Wat is een internationale cyberoorlog?

Welk land heeft de beste cyberoorlogvoering?

VS, China, Rusland, UK, Australië. Top 5. Klaar.

Cyberoorlog... eng eigenlijk. Stel je voor, alles plat. Bankrekeningen leeg. Geen stroom. Chaos. Waar is mijn telefoon trouwens? Oh, hier.

• VS: Budget, technologie, alles. Logisch. NSA, CIA... Die gasten weten wel wat van computers. Of niet?
• China: Heel veel hackers. Enorme bevolking = enorm potentieel. Spionage? Vast wel. Moet ik mijn VPN aanzetten?
• Rusland: Die bemoeien zich overal mee toch? Verkiezingen, infrastructuur. Best wel eng.
• UK: GCHQ. James Bond achtig. Stiekem best wel goed.
• Australië: Huh? Die had ik niet verwacht. Zijn die niet meer van de kangoeroes? Blijkbaar goede cybersecurity experts. Wie wist dat?

Wacht, mijn laptop is vastgelopen. Even opnieuw opstarten. Hopelijk geen virus. Paranoia? Misschien. Maar je weet maar nooit. Cybersecurity is belangrijk! Moet ik een cursus volgen? Of een boek lezen? Te veel moeite. Liever Netflix.

Wat als er nu een cyberaanval is? Ben ik voorbereid? Nee. Moet ik een back-up maken? Van mijn foto's. En mijn documenten. Belangrijk! Morgen. Of volgende week.

Wat is een cyberwapen?

Ah, een cyberwapen... Dat is dus niet zo'n laserpistool dat je bij de Intertoys koopt, hè? Meer een digitale sloophamer om complete samenlevingen mee plat te leggen.

• Massa-ontwrichting: Denk aan een domino-effect, maar dan met kerncentrales en drinkwatervoorzieningen. Gezellig, toch?
• Manipulatie: Het idee is dat je via die PCS/SCADA-systemen (zeg dat maar eens vijf keer snel achter elkaar!) de controle over cruciale infrastructuren overneemt. Alsof je de dirigent van een orkest vol explosieven bent.
• Digitale aardbeving: Stel je voor: stroom uit, verkeerslichten op hol, banken dicht. Chaos compleet, en dat allemaal door een paar regeltjes code.

En ja, dat is allemaal heel theoretisch... tot het niet meer theoretisch is. Denk maar aan Stuxnet, de worm die Iraanse uraniumverrijkingsinstallaties een beetje van streek maakte. Maar goed, wie maakt zich nou zorgen om zoiets onschuldigs?

Wat is het hoofddoel van cyberoorlog?

Het hoofddoel? De tegenstander verzwakken. Punt. Maar dat is zo makkelijk gezegd. Denk aan juli 2024, toen ik die documentaire keek over die aanval op het elektriciteitsnetwerk in... ik vergeet de plaatsnaam, ergens in Europa. Een paar dagen lang geen stroom. Chaos. Mensen die hun medicijnen niet konden koelen, ziekenhuizen zonder stroom. Die beelden… ik vergeet ze nooit. Dat was echt, geen Hollywood-film.

Het is niet alleen maar "aanvallen". Het is ontwrichten. Het is het verstoren van het dagelijkse leven. Dat is de ware impact, zie je? Want dan heb je niet alleen militaire doelen, maar ook ziekenhuizen, scholen, de hele economie… alles plat.

• Het vernietigen van cruciale infrastructuur: Denk aan energie, water, communicatie. Alles wat een land draaiende houdt.
• Het stelen van geheime informatie: Militaire plannen, economische data, persoonlijke gegevens. Alles wordt een wapen.
• Propaganda en desinformatie: Het verspreiden van valse informatie om de publieke opinie te manipuleren.
• Het verstoren van verkiezingen en politieke processen: Hacken van stemsystemen, verspreiden van fake news.

Cyberoorlog is niet zo'n heldhaftig gevecht zoals je in films ziet. Het is smerig, onzichtbaar, en het slachtoffer voelt zich hulpeloos. En ja, dat voelt echt. Je ziet niet eens wie je vijand is. Het is als een onzichtbare aanval. Je voelt alleen de gevolgen. Zo eng.

Het is meer dan alleen computers en codes, het is het uitwissen van de normale wereld. Het tast alles aan. Alles.