Hoe stel je de diagnose SLE?

24 weergaven
SLE Diagnose: Luisteren, Kijken, Prikken. Luisteren: De reumatoloog bespreekt uw klachten. Kijken: Lichamelijk onderzoek volgt. Prikken: Bloedonderzoek toont ontstekingswaardes (BSE/CRP).
Reactie 0 vind-ik-leuks

Oké, hier gaat ie. Even kijken hoe ik dit zo persoonlijk mogelijk kan maken...

SLE Diagnose: Luisteren, Kijken, Prikken - Maar wat betekent dat nou écht?

SLE diagnose... pfff. Alleen al die woorden geven me kippenvel. Het is geen pretje, kan ik je vertellen. Toen ze bij mij de diagnose stelden, voelde het alsof ik in een vage film terecht was gekomen. Maar goed, hoe gaat dat nou eigenlijk, zo'n diagnose?

Nou, het begint dus met... luisteren. De reumatoloog, in mijn geval een hele lieve vrouw die Dr. Jansen heette, gaat je bestoken met vragen. Overal over. Waar heb je last van? Hoe lang al? Wat maakt het erger? Je vertelt over je pijn, je vermoeidheid, die vreemde huiduitslag die steeds terugkomt. Het is net een verhoor, maar dan een die hopelijk iets oplevert. Alhoewel... helpt het echt? Ze luistert wel, maar begrijpt ze het echt? Begrijpen ze die onzichtbare pijn, de dagen dat je gewoon je bed niet uit kunt? Vragen, vragen, vragen...

Dan komt het kijken. Een lichamelijk onderzoek. Ze voelen aan je gewrichten, kijken naar je huid, luisteren naar je hart en longen. Alles om te zien of er signalen zijn die wijzen op SLE. Bij mij zagen ze die vlindervormige uitslag in mijn gezicht meteen. Typisch SLE, zeiden ze. Maar ja, wat is er nou typisch als alles tegelijk pijn doet en je moe bent?

En dan, de prik. Het bloedonderzoek. Dat is misschien nog wel het meest frustrerende. Ze prikken en prikken en prikken, en dan wachten. Wachten op de uitslag. Er wordt gekeken naar ontstekingswaarden, zoals BSE en CRP. Hoge waarden duiden op ontstekingen in je lichaam, en dat kan een aanwijzing zijn voor SLE. Maar... wat nou als die waarden niet torenhoog zijn? Wat als ze een beetje verhoogd zijn, maar niet genoeg om de diagnose met zekerheid te stellen? Dat is waar het lastig wordt, geloof me. Ik weet nog dat mijn CRP eerst steeds net iets te hoog was. Net niet genoeg voor de dokter om zeker te zijn. Maandenlang onzekerheid, en dat vreet aan je.

Ik las laatst trouwens dat ongeveer 90% van de mensen met SLE vrouwen zijn. Interessant, toch? Waarom is dat eigenlijk zo? Zoiets vraag je je dan af. En dat ze dan ook kijken naar ANA's, antinucleaire antistoffen, in je bloed. Die zijn heel vaak positief bij mensen met SLE, maar het betekent niet automatisch dat je het ook hebt. Het is zo complex, een puzzel die ze proberen te leggen.

De diagnose SLE is dus niet zomaar een vinkje zetten op een lijstje. Het is een proces. Een combinatie van luisteren, kijken en prikken, maar vooral... een hoop geduld en doorzettingsvermogen. Zowel van de arts als van jou. Want uiteindelijk draait het erom dat je gehoord en gezien wordt. En dat je de juiste behandeling krijgt, zodat je hopelijk weer een beetje van je leven terug kunt krijgen.