Hoe kan mijn zenuwstelsel ontregeld raken?

Hoe kan mijn zenuwstelsel ontregeld raken? Man, wat een vraag… Alsof ik dat niet aan den lijve ondervind! Het voelt… kapot. Echt waar. Als een snaar die te strak gespannen staat en elk moment kan knappen. Diep vanbinnen trilt alles. Na die… nou ja, laat ik het maar gewoon zeggen, na die vreselijke scheiding. Boem. Weg was mijn basis. Alles waar ik in geloofde, foetsie. En mijn lichaam? Dat reageert. Constant die knoop in mijn maag, weet je wel? Alsof ik een marathon heb gelopen, maar dan zonder de finishlijn. Altijd maar rennen, rennen, rennen… voor wat eigenlijk?

Ik las ergens – ik geloof op een website over trauma, ik weet het niet meer precies – dat zoiets 70% van de mensen overkomt na een heftige gebeurtenis. 70%! Dat is… bizar veel toch? Dus ik ben niet de enige. Maar dat maakt het niet minder erg. Slapen lukt nauwelijks. Ik lig maar te woelen, te piekeren, scenario’s af te spelen in mijn hoofd… en overdag ben ik dan zo moe dat ik amper kan functioneren. Concentreren? Ho maar. Ik vergeet alles. Waar had ik mijn sleutels ook alweer gelaten? Wat moest ik ook alweer in de supermarkt halen? Het is alsof mijn hersenen in slow motion werken. En dan die hartkloppingen! Pff… Alsof er een vogel in mijn borstkas zit te fladderen. En dat zweten! Niet normaal. Zelfs als het koud is, voel ik me soms klam.

Het is zo… vermoeiend. Deze constante strijd. Tegen… tegen mezelf, eigenlijk. Want mijn lichaam is in oorlog. En ik ben het slagveld. Ik probeer wel van alles hoor, yoga, meditatie… maar het is zo lastig om die rust te vinden. Die innerlijke rust. Waar is die gebleven? Soms denk ik wel eens… kom ik hier ooit nog wel uit? Zal ik ooit weer ‘normaal’ kunnen functioneren? Ik weet het niet… ik hoop het zo.