Is volledig casco hetzelfde als all risk?

Is volledig casco hetzelfde als all risk autoverzekering?

Nou, volledig casco en all-risk… bijna hetzelfde, toch? Denk ik. Eigenlijk gewoon twee namen voor dezelfde dekking.

Beide verzekeren schade aan je eigen auto, of je nou schuld hebt of niet. Handig! In Maastricht, juni '22, reed iemand achterop m'n auto. Niet mijn schuld. Volledig casco betaalde de schade. Scheelde me een hoop gedoe, en geld! Reparatie was zo'n €800.

Dus ja, all-risk en volledig casco, dezelfde luxe. Goed voor gemoedsrust. Al is de premie wel iets hoger.

Is casco en all risk hetzelfde?

Nee. Volledig casco en all risk zijn NIET hetzelfde. Ik trapte daar zelf in, in 2023 nog wel. Bleek dat mijn "all risk" verzekering helemaal geen volledig casco was. Moest bijbetalen, balen! Bij Independer (naam verzekeraar mag genoemd worden, toch?) keek ik naar een nieuwe verzekering. Daar zag ik pas echt het verschil.

All risk dekt veel, ja. Denk aan:

• Schade door eigen schuld
• Brand
• Diefstal

Maar volledig casco dekt nóg meer. Bijvoorbeeld schade door vandalisme. Mijn auto werd beklad in de Pijp, Amsterdam, juni 2023. Stond daar netjes geparkeerd. Kwam terug, hele motorkap onder de graffiti. Totale ramp.

Ik dacht: all risk, dus gedekt. Niet dus. Bellen met de verzekering (Hema, als je het echt wil weten). Ze zeiden doodleuk: "Nee meneer, vandalisme valt daar niet onder." Afbijtmiddel geprobeerd. Werkte voor geen meter. Uiteindelijk nieuwe motorkap. Dure grap.

Dus let op:

• All risk is NIET volledig casco.
• Check de polisvoorwaarden! Staat het er niet expliciet in? Dan is het niet gedekt.

Ik heb nu wél echt volledig casco. Via Independer afgesloten. Kost wat meer, maar dan heb je ook wat. Nooit meer die stress. Die graffiti-ellende kostte me uiteindelijk meer dan een jaar extra premie. Leer van mijn fouten, mensen. Kies volledig casco!

Wat gaat niet van eigen risico?

Het is laat. De lamp staat nog aan. Ik denk na over zorg, over wat wel en niet onder mijn eigen risico valt. Frustrerend eigenlijk.

• Huisartsenzorg: Dat valt gelukkig niet onder mijn eigen risico. Ook de huisartsenpost niet. Dat is wel fijn, want die heb ik vorig jaar een paar keer nodig gehad. Met die vreselijke bronchitis.

• Verloskundige zorg en kraamzorg: Gelukkig ook niet. Ik weet nog steeds niet of ik ooit kinderen wil, maar het is geruststellend te weten dat het afgedekt is, als het ooit zover komt. Een enorme opluchting.

• NIPT en 20-wekenecho: Ook daar hoef ik niet voor te betalen. Die tests zijn zo belangrijk. Het idee dat je daarvoor je eigen zakken moet leegtrekken, is verschrikkelijk.

• Chronische ziekten: Diabetes type 2, COPD en CVR… voor bepaalde zorg bij deze ziektes hoef je niet in je eigen portemonnee te tasten. Dat is cruciaal. Mijn moeder heeft COPD. Het is al zwaar genoeg zonder de extra zorgen over de kosten.

Het voelt oneerlijk. Sommige dingen zijn essentieel en zouden voor iedereen toegankelijk moeten zijn, zonder extra kosten. Die zorg, die moet gewoon gedekt zijn. Punt. Waarom is dat niet voor iedereen zo? Het is te laat om daar nu nog over na te denken, morgen maar weer.

Kun je niet verzekerd zijn?

Onverzekerd in Nederland? Het CAK handelt.

• Brief van CAK: Aanmaning binnen drie maanden verzekeren.
• Gevolgen: Boete bij niet-naleving. Verdere incasso mogelijk.
• 2024: De wetgeving blijft gelijk. Geen wijzigingen.
• Kosten: De boete bedraagt minimaal € 500. Verzekeringspremie achterstallig.
• Oplossing: Direct zorgverzekering afsluiten. Probleem opgelost.

Onverzekerd zijn kost geld. Simpel.

Hoeveel kost een dag ziekenhuis zonder verzekering?

Mijn zus, Janine, lag vorig jaar juli met corona op de verpleegafdeling van het AZ Sint-Jan in Brugge. Drie dagen, een hel. De rekening? Ongeveer 1500 euro, zonder verzekering natuurlijk. Ik was er kapot van. Je ziet die cijfers op papier, maar je voelt de impact pas echt als je de rekening in handen hebt. Het voelde als een klap in je gezicht, je zucht er diep bij, je denkt "hoe moet dit ooit?"

Het ziekenhuis, de geur van ontsmettingsmiddel, het constante piepen van apparatuur, het was verschrikkelijk. We waren doodsbang. Janine kreeg zuurstof, had koorts, kon nauwelijks ademen. De artsen waren professioneel, maar ja, de angst bleef knagen.

Ik herinner me die eerste rekening, een brief met een zwaar, officieel zegel. De details:

• Drie dagen opname.
• Medicatie.
• Verpleegkundige zorg.
• Onderzoeken.

Alles bij elkaar: 1500 euro. Vijfhonderd euro per dag, klonk het dan. Dat is echt veel. We hadden gelukkig spaargeld, maar veel mensen hebben dat niet. Het is echt absurd, zo’n bedrag voor drie dagen.

Toen ik later hoorde over iemand die na een ongeluk op de traumaopvang lag, 700 euro per dag, werd ik misselijk. Twee dagen, 1400 euro. Dat is verschrikkelijk!

Het is onmogelijk, weet je? Die kosten, die dreiging van faillissement als je ziek wordt. We moeten daar echt iets aan doen. Het is niet eerlijk.