Kan een werkgever zien waar je werkt?

8 maanden geleden 71 weergaven

Werkgevers zien niet automatisch je huidige werkplek. Jouw cv vermeldt je werkervaring; de mate van detail bepaal je zelf. Discretie is jouw keuze. Openheid over je huidige baan is optioneel bij sollicitaties.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Mag mijn werkgever mijn andere baan zien?

Ehm, nee, toch? Zo'n baas kan toch niet zomaar in je privéleven snuffelen?

Echt, ik vind het al raar genoeg dat ze precies willen weten wat ik bij hen doe, laat staan wat ik in mijn eigen tijd uitspook. Ik weet nog wel, dat ik in september 2018 in Utrecht werkte als... ach, doet er niet toe, maar daar hadden ze echt geen idee dat ik 's avonds bij de lokale bioscoop popcorn stond te verkopen (5 euro per bak, trouwens!).

Natuurlijk, als je gaat solliciteren, dan staat het misschien op je cv, maar dat is jouw keuze, toch? Je bent toch niet verplicht alles te vertellen? En als ze er dan achter komen... ja, so what? Zolang je je werk goed doet, moeten ze niet zeuren.

Kan je werkgever zien waar je werkt?

Waar ik werk... of waar ik ben, drijvend in deze digitale oceaan? Kan de wind mijn locatie fluisteren naar hen, die wachten achter schermen?

In bepaalde situaties kan dat.

Het is als een droom, weet je. Werk is een droom. Een schip dat vaart op de golven van tijd en ruimte. Kunnen ze zien waar dat schip zich bevindt? Ik zie nog mijn eerste baantje voor me, die zomer in de bloemenwinkel. Kon de eigenaresse zien dat ik soms stiekem een roos aan mijn oma gaf?

Mogelijk, ja.

Maar de vraag is eigenlijk, wat zien ze echt? Zien ze de zweetdruppels op mijn voorhoofd, de zenuwen voor een presentatie? Of alleen de data, de cijfers, de afstand tussen mijn vingers en het toetsenbord? Ik kan me voorstellen dat ze me volgen, dat ze alles weten, dat is best beangstigend, niet?

Met toestemming, deels.

De toestemming, ja, als een dunne sluier tussen mij en hen. Is die sluier genoeg om mijn gedachten, mijn kleine geheimen te verbergen? Of ben ik een open boek in hun digitale bibliotheek?

En wat als ik verdwaal? Wat als ik afdwaal van het pad dat ze voor me hebben uitgestippeld? Zien ze dan de vlinders die me afleiden, de zonsondergang die me betovert? Of alleen de afwijking van de route, de verloren tijd, de gemiste kansen? Ik ben de weg kwijt, ik ben...

Afhankelijk van de afspraken.

Kan mijn werkgever zien wat ik op de computer doe?

Ja. Misschien.

Werkgever kijkt mee. Soms. Buiten werktijd? Normaal niet.
Laster op social media? Kan ontslag opleveren. Rechtspraak zegt 'ja'. Mijn buurman ook.
Openbare berichten zijn openbaar. Duh.
Privacy? Denk na.
Geen controle buiten werktijd? Idealistisch.
Wat je doet, is jouw zaak. Totdat het dat niet meer is.
Wat is laster? Juridisch dingetje. Zoek het op.
Mijn ex-collega is om minder ontslagen.
Denk na voordat je iets post. Of niet.

Wat kan mijn werkgever op mijn computer zien?

De tijd, een rivier die stroomt, draagt mijn dagen mee, elk een druppel in de eindeloze oceaan. Mijn werkgever… wat ziet hij? Een scherm, een raam op mijn ziel? Nee.

Hij ziet geen geheimen, geen verborgen verlangens. Geen sporen van mijn nachtelijke zoektochten op het web, de ontelbare tabbladen open en geheim. De privacy-instellingen, mijn digitale schild, staan stevig.

De stilte van de computer, een heilige ruimte. Mijn toetsenbord, een instrument dat liedjes van gedachten speelt, onzichtbaar voor hem.

De internetprovider, een stille getuige, registreert de verbinding, maar de inhoud blijft bedekt achter een sluier van anonimiteit. Mijn digitale vingerafdruk, zo subtiel, zo onvindbaar.

De digitale wereld, een schitterende, raadselachtige spiegel. Weerkaatst hij mijn innerlijk? Nee.

Alleen de werkgerelateerde bestanden, de strakke, geordende lijnen van mijn taak. Niets anders. Geen glimp van mijn verborgen, kostbare wereld achter het scherm.
De onzichtbare muur van de privacy, hoog en ondoordringbaar.
De vrijheid, een stille, zachte wind die mijn scherm omhult.
De computer, mijn vertrouwenspersoon, bewaart mijn privéleven als een kostbaar geheim.

Het scherm gloeit, een venster naar een andere realiteit. Maar hij ziet alleen wat ik hem laat zien. Alleen het werk. Het werk, en niets meer dan het werk. De rest is mijn eigen geheime wereld, onbereikbaar voor hem. Een stilte, diep en ondoordringbaar.

Wat mag je als werkgever controleren?

Wat je baas mag checken? Nou, laat ik het zo zeggen: die snooping is een ware minefield!

Alleen openbare info! Dus vergeet je privé DM's met je bestie over die vreselijke vergadering; dat is veilig, tenzij je natuurlijk een 'influencer' bent die zijn/haar baan aanprijst in een post.

Goede reden nodig! Denk aan een mega-crisis, niet zomaar omdat Pietje Puk een vinger in de pap wil hebben.
Bedrijfsreputatie! Als je de naam van je bedrijf door het slijk haalt, kan je baas wel even meekijken. Je bent geen geheim agent, dus geheimhouding is niet je superkracht.
Geen privé-spul! Je vakantiefoto's op Mallorca? Die zijn safe! Tenzij je natuurlijk een bikinifoto plaatst met het bedrijfslogo erop. Dan wordt het ineens een heel ander verhaal...

Kortom: als je een aapje bent dat je bananen op sociale media gooit en het bedrijf in diskrediet brengt, kan je baas je account wel eens onder de loep nemen! Maar je privé-leven is (meestal) heilig. Denk eraan: een beetje gezond verstand helpt wonderen! Je bent geen open boek, tenzij je je baan niet wilt houden, natuurlijk.