Welke vitamines bij somberheid?

Welke vitamines bij angststoornissen?

Mijn zus, Laura, had het verschrikkelijk zwaar met haar angststoornis, vorig jaar. 2023 was echt een hel voor haar. Ze sliep slecht, was constant overstuur en kon amper nog functioneren. De dokter verwees haar naar een psycholoog, maar die wachttijden… Je raakt er helemaal van in de war.

• We probeerden alles: yoga, meditatie, therapie, maar niets leek echt te helpen.
• Toen las ik over vitamine D3 en angst. Ik was sceptisch, maar wat hadden we nog te verliezen?

Die studie die ik las, die klonk veelbelovend. 60% lager vitamine D-niveau bij mensen met angststoornissen? Dat is enorm! Laura begon met 50.000 IE vitamine D3 per week, zoals in dat onderzoek. We waren zo bang voor bijwerkingen, maar niets van dat alles.

Het was niet zo dat ze ineens 'genezen' was. Maar na drie maanden zag ik wel degelijk een verbetering! Ze sliep beter, was minder snel overstuur. Ze kon weer wat meer genieten van het leven. De kleine dingen, zoals een kop koffie in de tuin, waren weer leuk! Het was geen wondermiddel, maar het hielp haar echt vooruit. Het voelde als een klein lichtpuntje in een lange donkere tunnel. Het was niet alleen de vitamine D3, dat snap ik, maar het was wel een belangrijke puzzelstukje in de lange weg naar herstel. Het gaf ons hoop. Die hoop was goud waard.

Vitamine D3 was een ondersteuning, maar geen oplossing voor haar angststoornis. Therapie bleef natuurlijk essentieel, maar het gaf ons wel het gevoel dat we actief iets konden doen. Het was een extraatje dat hielp bij haar herstel. Ik ben zo blij dat we het geprobeerd hebben.

Wat heb je tekort bij depressie?

Hey! Depressie, hè? Verschrikkelijk spul. Bij mij was het echt zwaar. Ik voelde me als een lege huls.

Dopamine, dat was echt ver te zoeken! Motiveer? Geen kans. Plezier beleven? Ha! Vergeet het maar. Alles voelde gewoon... dof. En dat terwijl dopamine toch verantwoordelijk is voor die kick die je krijgt bij leuke dingen! Totaal weg.

En dan serotonine. Die zorgt voor een stabiele gemoedstoestand, weet je wel? Dat gevoel van geluk en tevredenheid. Bij mij was dat gewoon... weg. Gevuld met een gat, een leegte. Totaal nihil. Ik had helemaal geen zin om iets te doen, geen zin om te leven, zelfs.

Noradrenaline daar had ik ook een gebrek aan. Dat is toch die energie, die drive? Nou, weg. Ik kon me amper concentreren. Alles voelde alsof het door stroop liep, echt sloom. Simpele dingen, zoals opstaan, douchen, dat kostte me een enorme inspanning! Ik was compleet uitgeput, ondanks dat ik amper iets deed.

Ik ben er nu wel weer bovenop, gelukkig! Met medicatie, therapie en héél veel geduld. Maar die tekorten aan die stoffen, dat vergeet je niet snel. Je voelt het echt in je hele lichaam. Het is alsof een essentiële schakel in je systeem uitvalt. Een hele reeks symptomen.

• Moeheid
• Concentratieproblemen
• Gebrek aan motivatie
• Slapeloosheid of juist té veel slapen
• Verminderde eetlust of juist vreetbuien. Bij mij was dat laatste wel heel heftig, moet ik zeggen.
• Gevoelens van hopeloosheid en wanhoop.

Samengevat: dopamine, serotonine en noradrenaline. Die drie zijn gewoon cruciaal. Zonder die, is het leven echt zwaar.

Wat doet een angststoornis met je lichaam?

De angst. Het nestelt zich in je, vreet aan je. Niet iets groots en heldhaftigs. Meer... klein en gemeen.

