Kan je een allergie ontwikkelen op latere leeftijd?

Hoe kan je een allergie ontwikkelen?

Je ontwikkelt een allergie door een combinatie van erfelijke aanleg en blootstelling aan een bepaalde stof (allergeen). Je afweersysteem reageert dan overdreven op iets onschuldigs.

Echt bizar hoe dat werkt, he? Ik had dus vroeger helemaal nergens last van. Echt niks. En toen, opeens rond mijn twintigste, bam! Hooikoorts. Me ogen jeukte als een gek en ik bleef maar niezen. Helemaal uit het niets.

Het is dus je afweersysteem dat helemaal in de war is. Je lichaam denkt dat zoiets onschuldigs, zoals graspollen, een gevaarlijke indringer is. Echt een foutje in de matrix van je lijf, haha.

Wat er dus gebeurd is dat je lichaam bij een eerste contact denkt: "hé, wat is dit voor spul?". Dan maakt het speciale antistoffen aan. Bij een volgende keer dat je met die stof in aanraking komt, herkent je lichaam het en slaat het alarm. Gevolg: jeuk, snot, bultjes, de hele mikmak.

Het komt dus eigenlijk neer op twee dingen:

• Erfelijke aanleg: Als het in je familie zit, heb je gewoon meer pech. Mijn vader heeft het ook, dus ja, was te verwachten. Bedankt pa.
• Blootsteling aan allergenen: Je moet wel in contact komen met de stof. Soms gebeurd dat pas later in je leven. Te veel blootsteling kan het soms ook triggeren, of juist een te schone omgeving vroeger.

En die stoffen, die allergenen, kunnen echt van alles zijn. Denk aan:

• Pollen van bomen en grassen (die dus!)
• Huisstofmijt (die kleine krengen in je bed)
• Schimmels
• Haren en schilfers van huisdieren. Ik had een vriend die opeens niet meer tegen zijn eigen kat kon, zo zielig.
• Voedsel, zoals pinda’s, noten of melk.

En soms heb je ook kruisreacties. Dan ben je allergisch voor berkenpollen en reageer je opeens ook op een appel. Omdat de eiwitten zo op elkaar lijken. Snapt je lichaam het verschil niet meer. Echt een zooitje.

Wat kun je doen als je plots een allergische reactie krijgt?

Bij een plotselinge allergische reactie bel je de huisarts. Vooral bij aanhoudend braken en diarree, langdurige jeuk, duidelijke huiduitslag of zichtbare zwellingen.

Het lichaam. Een raar ding. Soms slaat het door. Reageert heftig op iets. Een beetje pollen. Een noot. Een steek. Dan heb je de poppen aan het dansen. Het gebeurt. Gewoon. Plotseling.

Die jeuk. Altijd dat. Of rode vlekken die opkomen. Als een ongewenste gast. Soms blijft het daarbij. Dan is het ongemak. Irritant. Meer niet. Soms gaat het verder. Dieper. Dat is het punt waar je moet kijken. Niet weglopen. Gewoon kijken.

• Milde reactie? Pak een antihistamine. Een tablet. Simpel. Dat onderdrukt wat.
• Heb je een EpiPen? En de klachten zijn serieus? Gebruik hem. Direct. Dat is de regel. Zonder twijfel.
• Blijf alert. Je weet nooit hoe het draait.

De echte ellende begint als de keel dichtgaat. Of ademnood. Paniek is dan zinloos. Maar het is een reflex. Je vecht. Of je vecht niet. Het maakt de uitkomst zelden anders. De adem. Dat is alles. Zonder, stopt het. Eenvoudig.

Wacht niet tot het ergste. Dat is een les. Voor sommigen te laat. Bel 112 bij:

• Moeite met ademhalen. Duidelijk.
• Zwelling in de mond of keel. Verstikkend.
• Duizeligheid, flauwvallen. Het systeem faalt.
• Snelle, zwakke hartslag. Pomp werkt slecht. Het is een race. Altijd. Tegen de klok. Tegen jezelf. En dan is het voorbij. Klaar.