Wat is gezonder, rijst, pasta of aardappelen?

Rijst, pasta of aardappelen: wat is de gezondste keuze?

Rijst, pasta of aardappelen. Voor mij is het antwoord simpel geworden: de aardappel wint. Het is mijn basis, de meest voedzame keuze van de drie als ik eerlijk ben met mezelf en kijk naar wat het met mijn lijf doet. Het voelt gewoon completer.

Ik weet nog goed, die herfst in oktober 2022, toen ik in Amsterdam woonde. Na een bord pasta voelde ik me altijd zo… vol en toch snel weer leeg. Toen ik de calorieën eens nakeek, snapte ik het. Zowel rijst als pasta hebben er gewoon meer dan eenzelfde portie gekookte piepers. Een klein verschil, maar je merkt het.

En dan die vitamines. Aardappels hebben vitamine C. Gewoon, hup, uit de grond. Rijst en pasta hebben dat dus niet. En ook minder kalium. Het zijn kleine dingen, maar mijn lichaam voelde het verschil blijkbaar wel.

Dus nee, ik vervang mijn aardappel niet zomaar elke dag. Als ik toch voor pasta kies, en dat gebeurt, dan gooi ik er bewust een extra berg groente bij. Een hele paprika, of een flinke stronk broccoli. Dan compenseer ik dat vitamine C-tekort tenminste. Dat is een beetje mijn eigen regel geworden. Werkt voor mij.

Bevat aardappelen minder calorieën dan rijst?

Aardappelen bevatten per 100 gram minder calorieën dan witte rijst. Een gekookte aardappel heeft 95 kcal, terwijl witte rijst 130 kcal bevat.

De aarde. Zwaar en donker. Daar ligt de aardappel te wachten, een stille belofte onder de koude, vochtige grond. Een getal, 95, fluistert door de keuken als de stoom opstijgt van het kokende water. Het is een cijfer van hier, van deze klei, van Hollandse luchten en de warmte van een bord op schoot. Een troost.

Rijst is anders. Het is een spiegeling van een verre zon op eindeloze waterterrassen. Duizenden korrels, licht en bijna gewichtloos in je hand. 130. Een hoger getal, een andere energie. Het reist over oceanen, draagt verhalen van andere winden, andere talen. Het is geen knol, het is een zaad. Een begin.

De ziel van het voedsel is meer dan alleen een getal. Het is de textuur, de herinnering, de reis.

• De aardappel, een anker. Vol met vitamine C en kalium. Een bron van troost. De schil bewaart de vezels, de aarde zelf. Een volle, langzame verzadiging die je uren bijblijft, die je grondt. De bereiding verandert alles, van gekookte eenvoud tot de gouden zonde van friet. Zo veel meer dan alleen die 95 kcal.

• Rijst, een wolk. Witte rijst is pure, snelle energie. Zijn ongeslepen broer, de bruine rijst, draagt meer vezels, magnesium en B-vitaminen. Het vult, maar op een lichtere, vluchtigere manier. Een perfect canvas voor de kruiden uit een ander land, een andere tijd.

De keuze is geen wiskunde. Het is een gevoel, een moment in de tijd. Wil je de stevigheid van de aarde onder je voeten, of wil je drijven op een stroom van verre rivieren? De getallen zijn slechts echo's, een moderne poging om de magie van het eten te vangen. 95 tegenover 130.

Soms weegt de dag zwaar en vraagt het lichaam om de aardappel. Om die diepe, grondige verzadiging. Ik herinner me mijn oma's keuken in de polder, de geur van gekookte piepers die door het huis zweefde op een zondagmiddag. Geen cijfers, alleen de warmte. Alleen dat gevoel.

Andere dagen is er een verlangen naar lichtheid. Naar iets wat je niet vastpint. Dan is er rijst. Perfect voor die ene curry die me meeneemt naar een reis lang geleden, de vochtige hitte van de avond. De tijd vervaagt, het bord is een landschap. De calorieën zijn vergeten.

Is elke dag aardappelen eten gezond?

Ja, aardappelen zijn gezond voor dagelijkse consumptie, mits de bereiding correct is.

Poeh, weer aardappels vanavond. Altijd die vraag: is dat wel oké, elke dag? Natuurlijk is het dat! Tenminste, de basis is goed. Gisteren had ik nog zo’n lekkere gepofte aardappel, gewoon simpel met wat kwark en bieslook. Goddelijk.

