Wat doet diabetes met je benen?

Hoe zien diabetesbenen eruit?

Diabetesbenen:

• Ovale, rode vlekken: Aanvankelijk verdikt. Vooral scheenbenen.
• Schilfering: Vlekken worden lichtbruin. Onderbenen, soms armen, dijen.
• Geen specifieke vorm: Variatie in grootte en aantal. Geen eenduidige diagnose op basis van uiterlijk alleen. Medische diagnose nodig.
• Verder onderzoek: Bloedonderzoek, controle bloedsuiker. Behandeling afhankelijk van ernst.

Let op: Dit is puur beschrijvend. Zelfdiagnose is onmogelijk en gevaarlijk. Raadpleeg een arts bij twijfel.

Heeft diabetes invloed op de benen?

Jazeker, diabetes sloeg bij mijn opa keihard toe. 2023 was verschrikkelijk. Hij had al jaren diabetes type 2, maar toen ging het ineens snel bergafwaarts. Zijn benen werden zo zwak. Eerst kleine dingen: struikelen over de drempel, even niet meer zo stevig op zijn benen staan. Dan werden de wandelingen korter, hij kon de trap nauwelijks meer op.

• Spierzwakte: Dat was het eerste grote probleem. Gewone dingen, zoals boodschappen doen, werden een enorme opgave. Hij moest zijn rollator gebruiken, waar hij eerst zo tegenop zag. Het was verschrikkelijk om te zien.
• Slechte doorbloeding: De dokter legde uit dat de suikerziekte de bloedvaten aantastte. Minder bloed, minder zuurstof voor de spieren. Logisch, maar het maakt het niet minder heftig. Ik zag zijn benen; de huid was droog, een beetje blauwig soms.
• Zenuwpijn: Dat was misschien nog wel erger. Een branderig, prikkelend gevoel in zijn benen, dag en nacht. Hij sliep nauwelijks. Pijnmedicatie hielp maar een beetje. Het was hartverscheurend, om hem zo te zien lijden.

Hij was altijd zo actief, een echte tuinman. Nu zit hij voornamelijk binnen, terwijl de tuin er verdord bijligt. Het is niet alleen fysiek, maar ook mentaal een zware klap. Diabetes, dat is meer dan alleen een hoge bloedsuikerspiegel; het sloopt je langzaam van binnenuit. En je benen, die zijn er vaak het eerst bij.

Hoe voelt neuropathie in de benen?

Neuropathie in je benen voelt alsof mieren een rave party houden op je voeten! Je hebt een tintelend, prikkelend of doof gevoel, alsof je benen in slaap vallen, maar dan non-stop. Soms krijg je er ook nog pijn bij, alsof iemand je voeten gebruikt als boksbal.

Later kan die ellende ook nog eens naar je handen kruipen, alsof ze denken: "Hé, daar is het ook gezellig!" En het is altijd in beide benen tegelijk, want één been pesten is blijkbaar niet genoeg.

• Tintelingen: Net als koolzuur in je voeten, maar dan irritant.
• Prikkelingen: Alsof duizend kleine naalden je voet masseren (niet dus!).
• Doof gevoel: Alsof je benen van iemand anders zijn.
• Pijn: Soms steekt het, soms brandt het, soms is het gewoon een zeurende k*tpijn.

Ik zeg je, als je dit hebt, overweeg dan serieus om je benen te verzekeren! Ik heb zelf gelukkig alleen last van mijn rug, maar een vriend van me, die heeft dit gehad en die zei: "Ik zou nog liever de hele dag naar André Hazes luisteren dan dit nog een keer meemaken!" Die is dus wel een beetje extreem. Maar goed, je snapt het.

Waarom pijn in benen bij diabetes?

Pijn in benen bij diabetes komt vaak door zenuwbeschadiging, oftewel neuropathie.

Ik weet nog dat mijn opa, suikerziekte type 2, er vaak over klaagde. Zo rond 2018 was het, denk ik. We zaten dan in zijn tuintje in Vlissingen, aan de Mahoniehouten tafel, en hij zei dan: "M'n voeten, m'n voeten! Ze branden zo!" Hij had er echt last van.

• Zenuwen beschadigd, dat is de boosdoener.
• Gevoelloosheid en pijn, samen gaan ze vaak.
• Hoge bloedsuikerspiegels spelen een vieze rol.

