Hoeveel loonbelasting mobiliteitsbudget?

Mobiliteitsbudget en Loonbelasting: Een Helder Overzicht

Het mobiliteitsbudget is een steeds populairder wordende secundaire arbeidsvoorwaarde die werknemers de vrijheid geeft hun vervoer naar en van het werk zelf in te vullen. Het idee is simpel: in plaats van een leaseauto of vaste reiskostenvergoeding, ontvangt de werknemer een budget dat flexibel besteed kan worden aan diverse mobiliteitsopties, zoals openbaar vervoer, de fiets, een deelauto, of zelfs een privéauto. Maar hoe zit het met de loonbelasting rondom dit aantrekkelijke instrument?

De crux ligt in de wijze waarop het mobiliteitsbudget is ingericht en hoe het wordt besteed. In principe is elke vorm van beloning, inclusief een mobiliteitsbudget, in eerste instantie belastbaar. Echter, de belastingwetgeving biedt mogelijkheden om bepaalde delen van het mobiliteitsbudget onbelast te verstrekken, mits aan specifieke voorwaarden wordt voldaan.

Vrije Ruimte en Werkkostenregeling:

Een belangrijk concept in dit kader is de werkkostenregeling (WKR). Deze regeling biedt werkgevers de mogelijkheid om een bepaald percentage van de totale loonsom (de zogenaamde "vrije ruimte") te besteden aan onbelaste vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen aan hun werknemers. Het mobiliteitsbudget kan binnen deze vrije ruimte vallen, waardoor het voor de werknemer onbelast blijft.

Zoals het aangeleverde fragment aangeeft, kan een werkgever afhankelijk van de totale loonsom, een bepaald percentage (1,2% tot 1,7%) van de loonsom vrijstellen van loonheffing. Dit is de vrije ruimte die de werkgever ter beschikking heeft. Binnen deze ruimte kan een werkgever besluiten een deel van het mobiliteitsbudget onbelast uit te keren.

Belaste en Onbelaste Componenten:

Het is belangrijk te begrijpen dat niet elk onderdeel van een mobiliteitsbudget automatisch onbelast is. De concrete besteding bepaalt in hoeverre loonbelasting verschuldigd is.

• Onbelast: Uitgaven aan bijvoorbeeld openbaar vervoer, fietsen (binnen bepaalde voorwaarden), en zakelijke kilometers tegen het wettelijk vastgestelde tarief (bijvoorbeeld €0,21 per kilometer in 2023) kunnen vaak onbelast worden vergoed.

• Belast: Contante uitkeringen die niet direct gerelateerd zijn aan aantoonbare reiskosten, of uitgaven die boven de norm uitstijgen, worden beschouwd als loon en zijn dus belast. Denk bijvoorbeeld aan een onverantwoorde hoeveelheid geld die simpelweg als extra inkomen wordt uitgekeerd.

Administratie en Bewijslast:

Een zorgvuldige administratie is cruciaal. De werkgever moet kunnen aantonen dat de bestedingen binnen het mobiliteitsbudget daadwerkelijk gerelateerd zijn aan zakelijke reizen of reizen van en naar het werk, en dat ze voldoen aan de gestelde voorwaarden. Goede registratie en bewijsvoering, zoals bijvoorbeeld het bijhouden van een kilometeradministratie, zijn essentieel om te voorkomen dat de Belastingdienst de vergoeding alsnog als loon beschouwt.

Conclusie:

De loonbelasting rondom een mobiliteitsbudget is complex en afhankelijk van de specifieke invulling en besteding. De werkkostenregeling biedt ruimte voor onbelaste vergoedingen, maar de werkgever moet zorgvuldig administreren en de bestedingen binnen de gestelde kaders houden. Het is raadzaam om je als werkgever goed te laten adviseren door een accountant of fiscalist om te zorgen dat de regeling compliant is met de geldende wet- en regelgeving. Zo kan het mobiliteitsbudget optimaal benut worden als aantrekkelijke en fiscaal efficiënte secundaire arbeidsvoorwaarde.