zowel voorin, onder die van de bestuurder en bijrijder, als achterin. Want daar, zo stelden we ons voor, kun je iets makkelijk vastplakken of wegmaken, zonder dat je het meteen ziet als je instapt. Of voelt.

En het dashboard, daar moet je ook echt goed kijken, overal tussen en onder. En dan de bumpers, ja, de bumpers, ook zo’n plek waar ze ’t buitenom verstoppen. Overal waar je ’t wel kwijt kunt.

We hebben echt zitten wroeten, met zo'n kleine zaklamp, bij alle kieren. Onder het tapijt, bij de pedalen, zelfs in de bagageruimte, onder de reserveband. Elk draadje dat er niet hoorde, elke verdachte bobbel. Je wilt niet weten hoe vies je daarvan wordt.

Die dag, 12 augustus was het, we waren er uren mee zoet. En weet je? We vonden niks. Helemaal niks raars. Wat een opluchting was dat.

Maar het zoeken gaf ons inzicht. Zo’n apparaat ligt meestal ergens verstopt, waar je het niet meteen ziet, maar waar het wel goed z'n werk doet. En waar iemand het makkelijk kan plaatsen, zo bedacht ik me. Dus, functioneel verstopt, dat is de kern bij het vinden van zo'n GPS tracker als je er een vermoedt.

Je moet gewoon systematisch alle logische en minder logische plekjes afgaan. Echt zoeken alsof je iets kwijt bent dat je heel graag terug wilt. Of juist kwijt wilt.

Hoe kom ik erachter of er een tracker in mijn auto zit?

Oké, dit gevoel is echt niet fijn. Je moet het gewoon zeker weten. Ik begin altijd systematisch, anders word ik gek. Eerst de binnenkant van de auto. Alles moet eruit.

Vloermatten eruit trekken en de bekleding eronder voelen. Je zoekt naar een klein, hard doosje of een ongebruikelijke verdikking. Zoiets voel je wel.

Dan de stoelen. Schuif ze helemaal naar voren en naar achteren. Zaklamp erbij en eronder kijken. Zit er een klein zwart kastje vastgemaakt met tie-wraps of tape? Kijk ook onder de stoelhoezen en als je de kussens kunt openritsen, voel dan ook daarin.

Waar ze ook vaak zitten:

• In het dashboardkastje, helemaal achterin geduwd.
• Onder het dashboard, bij de zekeringkast. Een wirwar van draden, perfecte verstopplek.
• In de OBD-II poort. Dat is die poort waar de garage de computer op aansluit. Zit meestal onder je stuur. Een tracker daar ziet eruit als een klein blokje dat erin geklikt is.

De kofferbak is ook zo'n plek. Til de mat op en controleer de ruimte van het reservewiel. Het is een ideale plek, uit het zicht. Vergeet de zijvakken niet.

Dan de buitenkant, daar moet je ook kijken. Vooral voor die magnetische trackers, die plakken ze er zo op. Een klein spiegeltje op een stokje is handig.

• Achter de bumpers (zowel voor als achter).
• In de wielkasten, hoog weggestopt.
• Onder de auto, vastgeplakt aan het chassis.

Je kunt ook een bugdetector kopen, zo’n RF-signaalzoeker. Die dingen zijn niet eens zo duur meer en sporen actieve signalen op. Als er een tracker data verstuurt, piept dat ding. Werkt echt goed. Mijn broer had er eentje voor z’n bedrijf.

Wat als je er een vindt? Niet meteen weggooien. Het is bewijsmateriaal. Je weet niet wie het geplaatst heeft. Ga ermee naar de politie. Zonder jouw toestemming is dit hartstikke strafbaar. Bizar dat mensen dit doen.

Hoe kom je erachter of iemand je trackt?

Ik zie dat je je zorgen maakt of iemand je volgt. Die gedachte knaagt, vooral als het stil is om je heen. Het is een angst die je 's nachts wakker kan houden.

