Wat kan je doen als helpende?

Meer dan handen: Het hart van een helpende

Als helpende, voel ik het niet als een 'baan', maar als een privilege. Het is een diepe eer om deel uit te maken van iemands leven, juist op momenten dat ze misschien extra kwetsbaar zijn. In mijn werk draait het niet alleen om het praktische – het wassen, aankleden, de maaltijden – maar veel meer om de menselijke verbinding. En dat is wat ik wil delen.

Ik herinner me nog goed mevrouw De Vries, een lieve dame van 87 met een scherpe geest, maar met steeds minder kracht in haar handen. Het wassen was voor haar een ware opgave geworden, iets waar ze zich stiekem voor schaamde. Ik zag haar onzekerheid, de blik van verdriet in haar ogen. Ik heb toen niet alleen haar gewassen, maar ook rustig met haar gepraat, haar herinneringen laten ophalen aan haar werk als kleermaakster. We hebben samen gelachen om de grappige anekdotes van vroeger. Die dag merkte ik hoezeer een luisterend oor, een beetje aandacht en een warme glimlach meer waard zijn dan alle praktische hulp bij elkaar. Die ochtend voelde ik een diepe voldoening, die ging veel verder dan het afvinken van taken op een lijstje.

Het is voor mij essentieel om echt te luisteren. Niet alleen de woorden horen, maar ook de stiltes, de lichaamstaal, de subtiele signalen van vermoeidheid of verdriet. Recent las ik een artikel in het tijdschrift "Zorg & Welzijn" (maart 2024, pagina 32) dat benadrukt hoe belangrijk empathisch luisteren is in de zorg, en hoe dit bijdraagt aan een hogere levenskwaliteit bij de cliënten. Dit onderstreept mijn eigen ervaringen. Het gaat om het creëren van een veilige ruimte waarin iemand zich op zijn gemak voelt om te zijn wie hij is, zonder oordeel.

Daarnaast is het cruciaal om de balans te vinden tussen ondersteuning bieden en de eigen regie respecteren. Mijn rol is om te helpen, niet om over te nemen. De heer Jansen, bijvoorbeeld, was vastbesloten om zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Hij wilde zijn thee zelf zetten, ondanks dat het hem moeite kostte. Ik heb hem daarin gesteund door hem hulpmiddelen aan te reiken, zoals een aangepaste theepot met een ergonomisch handvat. Door hem kleine aanpassingen te laten doen, bleef hij zich competent en zelfstandig voelen. Dit is voor mij een van de meest waardevolle aspecten van mijn werk: het zien van de kracht en veerkracht in de mensen die ik verzorg, en hen daarbij helpen.

Kortom, als helpende ben ik meer dan alleen maar handen die wassen en aankleden. Ik ben een luisterend oor, een vriendelijke glimlach, een ondersteunende hand. Ik streef ernaar om een positieve bijdrage te leveren aan de kwaliteit van leven van mijn cliënten, door te luisteren naar hun behoeften, hun regie te respecteren en met respect en warmte hun leven te verrijken. En dat is, voor mij, de grootste beloning.