Hoe lang mag Amerikaan in Nederland blijven?

Nederland… 90 dagen. Pfff, dat vliegt voorbij! Als Amerikaan mag je dus zomaar even drie maanden rondstruinen in dit land van tulpen en… nou ja, regen. Ik herinner me nog goed die eerste keer. Drie maanden leek een eeuwigheid, maar eerlijk? Het voelde alsof ik net m'n koffers had uitgepakt en toen alweer moest inpakken. Wat een deceptie! Want Nederland, tja, het had me gegrepen. Die grachtenpandjes, de fietscultuur (waar ik overigens bijna m'n nek brak in het begin!), de markten met die heerlijke stroopwafels… Hoe kon ik dit allemaal achterlaten?

Langer blijven dan die 90 dagen? Ja, dat kan. Maar dan begint het avontuur met de IND, de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Die aanvraag… Man, wat een gedoe! Formulieren, documenten, bewijsstukken… Je moet echt van goeden huize komen. En dan maar afwachten. Wordt het ja of nee? Die onzekerheid, die knaagt aan je. Stel je voor, je bouwt een leven op, maakt vrienden, en dan… Wegwezen! Nee, daar wil ik niet aan denken.

Een vriendin van me, ook Amerikaans, die heeft het hele proces meegemaakt. Zij vertelde dat zo'n vergunning vaak vijf jaar geldig is. Vijf jaar! Dat geeft je de ruimte om te aarden, om echt te integreren. En daarna? Verlengen, en misschien… wie weet… ooit een permanente verblijfsvergunning. Die gedachte, dat je hier echt kunt blijven, dat je hier een thuis kunt vinden… Dat is toch waar je op hoopt? Ik bedoel, wie wil er nou weg uit Nederland als je eenmaal de smaak te pakken hebt? (Oké, misschien in de winter wel eventjes… grapje!)

Maar goed, die vijf jaar. Dat is al een hele geruststelling. Het geeft je de tijd om te wennen, om de taal te leren (al die "g"s en "ch"s, ik word er nog steeds gek van!), om de Nederlandse humor te begrijpen (die is soms… eh… bijzonder). En wie weet, over een paar jaar… schrijf ik hier wel een update vanuit mijn knusse Amsterdamse appartementje. Met een kopje thee en een stroopwafel natuurlijk. Dromen mag toch?