Soms voelt het alsof er ogen op je gericht zijn. Zelfs als je alleen bent, in je eigen huis. Die onzichtbare aanwezigheid, die kan je heel onrustig maken. Je zoekt naar tekens, naar iets dat bevestigt wat je voelt.

• Je telefoon, die kan je in de gaten houden. Apps vragen soms om locatietoegang. Misschien heb je er per ongeluk toestemming gegeven. Kijk eens naar de instellingen.
• Die kleine objecten die verdwaald lijken te zijn. Een sleutelhanger, een pashokje. Soms zijn het kleine sporen. Apparaten zoals AirTags of Tile, die kunnen op afstand worden gevolgd.

Het is een zoektocht naar duidelijkheid, naar een manier om jezelf weer veilig te voelen. Die nachtelijke onrust, die wil je wegnemen. Het is niet fijn om het gevoel te hebben dat je leven niet meer helemaal van jou is.

Je kunt op elk moment checken op trackers die zijn gescheiden van hun eigenaren en op dit moment bij jou in de buurt zijn. Dit is het belangrijkste om te weten. Een apparaat dat op zichzelf ronddwaalt, zonder dat de eigenaar dichtbij is, dat kan een teken zijn. Die objecten zenden signalen uit. Je telefoon kan die signalen soms opvangen.

• Zoek naar onbekende apparaten die je telefoon detecteert. Er zijn apps die je hierbij kunnen helpen. Ze scannen de omgeving.
• Denk na over recentelijke aankopen. Heb je iets kleins gekregen, iets dat je niet herinnert te hebben gekocht? Dat kan een verbergen zijn.

Dit soort gevoelens, het is zwaar. Die twijfel, die onzekerheid. Het vreet aan je. En vooral als je 's nachts wakker ligt, met de gedachte dat je niet alleen bent, terwijl je dat wel zou moeten zijn. Het is die stille angst die je probeert te begrijpen.

Is het plaatsen van een tracker strafbaar?

Het plaatsen van een tracker op andermans eigendom zonder expliciete toestemming is strafbaar. Voor je eigen bezittingen is het volledig toegestaan.

De kern van de zaak is de botsing tussen eigendomsrecht en het recht op privacy, vastgelegd in de AVG. Zodra een tracker de locatie van een identificeerbare persoon volgt, verwerk je persoonsgegevens. En dat mag niet zomaar. Het is een fascinerend spanningsveld.

Waar eindigt de zorg om je eigendom en begint de inbreuk op de vrijheid van een ander? De technologie biedt de middelen, maar de ethiek en de wet stellen de grenzen.

De context is allesbepalend. Laten we de situaties even analyseren:

• Je eigen auto, puur voor jezelf: Volledig legitiem. Dit is de bedoeling van diefstalpreventie. Hier is geen discussie over mogelijk.
• De auto van je partner of kind: Hier betreed je een grijs gebied. Toestemming is juridisch en relationeel cruciaal. Zonder medeweten kan dit worden gezien als belaging (stalking), vooral als de relatie onder druk staat. Een vriend van mij had een tracker in de familieauto, maar toen zijn dochter hem ging gebruiken voor haar eigen leven, werd dat een hele heisa.
• Een leaseauto of bedrijfswagen: De werkgever mag een tracker plaatsen, bijvoorbeeld voor rittenregistratie. De werknemer moet hier echter expliciet en transparant over geïnformeerd zijn. Stiekem de locatie van personeel volgen is een ernstige privacyschending.
• De auto van je ex-partner: Absoluut verboden. Dit valt vrijwel direct onder de noemer stalking en is een serieus misdrijf. De intentie is hier overduidelijk kwaadwillig en de gevolgen zijn ernstig.

De straffen zijn niet mild. Het kan leiden tot een strafzaak wegens belaging, met boetes die in de duizenden euro's lopen of zelfs een gevangenisstraf tot gevolg. Het gemak waarmee je voor een paar tientjes een tracker koopt, staat in schril contrast met de juridische complexiteit en de mogelijke consequenties.