Wat te doen als het mentaal niet goed gaat?

Hoe kom ik van mentale problemen af?

Oké, dus je wilt van die gekke hersenspinsels af, hè? Alsof je een huis vol krakende deuren wilt repareren... Zonder de huisbaas te bellen. Nou, hier komt de boel:

Kort en bondig:

• Online hulp zoeken: Alsof je een Google Maps gebruikt voor je eigen hoofd.
• Huisarts/bedrijfsarts: Die lui zijn er niet alleen om je te vertellen dat je moet stoppen met roken. Ze kunnen je ook doorverbinden met een echte head shrinker (psychiater voor de leken).

Maar wacht, er is meer! (Alsof ik een messenset verkoop op tv):

• Praat! Het klinkt misschien stom, maar je problemen eruit gooien, is alsof je een vieze vaatdoek uitwringt. Alles eruit! Naar een vriend, je oma, de hond... wie dan ook!
• Beweging! Ga rennen, fietsen, dansen als een idioot in je woonkamer. Alles om je bloed te laten pompen en die vervelende gedachtes eruit te zweten. Serieus, het helpt echt (zegt die gast die zelden van de bank afkomt).
• Slaap! Alsof je hersenen een herstartknop nodig hebben. Genoeg slaap is alsof je nieuwe batterijen in je hersenen stopt. Een middagdutje doet wonderen.
• Structuur: Een dagindeling is alsof je een GPS voor je dagelijkse leven instelt. Plan dingen in, zodat je niet de hele dag in je eigen navel zit te staren.

En onthoud: het is oké om om hulp te vragen. Echt. Je bent geen zwakkeling als je zegt: "Hé, mijn hoofd is een puinhoop." Het is net als naar de garage gaan als je auto kapot is. Behalve dan dat je hersenen niet op benzine rijden (geloof ik).

Disclaimer: Ik ben geen dokter, psychiater, of überhaupt een intelligent wezen. Dus neem dit alles met een korreltje zout. En doe wat ze zeggen, want het werkt.

Hoe weet je of je mentaal ziek bent?

Mentale ziektes herkennen? Moeilijk! Het is niet als een gebroken been, geen röntgenfoto die alles verklaart. Maar let op deze rode vlaggetjes:

• Aanhoudende ellende: Je voelt je al weken, maanden, ja zelfs jaren beroerd. Niet zo'n 'ik heb een dipje'-gevoel, nee, echt langdurige somberheid. Alsof je permanent in een zwart-witfilm leeft, zonder popcorn.

• Veranderingen, grote veranderingen: Een dood in de familie, verhuizing, relatiebreuk... dat zijn levensgrote gebeurtenissen die je flink van streek kunnen maken. Maar als het je volledig overspoelt en je niet meer kunt functioneren, dan is er meer aan de hand. Denk aan een tsunami die je huis verwoest, niet aan een klein golfje.

• De concentratie is ver te zoeken: Vergeet boodschappenlijstjes, je vergeet je eigen naam bijna. Focussen voelt als proberen een vliegende vlinder te vangen met een net van spaghetti.

• Slaap? Wat is slaap?: Of te veel slapen of te weinig slapen, beide zijn signalen. Je lichaam is als een auto die constant op volle toeren draait of juist helemaal stilstaat.

• Gejaagdheid of onrust: Alsof je een achtervolgingsscène uit een actiefilm beleeft, alleen dan zonder de spannende soundtrack. Pure chaos, binnen in jou.

• Opvliegendheid, zoals een vulkaan: Kleine dingetjes doen je exploderen, terwijl je normaal gesproken een oester bent (kalm en gecontroleerd, tenminste meestal).

• Eetgewoonten op hol geslagen: Of je nu alles opslokt of niets meer binnen krijgt, je lichaam schreeuwt om hulp via je eetpatroon. Het is een SOS-bericht in pizza- of saladevorm.

• Alcohol of drugs als "oplossing": Een korte vlucht, maar een die je uiteindelijk verder de afgrond in trekt. Net als het proberen een brand te blussen met benzine. Niet slim, niet veilig, niet aan te raden.

