Wanneer mag je geen appel eten?

Hoe weet je of je allergisch bent voor appels?

• Jeuk in de keel of mond na het eten van een appel? Dan heb je waarschijnlijk pech, want dat is het klassieke signaal van een appelallergie.
• Dit komt door een eiwitje in die appels, Mal-d1 geheten. Dat ding is net een klein ettertje dat je immuunsysteem op hol jaagt.
• Het is geen pretje, maar gelukkig zit het niet in alle appels. Groene appels zijn vaak de boosdoeners, want daar zit dat eiwit lekker dik in. Rode appels zijn dan weer iets milder.
• En niet vergeten: soms is het niet de appel zelf, maar een kruisreactie! Als je hooikoorts hebt voor berkenpollen, dan kunnen appels je ook flink dwarszitten. Je lichaam is dan een beetje in de war.

Welke appels kun je niet eten?

De vruchten van de manzanillaboom zijn dodelijk giftig en absoluut ongeschikt voor consumptie.

Ach, de manzanillaboom – ook wel bekend als de Manchineel – is een soort van de femme fatale onder de flora. Een boom die eruitziet als een onschuldige appelboom, maar waar de Spanjaarden hem niet voor niets de bloedstollende naam 'manzanilla de la muerte' gaven. 'Appeltje des doods', inderdaad. Klinkt als een titel voor een Scandinavische thriller, maar dan eentje waar je het einde niet van haalt als je te nieuwsgierig bent. Het is geen appels plukken voor de appeltaart, tenzij je een recept hebt voor eeuwige rust.

Deze boom is zo vriendelijk je te vergiftigen met vrijwel elk onderdeel. Het is niet alleen het vruchtje, dat overigens een verleidelijk groengeel uiterlijk heeft, als een laatste, fatale uitnodiging. Nee, we hebben het hier over een heel ecosysteem van ellende.

• Het sap: Een enkele druppel kan leiden tot extreme blaarvorming, ontstekingen en brandwonden op de huid. Net een zuuraanval, maar dan zonder de slechterik.
• De regen: Zoek je beschutting onder deze boom tijdens een bui? Dat water dat van de bladeren druipt, is geen verfrissende douche. Het neemt giftig sap mee en bezorgt je een onvergetelijke, jeukende ervaring. Je huid zal je nog jaren vervloeken.

Zelfs het verbranden van deze boom is een dodelijke fout. De rook ervan kan leiden tot tijdelijke of zelfs permanente blindheid en ernstige ademhalingsproblemen. Stel je voor, een kampvuur dat je voorgoed de sterren ontneemt! Het is alsof de boom een ingebouwd afweersysteem heeft tegen elk menselijk contact, aangedreven door complexe toxines zoals forbolesters.

• Natuurlijke habitat: Je vindt deze charmante, dodelijke verleider voornamelijk langs de kusten van de Caraïben, Florida, de Bahama's, en delen van Midden- en Zuid-Amerika. Daar staat hij dan, vaak met een waarschuwingsbordje – een soort van 'hier eindigt de pret' voor de onwetende toerist die te veel mojito's heeft gehad.

Dus, mocht je ooit op een zonnig strand wandelen en een boom tegenkomen met kleine, appelachtige vruchten die er net iets te perfect uitzien, doe jezelf een plezier: blijf erbij vandaan. Een selfie met deze boom kan je duur komen te staan, en geloof me, een spoedbezoek aan het ziekenhuis is een stuk minder Instagrammable dan je tropische cocktail. Het is de ultieme herinnering dat Moeder Natuur soms een prachtig cadeau geeft, maar dat er altijd een prijskaartje aan hangt. En in dit geval is het prijskaartje je gezondheid, of erger.

Kan je oude appels eten?

Je kunt een oude, gerimpelde appel eten. Een beschimmelde of beurse appel niet.

Die appel ligt daar maar. Een beetje verrimpeld, zijn velletje is niet meer zo strak. Dat is niet erg. Hij is gewoon wat vocht kwijt. Nog steeds eetbaar. Maar dan zie je die ene plek. Een zachte, bruine deuk. Of erger, een waas van witte of groene schimmel.

Je wilt het wegsnijden. Ik snap het. Zonde om zoiets weg te gooien. Maar schimmel is niet zomaar een vlekje. Het zijn net wortels, diep in de appel. Onzichtbare draden die je niet ziet, maar die er wel zijn. En die draden maken gif.

De echte gevaren zitten onder het oppervlak.

• Mycotoxinen. Dit zijn de gifstoffen die de schimmel produceert. Bij appels is dat vaak patuline. Zelfs als je de schimmel wegsnijdt, zit dit gif al in de rest van het vruchtvlees. Het kan je maag en darmen flink overhoop gooien.

• Allergische reacties. Sommige mensen reageren hier heel slecht op. Jeuk, uitslag, of erger, problemen met je ademhaling. Het is het risico gewoon niet waard.

• De geur. Soms ruikt het een beetje muf, alcoholisch bijna. Dat is een teken van rotting. Weg ermee.

Ik dacht ooit ook dat het kon. Even het slechte stukje eraf en klaar. Ik ben er dagenlang ziek van geweest. Echt ziek. Die kramp in je buik vergeet je niet zomaar. Dus een rimpel, prima. Maar bij de eerste tekenen van schimmel of een zachte, rotte plek... laat het gaan. Echt.