Wat mag je niet gebruiken in academische teksten?

Wat mag je niet gebruiken in academische teksten: Don'ts

Bij het schrijven van een scriptie beïnvloedt de woordkeuze direct de wetenschappelijke betrouwbaarheid. Het onbewust hanteren van wat mag je niet gebruiken in academische teksten leidt tot kwaliteitsverlies en puntenaftrek. Kennis van ongeschikte elementen helpt fouten te voorkomen en garandeert een professionele, objectieve toon die aansluit bij de universitaire standaarden.

Wat mag je niet gebruiken in academische teksten?

Bij het schrijven van een scriptie of wetenschappelijk artikel is het cruciaal om een formele, objectieve stijl te hanteren. Veel studenten trappen in de valkuil om informeel taalgebruik te gebruiken, wat de geloofwaardigheid van het onderzoek direct aantast. Wat mag je niet gebruiken in academische teksten? De kern draait om het vermijden van subjectieve termen, stopwoorden, samentrekkingen en spreektaal.

Informele woorden en algemene woordenschat

Het gebruik van vage of subjectieve bewoordingen is een veelvoorkomende valkuil in wetenschappelijk werk. Woorden zoals goed, interessant, een serieus probleem of in veel opzichten missen de nodige precisie en zijn te subjectief voor een wetenschappelijke context. Dezelfde regel geldt voor anglicismen of algemene woordenschat zoals have got, a lot, nice of the other thing. Wetenschappelijk schrijven vraagt om concrete definities en harde feiten in plaats van meningen vermomd als feiten.

Laten we eerlijk zijn: het is verleidelijk om even snel op te schrijven dat een resultaat heel interessant is, maar een professor prikt daar zo doorheen. In plaats van subjectieve grootheden te benoemen, kun je beter objectieve data presenteren. Uit ervaring blijkt dat het schrappen van dit soort loze bijvoeglijke naamwoorden je tekst direct een stuk sterker maakt.

Stopwoorden, samentrekkingen en spreektaal

Naast informele woorden zijn er diverse categorieën van alledaags taalgebruik die absoluut niet thuishoren in een scriptie. Stopwoorden zoals even, plotseling, veel, soms, écht, heel, leuk en gezellig verzwakken je argumenten. Ook samentrekkingen (zoals theyre, isnt, cant) en spraaktaal (woorden als nou en eigenlijk) zijn uit den boze omdat ze te informeel en slordig overkomen.

Algemene afkortingen en onzorgvuldigheid

Het gebruik van spreektaal en informele afkortingen zoals n.a.v. en etc. wekt de indruk dat de auteur onzorgvuldig te werk is gegaan. Dit soort slordigheden kan de geloofwaardigheid van de inhoud ernstig schaden. Je wilt immers dat je lezer je onderzoek serieus neemt, en een professionele opbouw draagt daar direct aan bij.

Bouwstenen voor een betrouwbare academische stijl

Het vermijden van verboden woorden is slechts de eerste stap; de algehele zinsopbouw moet eveneens aan strenge eisen voldoen. Het is cruciaal om te schrijven in de tegenwoordige tijd, met actieve zinnen en onpersoonlijke termen, om de leesbaarheid en betrouwbaarheid van de tekst te waarborgen. Hierdoor blijft de focus liggen op het objectieve onderzoek in plaats van op de persoon van de auteur.

Vergelijking: Informeel versus Academisch Taalgebruik

Om te voorkomen dat je scriptie punten verliest door slordige formuleringen, is het nuttig om te zien hoe je alledaagse zinnen kunt omzetten naar een academische stijl.

Informele Stijl (Vermijden)

• Gebruik van stopwoorden en vage bijvoeglijke naamwoorden zoals heel goed of écht interessant.

• Sterk persoonsgebonden en subjectief geformuleerde meningen.

• Toepassing van samentrekkingen, spreektaal en informele afkortingen zoals etc.

Academische Stijl (Aanbevolen)

• Gebruik van precieze, neutrale en wetenschappelijke begrippen.

• Feitelijke onderbouwing met een professionele en betrouwbare toon.

• Volledige werkwoordsvormen, actieve zinnen en onpersoonlijke termen in de tegenwoordige tijd.

De scriptierevisie van student Mark

Mark, een student bedrijfskunde aan de Universiteit van Amsterdam, schrok enorm toen zijn scriptiebegeleider zijn conceptversie terugbracht met rode strepen door bijna elke alinea.

Het probleem bleek niet de kwaliteit van zijn data, maar zijn schrijfstijl vol stopwoorden zoals 'heel veel', samentrekkingen en zinnen als 'dit is eigenlijk best interessant'.

Na twee weken intensief herschrijven - waarbij hij alle spreektaal verving door formele begrippen en lette op actieve, onpersoonlijke formuleringen - zag zijn scriptie er compleet anders uit.

Uiteindelijk werd zijn definitieve versie beloond met een ruime voldoende, en leerde hij dat academisch schrijven vooral draait om precisie en objectiviteit.