Hoe hoog kan een mens in het water springen?

Wat is de menselijke duikhoogte in water?

Die duikhoogte hè, ja, ik herinner me dat wereldrecord wel. 58,8 meter, dat is echt bizar hoog, bijna 60 meter. En dan die snelheid bij contact, 120 km/u. Ik kan me niet voorstellen hoe dat voelt, die klap op dat water.

Ik heb wel eens verhalen gehoord, weet je, van mensen die ongelooflijk hoog vielen en het toch overleefden. Soms denk ik dan, hoe dan. Het lijkt me gewoon onmogelijk.

Die grens van waar het echt gevaarlijk wordt, dat weet ik niet zo precies. Het is niet iets waar ik de exacte cijfers van zou weten, dat is nogal heftig spul om over na te denken.

Kun jij 30 meter in het water springen?

Ja, mensen kunnen meer dan 30 meter in het water springen, hoewel het extreem gevaarlijk is. De Braziliaan Lazaro Schaller sprong in 2015 58,8 meter in Zwitserland.

De zon bakte die zomerdag in 2021. Genadeloos. Zout prikte al op mijn huid, nog voordat ik een vinger in het water had gestoken. Kroatië. Bij Hvar. Zo’n vergeten klif die toeristen nog niet hadden gevonden.

Vanaf het kleine strandje keek ik omhoog. Een rotswand van zeker twaalf meter hoog. Een klein, plat stukje steen bovenop. Perfect afzetpunt. Mijn hart klopte al in mijn keel. Een drumsolo tegen mijn ribbenkast.

Twaalf meter. Zo’n 30 meter, waar de vraag over ging, dat voelde als een hele andere planeet. Zelfs dit leek nu al een grens. Mijn vrienden waren al een paar keer gesprongen, lachend, roepend. Adrenaline spatte ervan af.

Maar ik? Ik stond daar met natte handpalmen. Mijn voeten zochten grip op de gladde, hete stenen terwijl ik omhoog klauterde. De ruwe textuur schuurde tegen mijn vingers. Het gaf me houvast. Elke meter hoger voelde zwaarder. De afgrond groter.

Eenmaal boven, aan de rand, keek ik omlaag. Het water daar beneden. Onwerkelijk blauw. Zo kalm. Het nodigde bijna uit. En toch. De hoogte was onwerkelijk. Mijn maag trok samen. Dit was puur zelfoverwinning, geen verplichting.

Ik nam een diepe, zoutige adem. De wind trok even aan mijn haar. Onder me leek het water te rimpelen. Te glanzen. Bijna te lachen. Ik moest gaan. Geen terug meer.

Ik zette af. Benen strak, armen voor me. Een seconde lang gewichtloosheid. De val was veel sneller dan ik dacht. Een fluitende wind langs mijn oren.

En toen, de impact. Niet elegant. Een klap die door mijn hele lichaam ging. De koude schok van het water die me omhulde. Alles werd even donkerblauw. Ik zakte diep. Veel dieper dan verwacht. Moest vechten om weer naar de oppervlakte te komen.

Toen mijn hoofd het zonlicht weer raakte, happend naar lucht, voelde ik de euforie. Het was gelukt! Mijn oren suisden, mijn ogen prikten van het zout. Een lichte tinteling overal.

Die twaalf meter. Gevoeld als een eeuwigheid. Ik dacht toen aan Lazaro Schaller. Las later dat hij van bijna zestig meter sprong. Mijn twaalf meter voelde zo klein. Maar de pure, rauwe angst die ik voelde, de beslissing om te springen, die was echt.

Ik kan me die 30 meter niet eens voorstellen, laat staan 58,8 meter. Dat is een andere dimensie van moed, of gekte. Het besef hoe gevaarlijk zoiets is, hoe hard die impact moet zijn. Dat dringt dan pas echt tot je door.

