Kan een arts zelf medicatie voorschrijven?

Kan een arts zelf medicatie voorschrijven? Pfff, dat is een lastige. Technisch gezien mag het misschien wel, maar… zou ik het zelf doen? Nooit!

Ik bedoel, stel je voor: je bent moe, echt kapot, hoofdpijn die je hersens uit elkaar lijkt te trekken. Je bent arts, dus je weet precies welke pil je moet pakken. Maar… je bent ook de patiënt. Je objectiviteit? Weg. Weggespoeld door die helse hoofdpijn en die allesoverheersende vermoeidheid. Je grijpt naar het eerste wat je te pakken krijgt, zonder echt goed na te denken over de dosering, de mogelijke bijwerkingen… Herkenbaar? Tenminste, voor mij wel. Ik herinner me nog die ene keer met die vreselijke griep, ik dacht: "even een flinke dosis paracetamol, dat lost het wel op." Maar het voelde niet goed, achteraf gezien. Te veel, te snel.

En dan die emotionele rollercoaster! Als je zelf je medicatie voorschrijft, is er geen objectieve tweede mening. Geen frisse blik van buitenaf. Je bent je eigen dokter en je eigen patiënt, een onmogelijke combinatie. Het is alsof je probeert een puzzel te maken terwijl je tegelijkertijd de stukjes vasthoudt en ermee schudt. Het wordt nooit een mooi geheel.

Nee, ik vind het echt niet verstandig. Een collega vragen voelt zoveel veiliger, professioneler. Ik weet het, misschien klinkt dat wat soft, maar je hebt toch gewoon iemand nodig die je met een nuchtere blik kan bekijken. Iemand die zegt: "Nee joh, rust even uit, die hoofdpijn gaat wel over. Geen pilletje nodig." En geloof me, die woorden heb ik wel eens hard nodig gehad! Zeker toen ik die keer – ik weet het nog precies – met die vreselijke keelpijn zat, en bijna reflexmatig naar de pijnstillers greep. Gelukkig belde ik toen toch even een collega op. Die gaf me gewoon een kop thee en een goed gesprek, en weet je wat? Dat werkte beter dan welke pil dan ook. Dus nee, ik blijf erbij: laat een ander je behandelen. Je bent tenslotte geen dokter en patiënt tegelijk, toch?