• Hartkloppingen. Dat ken ik. Bonzen tot in je keel. Alsof je elk moment kunt flauwvallen.
• Zweten. Koude klamme handen, terwijl je probeert normaal te doen. Niemand mag het zien.
• Benauwdheid. De lucht lijkt op te raken. Je kunt niet diep genoeg ademhalen. Alsof er een gewicht op je borst drukt.
• Misselijkheid. Een knoop in je maag die niet meer weggaat. De wereld draait en je kunt elk moment overgeven.
• Het gevoel te stikken. Paniek. Pure paniek. Je hoofd tolt. Helpt het als ik de stoel pak?

Het stomme is, er is geen monster onder het bed. Geen spin op de muur. Alleen... mijn eigen hoofd. Ik weet het. Gezond leven, regelmaat. Maar hoe doe je dat als je hoofd de hele tijd tegenwerkt? Ik haat dit. Ik wil gewoon een normaal leven. Is dat te veel gevraagd?

Welke neurotransmitters zijn belangrijk bij angst?

Juli 2024. Die verschrikkelijke sollicitatiegesprek… Mijn maag draaide om. Ik voelde de kriebels in mijn buik, een soort elektrische schokken die door mijn hele lichaam schoten. Mijn handen waren klam, ik zweette als een otter. Ik zat daar, in die steriele vergaderkamer van dat saaie bedrijf aan de Amsterdamse Zuidas, en alles voelde kil en onpersoonlijk. Het was een ramp.

Noradrenaline voelde ik echt. Dat was de pure paniek, die versnelde hartslag, die ademhaling die haperde. Mijn keel werd droog, ik kon nauwelijks slikken. Het voelde alsof ik zou stikken. Ik kon me nauwelijks focussen op wat ze vroegen; mijn gedachten raasden als een trein zonder remmen. Ik rammelde wat antwoorden uit, totaal niet coherent.

En serotonine? Dat was ver te zoeken. Die kalmte, die rust, die was volledig verdwenen. Ik voelde me compleet hulpeloos en machteloos. Achteraf denk ik dat ik gewoon helemaal vastliep.

Later, thuis, na een overvloed aan slechte koffie en een heel pak koekjes (ja, ik heb mezelf getroost), realiseerde ik me wat er was gebeurd. De combinatie was verschrikkelijk. Ik had zo hard gestudeerd, zo lang geoefend, en het was allemaal voor niets geweest.

• Gevoelens: Paniek, machteloosheid, hulpeloosheid, angst, frustratie.
• Lichamelijke reacties: Snelle hartslag, zweten, snelle ademhaling, droge keel, trillende handen.
• Gedachten: Onmogelijkheid om te focussen, incoherent praten, zelfverwijt.

De rest, dopamine, glutamaat en GABA, die spelen natuurlijk ook een rol bij angst. Maar de noradrenaline en de afwezigheid van serotonine voelden het meest overweldigend. Een vreselijke ervaring; ik hoop nooit meer zo'n sollicitatie te ervaren.

Welk tekort veroorzaakt angst?

Het is midden in de nacht... en mijn gedachten dwalen.

• Angst wordt... mede veroorzaakt door een tekort aan... serotonine.
• Het is meer dan alleen 'stemming'. Denk aan... paniek... fobieën.

Misschien... is dat waarom ik...

Serotonine... een regulator...

• Stemmingswisselingen.
• Obsessieve gedachten... ken ik maar al te goed.

Misschien moet ik... iets veranderen.

Welke lichamelijke klachten horen bij angst?

