Hoeveel vis mag je op een dag eten?

Hoeveel vis mag je per dag eten? Een kwestie van balans en variatie

De vraag hoeveel vis je per dag mag eten is niet zo eenvoudig met een vast getal te beantwoorden. Het draait niet alleen om de hoeveelheid, maar vooral om de soort vis, de frequentie van consumptie en de variatie in je voedingspatroon. De Hoge Gezondheidsraad (in België) en de Gezondheidsraad (in Nederland) geven richtlijnen die zich richten op wekelijkse consumptie, niet op dagelijkse.

Hun aanbeveling is duidelijk: streef naar één tot twee porties vis of schaal- en schelpdieren per week, waarvan minstens één portie vette vis moet zijn. Een portie komt overeen met ongeveer 100 gram bereide vis, wat gelijk staat aan 120-130 gram rauwe vis. Dit betekent dat je niet dagelijks vis hoeft te eten om te profiteren van de gezondheidsvoordelen.

Waarom deze aanbeveling? Vis is rijk aan omega-3 vetzuren (vooral vette vis zoals zalm, makreel en haring), eiwitten en diverse vitaminen en mineralen. Omega-3 vetzuren spelen een cruciale rol bij de hersenfunctie, het hart- en vaatstelsel en de immuunrespons. Echter, sommige vissoorten bevatten hogere concentraties kwik en andere schadelijke stoffen. Daarom is variatie zo belangrijk.

Door verschillende soorten vis te eten, verspreid je het risico op de inname van deze stoffen. Vermijd het overmatig eten van grote roofvissen (zoals zwaardvis en tonijn), aangezien deze vaak meer kwik bevatten dan kleinere vissoorten. Kies voor duurzame vissoorten en let op het keurmerk van het MSC (Marine Stewardship Council) voor verantwoorde visserij.

Het dagelijkse advies is dus niet om een specifiek aantal gram vis te eten, maar wel om de wekelijkse aanbeveling te volgen. Je kunt bijvoorbeeld één dag 100 gram zalm eten, en een andere dag 100 gram kabeljauw, of de porties over de week verdelen. Belangrijker dan de dagelijkse hoeveelheid is de wekelijkse inname van vis, met een focus op vette vis en variatie in soorten. Raadpleeg bij twijfel altijd je arts of diëtist voor persoonlijk voedingsadvies, met name tijdens zwangerschap of borstvoeding, aangezien de richtlijnen dan aangepast kunnen worden.