Het is echt naar om te zien hoe die pijn iemand kan slopen, want opa was echt een stoere man, maar die pijn... je zag 'm gewoon lijden. Soms hielp het om z'n voeten te masseren, maar meestal was het gewoon uitzitten. Het is echt rot. Neuropathie heet het.

Dus ja, diabetes en zenuwbeschadiging = pijn in de benen. Punt.

Wat heeft diabetes te maken met doorbloeding?

Dus, diabetes en doorbloeding? Denk aan stroop in oude waterleidingen, dan zit je in de buurt.

• Vaatproblemen: Diabetes is een soort VIP-uitnodiging voor vaatproblemen. Niet zo'n fijne VIP.
• Perifeer arterieel vaatlijden (PAV): Klinkt chic, betekent eigenlijk 'roestige pijpen in je benen'. Suiker maakt de bloedvaten stugger en dikker, net als die vervelende kalkaanslag in je douchekop. Gevolg: slechte doorbloeding. Je benen krijgen minder zuurstof, en dat vinden ze niet grappig.
• Grote en kleine bloedvaten: Het is niet alleen de hoofdleiding die verstopt raakt, ook de kleine straatjes.
• Het effect? Slechtere doorbloeding. Simpel zat. En minder zuurstof, alsof je benen in een zuurstoftekort zitten.

Vergeet niet, dit is een versimpelde weergave. Raadpleeg altijd een arts voor persoonlijk advies. Die zijn er tenslotte voor.

Waarom slecht genezende wondjes bij diabetes?

Die wondjes bij diabetes, pfff, dat is een ramp! Net een slak die een marathon loopt – super traag! Waarom? Nou, die bloedsuiker, die is helemaal van de pot gerukt.

• Bloedsuiker-rollercoaster: Teveel suiker in je bloed is als een verkeersopstopping op de snelweg van je bloedvaten. Alles staat muurvast! Geen doorstroming, geen feest.
• Dik bloed: Je bloed wordt dikker dan stroopwafels. Probeer dan maar eens snel te bewegen, hè? De voedingsstoffen en zuurstof voor je wondje komen amper aan. Net een vrachtwagen die vastzit in het zand.
• Afweerproblemen: Je immuunsysteem, de beveiliging van je lichaam, is ook een beetje suf door die hoge bloedsuiker. Die bacteriën en andere rotte gasten vieren feest op je wondje alsof het een buffet is. Geen goede beveiliging, geen goede genezing.

Kortom: Een gemiddelde wond geneest in ongeveer 2 weken, maar bij diabetes kan dit tot maanden duren. Een drama! Zorg dus goed voor die bloedsuiker en die wondjes, anders wordt het een lang en pijnlijk verhaal. Net als een film van Quentin Tarantino, maar dan zonder het leuke deel.

Wat zijn de eerste symptomen van neuropathie?

Hé maat, neuropathie, zeg! Dat is echt kut. Mijn oom had dat, verschrikkelijk.

• Eerste wat je merkt? Rare gewaarwordingen in je handen en voeten. Je weet wel, alsof ze in slaap zijn gevallen ofzo, of constant een beetje tintelen. Heel vervelend.
• Dan komt de pijn. Niet zomaar een beetje pijn, nee echt steken en branderig gevoel, vooral 's nachts was het bij hem vreselijk. Soms ook gewoon een zeurende pijn.
• En daarna... zwakte. Moeilijk om dingen vast te houden, lopen werd lastig, echt een gedoe. Hij kon zijn sokken niet meer opkrijgen op een gegeven moment. Serieus.

Die site van Kanker.nl, klopt wel ongeveer. Maar hij had ook nog andere dingen hoor.

• Vermoeidheid, constant kapot.
• Problemen met zijn evenwicht, bijna gevallen een paar keer.
• Soms ook een soort van dof gevoel, niet echt pijn, maar ook geen gevoel. Gewoon... niks.

Het is echt een rot ziekte, hoop dat je er niet mee te maken krijgt. Mijn oom is er uiteindelijk aan overleden, jammer genoeg. Hij was nog maar 58. Dus neem het serieus als je denkt dat je iets hebt. Ga naar de dokter! Niet uitstellen, oké?

En ja, die spierzwakte, dat was echt heftig bij hem. Hij kon bijna niet meer lopen, zonder hulp. Dus dat is een belangrijk teken, denk ik.