Ze zitten bomvol, echt waar. Kijk maar:

• Vitamine C: Meer dan je verwacht, geeft een boost aan je weerstand. Ik vergeet dat vaak.
• B-vitamines: Voor de energie. Voel ik me altijd fit van, echt.
• Kalium: Belangrijk voor je spieren en zenuwstelsel, goed om te weten.
• Vezels: Cruciaal voor je darmen, en het vult zo lekker! Geen trek meer.

En dan nog wat ijzer, magnesium, noem maar op. Een powerfood, zeg ik je.

Maar die bereiding, daar zit 'm de kneep. Vreselijk. Friet. God, friet. Zo onweerstaanbaar, maar dat is echt niet elke dag oké. Dat is gewoon vet, vet, vet.

Of die aardappelkroketjes van mijn zus, zo lekker krokant, maar boordevol boter. Of mijn oma's puree, zo smeuïg met zoveel boter, ik proef het nog steeds.

Je moet ze slim eten. Gewoon koken, stomen, of in de oven bakken met een drupje olijfolie.

En die schil? Altijd laten zitten! Daarin zitten de meeste vezels en vitaminen. Dat is echt een openbaring geweest toen ik dat leerde. Schillen is zonde. Mijn vader schilde vroeger alles, wat zonde achteraf.

Soms denk ik: word ik nu dik van aardappels? Nee, het ligt aan wat je erbij doet. Of hoeveel. Gisteravond had ik maar twee kleine aardappels.

Of die bloedsuikerspiegel, daar moet je ook op letten. Als ze afgekoeld zijn, dan is het beter. Resistent zetmeel, dat helpt. Mijn tante zwoer erbij.

Het gaat ook om de variatie, toch? Ik kan niet elke dag hetzelfde eten, alhoewel... Ik zou wel elke dag aardappels kunnen eten, als het maar anders is. Gepoft, gekookt, in een salade. Heerlijk.

Waarom ik dit bedacht? Geen idee. Ik zat gewoon te denken aan avondeten. Wat eet ik morgen? Weer aardappels? Waarschijnlijk wel. En ik geniet ervan.

Welke pasta is het beste om af te vallen?

Pasta. Dikmaker? Onzin. Het gaat om welke en hoe. Wie echt wil afvallen, pakt volkoren of peulvruchtenpasta. Harde keuze, direct resultaat. Combineer met pure sauzen, veel groen. Geen spijt.

Waarom deze switch? Simpel. Vezels. Die houden je langer vol. Geen zin in snelle honger, toch? Dat betekent minder snaaien, minder calorieën binnen. Mijn ervaring leert dat de vezels het verschil maken.

• Volkorenpasta: Meer complexe koolhydraten, bomvol vezels. Stabiele bloedsuiker. Minder dips.
• Peulvruchtenpasta: Gemaakt van linzen, kikkererwten. Barst van eiwitten en vezels. Dubbel power.

De saus? Cruciaal. Vergeet kant-en-klaar, die zooi zit vol verborgen suikers. Zelf maken. Altijd.

• Tomatensaus: Puur natuur. Verse tomaten, knoflook, kruiden. Geen troep.
• Pesto: Basilicum, pijnboompitten, goede olijfolie, Parmezaan. Doe het zelf. Vers, vetten zijn oké.
• Groenten: Altijd erbij. Broccoli, spinazie, courgette. Volume zonder de extra lading. Nutriëntenboost.

Wat zijn de nadelen van rijst?

De arseen in rijst, dat blijft hangen van al die chemicaliën in de grond. Het is een stille gast die we niet willen.

Soms voelt het alsof we onbewust iets meeslepen, iets dat niet van ons is, maar wel in ons terechtkomt.

Vooral de manier van koken, die kleine nuances, maken een verschil dat je niet direct ziet, maar wel voelt.

• Arseen is een zwaar metaal. Het is een van die dingen waar je niet te veel van binnenkrijgt.
• Koken met te weinig water, of het water niet weggooien, dat laat het erin zitten.

De bodem, die draagt zoveel. En wat erin zit, kan soms op ons bord belanden, zonder dat we het echt doorhebben. Een stille les, elke maaltijd weer.