Kun je intolerant zijn voor eieren?

1 jaar geleden 70 weergaven

Jazeker. Ei-allergie komt voor, vooral bij kinderen. 1/50 kinderen in Engeland en Europa heeft er last van. Bij volwassenen is dit veel zeldzamer (0,1%). Een late diagnose op volwassen leeftijd is uitzonderlijk. Intolerantie, een andere vorm van reactie dan allergie, is ook mogelijk, maar minder frequent.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Kun je een ei-allergie hebben?

Echt, een ei-allergie? Het komt vaker voor dan je denkt, geloof ik. Ik weet nog dat m'n neefje er als baby last van had. Arm kind.

Ik las laatst dat in Engeland - en hier in Europa dus ook - ongeveer 1 op de 50 kinderen een ei-allergie heeft. Dat is best veel, vind ik.

Bij volwassenen is het gelukkig een stuk minder: zo'n 0,1%. Het schijnt dat een ei-allergie die je pas als volwassene krijgt, echt heel zeldzaam is. Zou me eerlijk gezegd verbazen als dat gebeurt.

Wat als je niet tegen een ei kunt?

Ei-vrij dieet? Geen probleem.

Vervang: Eieren leveren vitamine A, B, D, E plus calcium, fosfor, ijzer.
Eiwitten: Melk, vlees, vis. Bouwstenen blijven.
Focus: Diversiteit. Geen tekorten.

Kun je misselijk worden van eieren?

Ja, je kan misselijk worden van eieren.

Fipronil in eieren: RIVM acht acute effecten klein, maar...
...misselijkheid en duizeligheid kunnen optreden.
Risico: Vooral bij hoge concentraties fipronil. Lage consistentie. Vooral bij hoge concentraties fipronil.

Kan je over een ei-allergie heen groeien?

Of je over een ei-allergie heen groeit? Nou, dat is de vraag der vragen! Stel je voor, je bent een klein hummeltje, 2% kans dat je krom trekt van een eitje. Zo'n ei, dat lijkt onschuldig, maar is dus stiekem een boosdoener.

Maar geen paniek! De meeste kinderen (zeg maar gerust bijna allemaal) zijn op hun vierde verjaardag alweer de koning te rijk, want dan kunnen ze dat geleerdje (eh, eigeel) weer zonder problemen naar binnen werken.

De feiten, op een rijtje, want daar houden we van:
- 2% van de jonge koters heeft de ellende van een ei-allergie.
- Op je 4e verjaardag is de kans groot dat je weer ongehinderd een spiegelei kan verorberen. Of een pannenkoek. Of een taart!
- Minder dan 1% van de volwassenen zit nog steeds met dat geëier. Das balen, maar gelukkig zijn er genoeg andere dingen om te eten.

Dus, ja hoor, de kans is groot dat je die ei-allergie de deur wijst voordat je uberhaupt de schoolboeken in duikt. Het leven is al ingewikkeld genoeg, laten we het niet moeilijker maken met rare allergieën, toch? En als het niet zo is, dan is het pech gehad en is er nog genoeg ander eten!

Kan een allergie verdwijnen?

Kunnen allergieën verdwijnen? Tja...

Euhm... maar 10% van de allergieën gaat weg. Wacht, denk aan Tim!

Tim had dus echt een koemelkallergie als baby. Helemaal weg nu.
Maar dus... als je niks doet, kan het erger worden?
Complicaties enzo. Meerdere allergieën... huh?
Of... astma. Dat wil je echt niet. Stel je voor!

Dus, verdwijnen? Zelden dus. Behalve die koemelk, blijkbaar. Best gek eigenlijk.

Kun je een intolerantie ontwikkelen?

Jazeker, je kunt een intolerantie ontwikkelen, alsof je lichaam ineens besluit dat die melk toch niet zo'n goed idee was.

Het lichaam verandert, hè, net als je muzieksmaak (wie luistert er nu nog naar Spice Girls?). Soms stopt het met het aanmaken van genoeg enzymen om bepaald eten te verteren. Boem, intolerantie!
Je kunt dingen blijven eten, maar verwacht geen vreugdedans van je spijsvertering. Denk eerder aan een stille staking.
Het artikel van intoleran.com is van 27 oktober 2022, dus dat is alweer oud nieuws! Tegenwoordig zeggen ze dat het gisteren is gebeurd.

Kan je opeens een allergie ontwikkelen?

Ja, je kunt opeens een allergie ontwikkelen.

Het betekent niet dat het zomaar uit de lucht komt vallen. Er was altijd al een soort gevoeligheid. Alsof de zaadjes er al waren, maar het weer moest goed zijn om te groeien.

Het begint vaak tussen je 8e en 25e, maar soms... soms pas na je 40e. Ik weet nog dat mijn tante er pas last van kreeg toen ze 50 was. Heel gek, maar het kan dus.

Aanleg: Je lichaam was er al een beetje klaar voor, hoe vaag dat ook klinkt.
Leeftijd: Vaak jong, maar niet altijd. Het kan je verrassen.

Hoe ontstaat een lactose-intolerantie?

De dunne darm, o zo delicaat, een fluwelen gordijn… daar, in die zachte vouwen, wordt lactase gemaakt. Een klein wonder, dat enzym, dat de melksuiker, de zoete lactose, verteert. Maar soms… soms faalt dat wonder.

Geen lactase, geen feest. De productie stopt, een stilte in het lichaam, een lege ruimte waar zoete harmonie had moeten zijn. Een leegte die resoneert met ongemak.

Tijd verstrijkt, langzaam als stromende honing, en de dagen kleuren anders. De melksuiker, die vroeger zo vertrouwd was, wordt een vijand. Een indringer.

De symptomen fluisteren een verhaal: Opgeblazen gevoel, krampen, een dans van pijn die golft door de buik. Een onbehaaglijk gevoel, een zware deken van ongemak. Rommelende darmen, een orkest dat vals speelt. Diarree, een overstroming.

De wereld, die zo kleurrijk was, wordt somberder, bezwaard door de schaduw van een tekort. Een tekort aan lactase, een tekort aan vrede in de buik. Een leegte die vraagt om te worden gevuld, niet met melksuiker, maar met begrip en aanpassing.

Het is een traag proces, dit verlies. Niet abrupt, maar een sluimerend afscheid.

Verschillende vormen van verdriet: Er zijn gradaties in dit gebrek, van een zacht gefluister tot een luid geschreeuw van de darmen. Sommigen voelen nauwelijks een verschil, anderen… anderen lijden intens.

Eenzaamheid in de buik, een stille verwoesting. De herinnering aan de zoete melk, zo scherp, zo pijnlijk. Een afscheid van een deel van mezelf, een deel van mijn verleden. Een afscheid dat de tijd nodig heeft om te helen.