Is het normaal dat kinderen dingen in hun neus stoppen?

Is het normaal dat kinderen dingen in hun neus stoppen? Man, vertel mij wat. Het lijkt wel of álle kinderen een onweerstaanbare drang voelen om hun neusgaten te vullen met… nou ja, met alles wat erin past, eigenlijk. Is het een soort oerinstinct ofzo? Ik bedoel, wie verzint het nou om een rozijn in je neus te stoppen?! Of erger nog, een stukje Duplo. rillingen

Ik herinner me nog dat mijn nichtje – ze was hooguit een jaar of drie – ineens zo stil was. Te stil. En toen zag ik het: een klein, groen kraaltje dat bijna helemaal verdwenen was in haar neusgat. Ik schrok me echt dood! Gelukkig konden we het er met een pincet uitkrijgen. Maar die blik in haar ogen… een mix van schuldgevoel en… trots? Onbegrijpelijk!

En het zijn niet alleen kleintjes hoor. Laatst hoorde ik een verhaal van een moeder wiens tienjarige zoon een stukje gum in zijn neus had gepropt. Tien! Je zou toch denken dat ze het dan wel afgeleerd zouden hebben. Blijkbaar niet.

Ik las ergens dat – ik weet niet meer precies waar, misschien op een ouderforum ofzo – dat iets van 25% van de kinderen wel eens iets in hun neus stopt. Best veel, toch? Maar goed, ik denk dat het erbij hoort. Een fase. Net zoals die fase waarin ze alles in hun mond stoppen. Hopelijk groeien ze er snel overheen, want eerlijk gezegd… ik word er een beetje misselijk van. Stel je voor dat het vast komt te zitten! Of dat ze het doorslikken! Gatverdamme. Nee, laten we het er maar niet over hebben.