Hoeveel rente mag u rekenen bij te late betalingen?

wettelijke rente te late betalingen: 4% vs 10,15%

Het correct toepassen van de wettelijke rente te late betalingen voorkomt financiële schade bij openstaande facturen. Ondernemers beschermen hiermee hun cashflow en stimuleren klanten om betalingstermijnen strikt na te leven. Het begrijpen van deze regels voorkomt bovendien nietige voorwaarden en onnodige juridische conflicten over incassotrajecten.

Wat is de wettelijke rente bij te late betalingen?

Wanneer een klant niet op tijd betaalt, lijdt u als ondernemer of schuldeiser schade. De wet biedt u daarom de mogelijkheid om een vergoeding te vragen in de vorm van wettelijke rente te late betalingen. Per 1 januari 2026 is deze rente voor consumenten vastgesteld op 4%, terwijl voor zakelijke handelstransacties een tarief van 10,15% geldt. ^[1]

Deze percentages lijken misschien abstract, maar ze zijn essentieel voor uw liquiditeit. Ongeveer 35% van de Nederlandse bedrijven kampt regelmatig met liquiditeitsproblemen die vaak terug te voeren zijn op klanten die de betaaltermijn overschrijden.^[2]

Het recht op rente is er niet om u rijk te maken, maar om de inflatie en de gemiste opbrengsten van uw kapitaal te dekken. Het werkt simpel. U rekent de rente over het openstaande factuurbedrag vanaf de dag nadat de uiterste betaaldatum is verstreken.

Maar let op: er is een cruciaal verschil tussen een factuur aan een burger en een factuur aan een ander bedrijf. Een foutje in het proces - en dit gebeurt vaker dan u denkt - kan ervoor zorgen dat u juridisch gezien geen cent extra mag vragen. Ik leg dit later uit in het gedeelte over de veertiendagenbrief.

Wettelijke rente voor consumenten (B2C)

Bij transacties met consumenten spreken we van niet-handelstransacties. Het basistarief van 4% per jaar is hierop van toepassing sinds de meest recente aanpassing in januari 2026. Dit tarief beschermt consumenten tegen buitensporige kosten, terwijl het de schuldeiser een eerlijke vergoeding biedt.

Zelden heb ik een ondernemer ontmoet die graag rente rekent aan zijn particuliere klanten. Het voelt vaak ongemakkelijk om die extra euros op te tellen bij een kleine factuur. Toch is het belangrijk om consequent te zijn. Voor kredietovereenkomsten - denk aan uitstel van betaling waar u een vergoeding voor vraagt - geldt een maximale kredietvergoeding van 12%. Dit is opgebouwd uit de wettelijke rente plus een vaste opslag van 8%. Als u meer rekent dan dit wettelijke plafond, is het beding in uw voorwaarden simpelweg nietig. Uw klant hoeft dan helemaal geen rente te betalen. Pijnlijk.

Wettelijke handelsrente voor bedrijven (B2B)

In de zakelijke wereld gelden strengere regels. De wettelijke handelsrente staat per 1 juli 2025 op 10,15%. ^[5] Dit hogere tarief is bedoeld om bedrijven te stimuleren hun facturen tijdig te voldoen en zo de economische keten draaiende te houden.

In mijn ervaring - en ik heb honderden factuurprocessen geanalyseerd - wachten bedrijven vaak te lang met het claimen van deze handelsrente. In een zakelijke relatie mag u deze rente direct rekenen zodra de betalingstermijn is verlopen, zonder dat u eerst een aanmaning hoeft te sturen.

De achterliggende gedachte is dat professionals weten wat de afspraken zijn. Als een factuur van 10.000 euro een maand te laat wordt betaald, kost dit u bij de huidige rentevoet van 10,15% al snel meer dan 80 euro aan gemiste rente. Dat lijkt misschien weinig, maar op jaarbasis voor al uw debiteuren tikt dit flink aan.