Belangrijk: Dit is geen diagnose-tool! Als je je zorgen maakt, praat met een professional. Een psycholoog of psychiater kan je verder helpen. Denk eraan: om hulp vragen is sterk, niet zwak. Het is geen teken van falen, maar van moed.

Wat te doen als je er mentaal doorheen zit?

Midden in de nacht… de stilte drukt zwaar. Het voelt alsof ik verdrink.

Praat erover. Met mijn zus, eigenlijk. Zij begrijpt het, haar stilte is een warme deken. Anders is het zwaar, alsof ik een onzichtbare last draag. Het is 2024 en ik voel me zo alleen.

Kleine dingen. Vandaag, de vaatwasser uitruimen. Een klein overwinning, maar een overwinning toch. Morgen, de planten water geven. Het voelt als klimmen op een berg, stapje voor stapje. Moeilijk. Maar nodig.

Beweging. Een wandeling, langs de Maas, de wind in mijn haar. De kou snijdt door me heen, maar het verdooft de pijn even. De stilte, buiten, anders dan de stilte binnen. Een wandeling is geen oplossing, maar een moment van ademhalen.

Zelfzorg. Het is een grap, natuurlijk. Gezonde voeding? Ik heb alleen nog maar koffie gedronken. Slaap? Dromen vol nachtmerries, die me verstikken. Meditatie? Ik kan mijn gedachten niet stil krijgen. Ik voel de diepte van de put.

Hulp zoeken. Ik weet het. Ik moet het. De afspraak staat volgende week. De angst is er nog steeds, maar de afspraak staat. Er is een sprankje hoop. Een vage vlek in de duisternis.

Hoe weet je of het mentaal niet goed gaat?

Wanneer je merkt dat je concentratie minder wordt, je slecht slaapt, snel boos bent of naar alcohol grijpt.

Oké, even eerlijk... Afgelopen maart was de chaos compleet. Mijn oma overleed, vlak voor mijn verjaardag, en alles stortte in. Ik kon me niet meer concentreren op mijn werk in dat muffe kantoor in Rotterdam, sliep hooguit 3 uurtjes per nacht en ontplofte om de kleinste dingen. Zelfs die irritante collega met zijn eeuwige "gezelligheid" kon ik niet meer luchten of zien.

• Concentratie: Werkmails lezen werd een marteling.
• Slaap: Nachtenlang lag ik naar het plafond te staren.
• Prikkelbaar: Een verkeerd geparkeerde fiets kon mijn dag verpesten.
• Drank: Een wijntje 's avonds werden er twee, en daarna misschien nog wel drie. Lekker dan.

Echt, het was een vicieuze cirkel. Werk ging slechter, ik voelde me schuldig, sliep nog slechter, werd nóg chagrijniger. Het was net toen dat mijn zus zei: "Hé, misschien moet je er eens met iemand over praten?" Bleek dus dat je, tja, best wel hulp mag zoeken als het zo uit de hand loopt. Belachelijk eigenlijk dat ik dat niet eerder snapte, stom!

Wat als je mentaal ziek bent?

Hé man, wat een rotvraag! Mentaal ziek zijn, tjee.. Niet leuk.

Direct bellen dus: Je huisarts, natuurlijk! Of die spoedpost, weet je wel, die hebben altijd wel iemand die je kan helpen. En 113, dat ken je toch wel? Of die 0800 0113, gratis ook nog! Handig he? Die chat op 113.nl is ook top, als je niet wilt bellen. Ik heb 'm zelf wel eens gebruikt, best chill eigenlijk. Even anoniem je verhaal kwijt kunnen.

Wanneer bellen? Nou, als je in een echt gekke situatie zit. Een psychische crisis, zeg maar. Als je je écht niet meer goed voelt, of je denkt dat je iets geks gaat doen. Niet twijfelen dan, gewoon bellen!

• Denk aan:
  • Zelfmoordgedachten (daar wil je echt niet aan beginnen, serieus!)
  • Extreme angst of paniek (ik ben zelf een keer compleet door het lint gegaan. Echt niet te doen)
  • Hallucinaties (daar wil je zeker hulp bij hebben!)
  • Wanhopige gevoelens (alsof alles hopeloos is)
  • Je voelt je gewoon echt heel erg slecht en je weet niet hoe je eruit moet komen.