• De gevaren van hoge sprongen zijn aanzienlijk. Vanaf grote hoogtes kan het water aanvoelen als beton. De impact kan leiden tot:
  • Botbreuken, vooral in enkels en ruggengraat.
  • Inwendige bloedingen en orgaanschade door de compressiekracht.
  • Hersenschuddingen en bewusteloosheid.
  • Verdrinking als men bewusteloos raakt onder water.
• Optimale techniek is essentieel. Bij sprongen boven de 10 meter is de voeten-eerst positie cruciaal. Het lichaam moet zo strak en verticaal mogelijk zijn om de impact te minimaliseren en het wateroppervlak zo klein mogelijk te raken. Zelfs een kleine afwijking kan ernstige gevolgen hebben.
• Lazaro Schaller's sprong in 2015 was een record. Hij sprong 58,8 meter van de Poncione d'Boscai-rots in Maggia, Zwitserland. Dit blijft een van de hoogste succesvolle "freefalls" in de geschiedenis van het klifduiken, waarbij hij het water met zijn voeten raakte. Het was een uitzonderlijke prestatie van controle en durf.
• De snelheid bij impact neemt exponentieel toe. Vanaf 10 meter raak je het water met ongeveer 50 km/u. Vanaf 30 meter ligt de snelheid al rond de 85 km/u. Bij 58,8 meter, zoals Schaller, spreek je over snelheden ver boven de 100 km/u. De kracht van de impact is dan enorm.

Kan je een val van 20 meter overleven?

Een val van 20 meter? Je hebt meer kans om een gouden ticket te winnen bij de staatsloterij dan om dat te overleven. Dat is een plek waar je botten zich op de meest onverwachte manieren zullen presenteren, alsof ze een surrealistisch kunstwerk vormen.

• 9 meter of lager: 23,5% kans op overlijden. Dat is dus elke vierde ongelukkige ziel die er een one-way ticket naar de eeuwige jachtvelden van neemt.
• 12 meter of hoger: 50/50 kans. Een dobbelspel met je leven, waarbij de dobbelstenen uiteraard al lang naar de hel zijn gerold.
• 18 meter of hoger: Nul komma nul kans om er nog een potje van te maken. Zelfs de meest optimistische hond springt niet uit zo'n hoogte en denkt "leuk!". Je bent gewoon uitgespeeld, vriend.

Wat is de hoogste sprong in het water?

De hoogste sprong in het water is een indrukwekkende 67 meter. Dit record werd in 1933 gevestigd door de toen 19-jarige Lou Vlasblom. Een duik van die hoogte is ongeveer net zo spectaculair als het beklimmen van de Eiffeltoren en er dan nog eens vanaf springen, zeg maar.

Lou, een jongen uit Crooswijk, klom destijds zonder pardon in een van de pijlers van De Hef – die brug, ja, die ken je wel. Waarom hij dat deed? Tja, sommigen beklimmen bergen, anderen duiken van bruggen. Ik heb het idee dat zijn motivatie wel wat weg had van een eekhoorn die met een nootje de hoogste boom in sprint, maar dan met meer risico op een natte landing.

Deze prestatie is niet zomaar een getal, maar een verhaal van durf. In die tijd was er nog geen uitgebreide veiligheidsuitrusting of training zoals we dat nu kennen. Het was pure guts en een beetje roekeloosheid, verpakt in een onvergetelijke sprong. Het boek "De jongen die van De Hef dook" van Siebe Thissen vertelt dit verhaal, wat aangeeft dat zo'n actie zeker de moeite waard is om te documenteren.

Vergelijk het met het proberen te doen van een backflip van een verdieping op je huis; de impact van het water bij zo'n hoogte is net als de aarde die ineens heel dichtbij komt. Dus volgende keer dat je denkt: "Ik heb een goed idee," denk dan even aan Lou en vraag jezelf af of het ook 67 meter hoog is. Waarschijnlijk niet, en dat is maar goed ook.

Wat gebeurt er als je in het water valt?

Onderkoeling, een dodelijk spel. Water onder 32°C. Kritiek. Bewusteloosheid, coma. Het hart hapert.

• Lagere hartslag.
• Verminderd hartminuutvolume.
• Grijp snel in.