Wanneer mag u beginnen met rekenen?

Het moment waarop de teller begint te lopen, hangt af van wie uw klant is. Bij bedrijven is dit de dag na de overeengekomen betaaldatum. Bij consumenten ligt dit echter een stuk gecompliceerder.

Hier komt het antwoord op de vraag die ik eerder opwierp: de beruchte veertiendagenbrief. Voor consumenten geldt dat u hen eerst officieel in verzuim moet stellen. U moet een brief sturen waarin u de klant nog 14 dagen de tijd geeft om te betalen zonder extra kosten.

Belangrijk detail: deze 14 dagen gaan pas in op de dag nadat de brief door de klant is ontvangen. Als u deze brief niet stuurt, of als de tekst niet exact voldoet aan de wettelijke eisen, mag u geen rente en geen incassokosten rekenen.

Ik heb ondernemers gezien die duizenden euros aan incassokosten misliepen omdat ze in de brief zetten dat de klant binnen 14 dagen na dagtekening moest betalen in plaats van na ontvangst. Een klein woordje met grote gevolgen.

Incassokosten: Wat komt er bovenop de rente?

Naast de wettelijke rente mag u bij te late betaling ook incassokosten in rekening brengen. Deze kosten zijn bedoeld als vergoeding voor de tijd en moeite die u moet steken in het binnenhalen van uw geld.

De Wet Incassokosten (WIK) bepaalt exact hoeveel u mag vragen. Voor de eerste 2.500 euro van het factuurbedrag mag u 15% aan incassokosten rekenen, met een absoluut minimum van 40 euro. ^[4]

Dit betekent dat zelfs bij een kleine factuur van 50 euro, de incassokosten al 40 euro bedragen. Dit voelt soms hard - en het kan de relatie met een klant flink onder druk zetten - maar het dekt de werkelijke administratieve lasten. Voor bedragen boven de 2.500 euro daalt het percentage stapsgewijs naar 10%, 5% en uiteindelijk 1% voor zeer grote bedragen boven de 200.000 euro. Vergeet niet dat u over de incassokosten zelf geen btw mag rekenen als u deze kosten zelf kunt verrekenen.

Vergelijking: Consument versus Zakelijke Klant

Particuliere klant (B2C)

1. Verplicht via een 14-dagenbrief na de eerste herinnering
2. Beperkt tot 12% bij kredietovereenkomsten
3. Minimaal 14 dagen na ontvangst van de brief voordat kosten ingaan
4. 4% per jaar (vanaf 1 januari 2026)

Zakelijke klant (B2B) ⭐

1. Niet verplicht; rente loopt direct na vervaldatum
2. Naast staffel ook recht op minimaal 40 euro vergoeding voor invorderingskosten
3. Geen; wettelijk verzuim treedt direct op
4. 10,15% per jaar (handelsrente vanaf juli 2025)

Pieters debiteurenstrijd: De vergeten veertiendagenbrief

Pieter, een freelance grafisch ontwerper in Utrecht, had een factuur van 500 euro openstaan bij een particuliere klant. Na drie maanden wachten was hij het zat en stuurde hij een factuur inclusief 40 euro incassokosten en rente.

De klant weigerde te betalen. Pieter dacht dat hij in zijn recht stond, maar hij had nooit de officiële 14-dagenbrief gestuurd. Hij had alleen een paar vriendelijke e-mailtjes en appjes verzonden.

Tijdens een gesprek met een juridisch adviseur besefte Pieter dat zijn e-mails niet telden als een wettelijke ingebrekestelling. Hij moest de teller op nul zetten en alsnog de juiste brief sturen.

Na het sturen van de correcte brief betaalde de klant binnen 10 dagen. Pieter verloor ongeveer 15 euro aan rente en 40 euro aan kosten door de procedurefout, maar leerde dat structuur in zijn facturatie essentieel is.