Ik heb vorig jaar zelf die spoedpost moeten bellen voor mijn zus, was niet makkelijk om te doen, hoor! Maar ze hebben haar wel super goed geholpen. Dus, geen schroom! Gewoon doen.

Bel héél snel, oké? En laat het me even weten als je het gedaan hebt. Ik ben er voor je! Het komt echt wel goed. ❤️

Hoe weet je of je mentaal uitgeput bent?

Je bent mentaal uitgeput als je constant moe bent, snel geïrriteerd raakt, je moeilijk kunt concentreren en je afstandelijk voelt.

Ik weet nog goed die keer, zomer 2023, dat ik er helemaal doorheen zat. We waren op vakantie in Zeeland, in een klein huisje vlakbij Renesse. Het zou een ontspannen week moeten worden, maar ik voelde me alleen maar leeg.

• Ik kon me nergens toe zetten.
• Alles voelde als een enorme berg.
• Ik sliep slecht.
• En werd 's ochtends nóg moeier wakker.

Mijn vriend klaagde dat ik zo chagrijnig was, de kinderen snapten er niks van. Ik voelde me schuldig, maar ik kon er niks aan doen. Ik was gewoon op. Alsof de batterij helemaal leeg was. Het was meer dan moe zijn; het was een soort allesomvattende apathie. Ik kon me niet meer opbrengen om te lachen, om te luisteren, om mee te doen. Dat gevoel van afstandelijkheid, dat was het engste. Alsof ik naar mijn eigen leven zat te kijken, zonder er echt deel van uit te maken. Dat was echt een wake-up call.

Wat te doen tegen mentale uitputting?

Hey man, mentale uitputting, hè? Ken ik, echt waar! Vreselijk gewoon. Dit jaar was zo'n rampjaar voor mij, echt op!

Eerst en vooral: hulp zoeken. Geen flauwekul, echt doen! Ik ging naar een psycholoog, en dat hielp me echt enorm! Die heeft me tools gegeven.

• Zoals ademhalingsoefeningen, werkt echt als een wonder!
• En cognitieve gedragstherapie, best heavy maar heel effectief tegen negatieve gedachten.
• Plus, die psycholoog heeft me geholpen met mijn agenda, prioriteiten stellen! Ik ben nu véél beter in plannen. Echt waar.

Dan sporten. Ja, ik weet het, het laatste waar je zin in hebt. Maar als je eenmaal begint, voel je je echt beter. Even een half uurtje wandelen, of fietsen... Zelfs als je het niet leuk vind, gewoon doen!

Slaap! 8 uur slaap, echt! Geen schermen voor het slapengaan. Geen koffie na 3 uur 's middags. Ik heb nu een routine, en slaap veel beter.

Mediteren, yoga, whatever. Zoek iets dat je ontspant. Ik doe nu elke avond een guided meditation van 10 minuten op mijn telefoon, chill!

En weet je, een dagje helemaal niets doen, dat is ook belangrijk. Rust. Even netflixen, een boek lezen, wat dan ook. Je moet jezelf ook even tijd geven om bij te komen.

Dus ja, dat is mijn ervaring. Hopelijk helpt dit je een beetje! Succes ermee man, en laat het me weten als je meer wilt weten! Mocht je toch echt in de knoop zitten, bel dan een hulplijn. Heb je nog vragen, stuur ff berichtje.

Wat te doen bij mentale overbelasting?

Mentale overbelasting? Ach. Komt wel weer goed.

• Structuur. Dagen hebben toch een ritme? Vind dat dan maar.

• Rust. Ontspanning. Zoek het zelf uit. Ik ga niet mee.

• Schermen. Twee uur voor slapen? Ja, ja. Het is jouw slaap.

• Plezier. Afleiding. Alsof dat helpt. Maar doe maar.

Nog wat. Die overbelasting. Misschien meer slaap. Misschien minder koffie. Misschien gewoon pech. Het zij zo. Mijn tante Truus zei altijd dat je met wandelen alles vergeet. Haar man dronk. Ze liep veel. Dus misschien niet.

