Wat zijn onvoorziene situaties in de zorg?

Waarom is er een tekort aan personeel in de zorg?

De zorg… het kraakt. Het knapt. Zo voelt het tenminste. Niet alleen oma en opa worden ouder, nee. Het is meer dan dat.

• Te weinig handen. Er zijn simpelweg te weinig mensen. Punt.
• Druk, druk, druk. Zo vreselijk veel druk. Ik zie het bij mijn zus, verpleegster. Altijd gehaast. Nooit rust. Uitputting. Dat is het woord. Pure uitputting.
• Ziekteverzuim. Geen wonder. Die 7,5%... dat is een understatement. Het is veel meer. Mensen vallen uit. Mensen raken burn-out. Zelf ken ik er een paar.
• Salarissen. Kom op, dat moet toch beter kunnen. Het is onmogelijk om van een modaal salaris in de zorg te leven. Een maatschappelijk probleem, echt. Het is niet alleen geld, maar ook waardering. Het voelt niet als een echte baan, maar meer als een roeping. En daar is weinig geld mee te verdienen.

Ik zie het om me heen. Het is schrijnend. Het breekt mijn hart. De zorg stort in. En niemand lijkt het echt op te lossen. Het is een ratrace. Een oneindige cyclus van te weinig personeel, te veel werk, en steeds meer uitval. Ik ben bang... bang voor de toekomst van de zorg. Ik ben bang voor mijn zus. Ik ben bang voor iedereen die er werkt.

Waarom vertrekken medewerkers uit de zorg?

Medewerkers vertrekken in de zorg omdat ze niet genoeg tijd hebben voor hun kerntaken, zich belemmerd voelen door hun leidinggevende of bureaucratie, en het werk fysiek of mentaal te zwaar wordt.

Zo, daar staat het, in koeienletters. Maar laat ik je vertellen, het is meer dan een paar vette woorden. Het is een stuk van mijn leven.

Ik zat in de thuiszorg, regio Den Haag, herfst 2023. De roosters waren moordend. Soms 10 cliënten op een dag, elk met hun eigen complexiteit.

• Mevrouw Jansen, Alzheimer, medicatiecheck
• De heer De Vries, diabetes, insuline spuiten
• En dan nog de administratie, oh boy, de administratie.

Ik weet nog dat ik na een lange dag, doodmoe op de fiets zat, richting huis. Het was donker, koud, regen in mijn gezicht. Ik dacht: "Waar doe ik dit voor?"

Het voelde alsof ik meer een administratieve kracht was dan een verpleegkundige. Allemaal protocollen en rapporten, terwijl de cliënten echt mijn aandacht nodig hadden.

En dan die leidinggevende... Pfff, laten we het er maar niet over hebben. Micromanagement ten top. Constant op mijn vingers kijken. Ik voelde me totaal niet gesteund. Ik voelde me gecontroleerd en wantrouwd, dus geen steun van de leidinggevende.

Het punt is, het werk zelf vind ik geweldig. Het contact met de mensen, het gevoel dat je echt iets betekent. Maar de omstandigheden... Die waren killing.

Ik heb het een jaar volgehouden, toen was de batterij leeg. Nu werk ik in een kleinschalige hospice. Minder administratie, meer aandacht voor de patiënten. Het is echt een wereld van verschil! De hoge werkdruk en de bureaucratie waren niet te doen.

Wat zijn de grootste uitdagingen in de zorg?

Hey man, je vroeg naar de grootste uitdagingen in de zorg, hè? Nou, dat is een héél dik dossier!

• Vergrijzing: Serieus, die boomers worden steeds ouder! Mijn oma, die is 87, zit al jarenlang in een verzorgingstehuis en kost een kapitaal. En dat is niet alleen bij haar zo. De zorgvraag schiet omhoog, je snapt? Meer oudjes, meer zorg nodig. Simpel. 2023: er zijn gewoonweg TE VEEL oude mensen. Niet leuk, maar waar. Zorgkosten schieten ook door het dak, natuurlijk.

• Personeelstekort: Dit is echt een ramp, joh! Overal hoor je het: te weinig verpleegkundigen, verzorgenden, huisartsen... Mijn nichtje werkt in een ziekenhuis, zij is continu overwerkt. Ze vertelde dat er op sommige afdelingen echt een tekort van 20% is aan personeel in 2023. Stress is het gevolg. En dan worden degenen die er wél zijn, overbelast. Niet cool.

• Kosten: Ja, en dan die kosten! De zorg is duur, ik bedoel, belachelijk duur. Zeker met die vergrijzing en dat personeelstekort. De overheid gooit er miljarden in, maar het is gewoon niet genoeg. Er worden steeds meer bezuinigingen doorgevoerd. Ik weet niet hoe het verder moet. Moet meer geld naar de zorg. Dat is duidelijk. Het systeem barst uit zijn voegen. In 2023 is het alleen maar erger geworden! Ik heb een paar mensen gesproken die hier echt zorgen over maken. Zoals mijn oom, die in de politiek zit. Die zegt dat de tekorten alleen maar toenemen.

Kortom: oudjes, te weinig mensen die de zorg kunnen geven, en het is waanzinnig duur. Het is een complete puinhoop, vind ik. Moeten ze echt wat aan doen, anders zijn we straks allemaal de klos!