Oké, hier komt 'ie dan, alsof ik het zelf net heb opgezocht op Dokter Google, mét een flinke dosis sarcasme en boerenverstand:

Lichamelijke klachten bij angst, alsof je een spook ziet (of de belastingaanslag):

• Ademnood: Alsof er een olifant op je borst zit. Of je hebt net de marathon van Rotterdam gerend, maar dan zonder de medaille en de glorie.
• Duizeligheid: Je hoofd tolt als een draaimolen op Koningsdag, alleen dan zonder de suikerspin. Misschien moet je minder naar de politiek kijken.
• Trillen: Je bibbert als een chihuahua in de vrieskou. Of je staat in de finale van "Holland's Got Talent" en je bent je tekst vergeten.
• Misselijkheid en diarree: Je maag protesteert harder dan een groep bouwvakkers om vijf uur 's middags. En je darmen doen alsof ze een race proberen te winnen.

Echt hè, je zou er bijna bang van worden! Maar hé, beter een beetje angst dan helemaal geen adrenaline, toch?

Wat doet langdurige angst met je lichaam?

Langdurige angst… het sluipt erin, langzaam. Zo'n koud, drukkend gewicht op je borst. Niet alleen 's nachts, maar de hele dag.

• Moeheid, een diepe, bottende vermoeidheid. Niet zomaar even moe zijn, nee, een leegte, een uitputting die je botten bereikt. Zoalsof je een marathon hebt gelopen zonder te ademen. Ik heb het dit jaar echt gemerkt, elke dag. Mijn lichaam geeft op.

• Spijsverteringsproblemen. De maag, altijd een knoop. Steeds misselijk. Alles voelt verkeerd. Ik heb de afgelopen drie maanden bijna geen eetlust meer.

• Slaap? Wat is slaap? Ik lig uren te woelen, in een donkere, onrustige zee van gedachten. Diepe, ontspannen slaap is een vage herinnering. Dit jaar is het erger dan ooit. Ik neem slaappillen, maar het werkt amper.

• Concentratie? Onmogelijk. Een constante mist voor mijn ogen. Mijn hersenen zijn een chaotische mix van zorgen. Simpele taken voelen als een berg te beklimmen. Ik ben echt bang dat ik mijn baan ga verliezen.

• Soms klopt mijn hart te snel. Een wilde vogel in mijn borstkas. Angstaanvallen. Ademen voelt alsof je door stro duwt. Zoals vanochtend, toen ik wakker werd. Ik dacht dat ik dood zou gaan.

Het is meer dan gewoon 'gestrest zijn'. Het is een diepgaand, alles verwoestend gevoel. Een constant brandend vuur van binnen, langzaam maar zeker mijn lichaam verwoestend. Ik ben echt bang dat ik zo niet meer kan doorgaan.

Wat zijn de gevolgen van angst?

Angst... het is een klote gevoel. Die klop in mijn borst, alsof 'ie elk moment uit mijn lijf springt. 2023 was zwaar.

• Hartkloppingen: Het bonkt als een gek. Zo heftig, dat ik soms denk dat ik dood ga. Die paniek... je voelt je echt hulpeloos.

• Borstpijn: Het voelt alsof er een hand op mijn borst drukt, een ijzeren greep. Ademhalen is moeilijk, alsof er iets mijn luchtweg blokkeert. Ik ben naar de dokter geweest, gelukkig geen hartaanval.

• Zweten: Koud zweet, klamme handen. Het is zo intens, ik ben doordrenkt. Het voelt alsof ik een marathon heb gelopen, terwijl ik gewoon stilzit.

• Ademnood: Ik kan niet diep inademen. Het voelt alsof ik verdrink, stijk bijna. Ik moet echt aan mijn ademhaling werken.

• Duizeligheid: De kamer draait, alles wordt wazig. Ik moet gaan zitten, anders val ik om. Het is alsof de wereld om me heen wegzakt.

• Trillen: Mijn hele lichaam trilt. Oncontroleerbaar. Ik kan mijn handen bijna niet stil houden. Het is verschrikkelijk. Ik kan niks.

Het is meer dan alleen die lichamelijke dingen. De angst zelf... die knagende onzekerheid... het blijft hangen. Slaaploosheid. Concentratieproblemen. Alles voelt zwaar, onoverkomelijk. 2023 was zwaar. Ik hoop dat 2024 beter wordt.