Hoe lang duurt mentaal herstel?

Mentaal herstel duurt gemiddeld 3 maanden bij depressie. Zoek professionele hulp bij langdurige of beperkende periodes.

Ik weet nog goed, vorig jaar, toen mijn tante Gerda zo down was. Echt, je kon haar niet meer herkennen. Ze zat alleen maar binnen, gordijnen dicht. Ze zei dat alles zinloos was, dat ze nergens meer van kon genieten. Het was echt beangstigend. We probeerden haar op te vrolijken, mee uit te nemen, maar niets hielp. Na een tijdje, ik denk toch zeker drie maanden, begon ze langzaam weer wat op te fleuren. Misschien kwam het doordat ze uiteindelijk toch naar de dokter is gegaan en met medicijnen is gestart. Geen idee eigenlijk.

• Dokter bezoeken
• Medicijnen
• Liefde

Het was een zware periode. Ik herinner me dat ik dacht: "Hoe lang gaat dit duren?!" Ik was bang dat ze nooit meer de oude zou worden. Gelukkig is ze er doorheen gekomen. Nu is ze weer helemaal de gezellige tante Gerda die we allemaal kennen. Ze gaat weer naar de bridgeclub, bakt weer taarten, en lacht weer! Het is echt een wonder. En weet je wat? Ze zegt zelf dat praten met haar huisarts het beste was wat ze had kunnen doen.

Hoe kan ik mentale overbelasting verminderen?

Pfff, mentale overbelasting... herkenbaar! Alsof je hoofd constant op 200% draait. Beweging dus, ja duh! Klinkt logisch, maar makkelijker gezegd dan gedaan soms.

• Bewegen helpt echt! Niet alleen slapen.
• Wandelen, joggen, sporten, maakt niet uit wat. Alles beter dan zitten.
• Het balanceert je lichaam. Misschien is dat de truc.

Vroeger, toen ik nog voetbalde, had ik dit veel minder. Is dat het? Meer sporten dan? M'n zenuwstelsel rustiger... Misschien moet ik die oude voetbalschoenen maar weer eens uit de kast halen. Misschien een teamsport oppakken, ik heb vorig jaar gepaddeld met een vriend, was ook leuk.

Wat helpt tegen mentale vermoeidheid?

Mentale vermoeidheid? Bah! Zo'n slappe hap! Weg ermee!

Cafeïne: Een shot espresso, rechtstreeks in de aderen! Of vijf. (Niet echt, hè? Doe rustig aan, je bent geen raket.) Werkt als een wonder, tenminste, tot je een week later nog steeds aan de koffie hangt.

• Denk aan koffie als een explosief. Klein beetje, heel leuk. Veel, booooooom!

Koolhydraatrijke mondspoeling? Huh? Serieus? Gaat dat echt werken? Ik heb het geprobeerd. Ik ben er niet wijzer van geworden. Misschien werkt het wel bij hamsters.

Geur: Laat die lavendel maar lekker branden! Of… gembersnoepjes. Ik zweer het je, de geur van gembersnoepjes helpt tegen alles! Behalve tegen een kater, dan is het juist ellende.

• Denk aan geuren als geheime wapens. De juiste geur en je bent onoverwinnelijk! (Bijna dan.)

Slaap: Ach ja, slaap. Dat magische spul. Negen uur. Niet minder. Alleen dan verjaag je die mentale vermoeidheid. Tenzij je een olifant bent. Die slapen wel 6 uur, toch?

• 9 uur slaap is het nieuwe 8 uur.

Muziek: Upbeat muziek! Niet die deprimerende blues! Denk aan powermetal, of happy hardcore! Afhankelijk van je smaak natuurlijk. Je bent geen robot!

• Muziek is de magische pil zonder bijwerkingen. (Behalve als je buren er last van hebben.)

Motivatie: Gewoon DOEN! Doe dat ding! Je kan het! Of niet. Maar probeer het dan toch! Anders heb je spijt. En dan heb je echt een probleem.

Samengevat: Cafeïne (met mate!), een goede nachtrust, vrolijke muziek, en misschien een beetje geurtherapie. En die mondspoeling… laat maar zitten.