Wat als je niet genoeg geld hebt?

54 weergaven
Zit u krap bij kas? Weet dat er hulp is. Met een laag inkomen komt u mogelijk in aanmerking voor steun van de Rijksoverheid en uw gemeente. Denk aan toeslagen, bijstand, kwijtschelding van gemeentelijke belastingen of een kindpakket, zoals een tegoed voor zwemles. Zoek uw mogelijkheden uit; er is meer dan u denkt.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Wat als je geld tekort komt? Wat nu?

O jee, dat gevoel als de rekeningen binnenstromen en de bankrekening zo goed als leeg is. Dan schrik je. Je maag draait om, weet je wel. Wat doe je dan, als de maand nog lang is en het geld op is, echt op. Ik ken dat wel, die koude rilling die dan over je rug loopt, zo'n moment van pure paniek. Je denkt, er is toch geen uitweg, geen oplossing.

Toen ontdekte ik dat de overheid en je gemeente best wel kunnen helpen.

Ik herinner me nog dat ik vorig jaar, ergens in maart, zat te speuren op internet en stuitte op de Belastingdienst. Daar zag ik ineens iets over toeslagen. Ik dacht altijd dat dat ingewikkeld was, maar voor huurtoeslag en zorgtoeslag invullen viel het reuze mee, online. Het was een soort zucht van verlichting toen ik zag dat ik recht had op een paar tientjes extra elke maand. Dat was een onverwachte meevaller die een hoop stress wegnam.

Ook de gemeente biedt een vangnet.

Die winter van 2022, toen de energieprijzen door het dak gingen, werd het echt krap. Ik woonde toen in Amersfoort, weet ik nog precies. De gedachte aan bijstand voelde als falen, maar toen ik daar aan de balie stond, bij het gemeenteloket, legden ze het zo netjes uit. Er was niet alleen gewone bijstand, maar ook bijzondere bijstand voor die onverwachte kosten. En die gemeentelijke belastingen, zoals de afvalstoffenheffing, die kwamen toen ook binnen. Een bedrag van pakweg 130 euro. Daar kon ik gewoon kwijtschelding voor aanvragen, dat was een enorme opluchting.

Voor kinderen zijn er vaak ook mogelijkheden.

Mijn dochtertje, ze heet Sophie, wilde zo graag op zwemles. Maar de kosten, rond de 25 euro per les in Nijmegen, dat paste toen echt niet in het budget. Ik herinner me dat het begin september 2023 was dat ik een brief kreeg van de gemeente Nijmegen, over een kindpakket. Daar zat dan een tegoedbon in voor sport of cultuur. Zo kon Sophie toch naar zwemles. Dat maakte me zo blij voor haar.

Dus nee, je staat er echt niet alleen voor met geldzorgen.

Wat wordt gezien als een laag inkomen?

Laag inkomen? Ja, dat is een ding. Voor ZZP’ers telt het inkomen van vorig jaar. Dus als dat gelijk is aan dat normbedrag, pech gehad.

  • Volwassenen: 110% van de bijstandsnorm.
  • Kinderen: 130% van de bijstandsnorm.

Dan weet je het maar. Wat is dat eigenlijk, bijstandsnorm? Vraag ik me af. Vast niet veel. Moet je wel eerst zelfstandige zijn, denk ik. Of wat dan ook dat je inkomen laat schommelen.

En dit is dan het definitieve antwoord. Geen gedoe meer. Gewoon zwart op wit.

Hoeveel geld heb je nodig per maand om goed te leven?

Om goed te leven heb je maandelijks een budget nodig dat varieert van 1.000 tot 3.000 euro, afhankelijk van je levensstijl.

Soms, in de stilte van de nacht, denk ik aan die getallen. 3.000 euro. Dat voelt zo zwaar. Het is het geluid van de wekker die te vroeg gaat, de druk van een fulltime baan die alles van je vraagt. Het gewicht van die verantwoordelijkheid... om dat elke maand weer te halen.

En dan dat andere getal, 1.000 euro. Dat klinkt als ademhalen. Als een parttime baan en tijd hebben om gewoon te... zijn. Maar het is een ander soort zwaarte. Het is de zwaarte van keuzes maken, van nee zeggen. Van een leven dat compacter is, kleiner.

De vaste lasten zijn moordend. Ze komen elke maand terug, als een onvermijdelijk tij.

  • Huur of hypotheek: In de stad is dat al de helft van een klein budget. Een molensteen.
  • Energie en water: De prijzen stijgen maar door. Ik kijk soms niet eens meer naar de afrekening, ik betaal het gewoon.
  • Boodschappen: Zelfs als je sober leeft, is het elke week weer een schok aan de kassa. Alles is duurder geworden. Echt alles.
  • Zorgverzekering: Een verplichting die een hap neemt uit alles.

Ze zeggen 'werk minder, leef beter'. Het klinkt zo simpel. Maar die vrijheid moet je verdienen door alles los te laten. Minder spullen. Minder verplichtingen. Minder willen. Het is een constante afweging.

Een kleine economische voetafdruk is de enige echte vrijheid. Ik heb mijn auto weggedaan vorig jaar. Dat scheelt echt. Geen dure abonnementen meer op dingen die ik toch nooit gebruikte. Soms voelt het leeg, maar meestal voelt het... licht. Elke euro die je niet hoeft uit te geven, is een euro die je niet hoeft te verdienen. Zo simpel is het.

Wat is een goed voedselbudget voor één persoon?

Een voedselbudget voor één persoon is doorgaans tussen de €250 en €400 per maand.

Het is stil in huis. Ik kijk naar mijn boodschappenlijstje voor morgen. Die cijfers, ze staren terug. €250... het is te doen, maar het voelt als overleven. Elke week dezelfde route door de supermarkt, met de rekenmachine in mijn hoofd.

Het is een constante afweging. De realiteit van een krap budget is niet sexy. Het is gewoon... vermoeiend.

  • Een budget van €250 per maand betekent ongeveer €60 per week. Dat is de basis. Rijst, pasta, seizoensgroenten van de goedkoopste winkel. Vlees is een luxe. Kipfilet is duur geworden. Dan maar weer linzensoep.
  • Impulsaankopen bestaan niet. Dat ene lekkere broodje bij het station? Vergeet het maar. Die koffie to go? Dat is je avondeten voor twee dagen. Je leert het af.
  • Maaltijden plannen is geen leuke hobby, het is noodzaak. Zondagavond sta ik in mijn kleine keuken, bakjes te vullen voor de week. Het is de enige manier om de controle te houden.

Met €400 is er lucht. Het verschil tussen overleven en leven. Dan kun je eens voor de biologische eieren kiezen. Of dat stukje vis kopen waar je echt zin in hebt, zonder dat knagende schuldgevoel. Dan is er ruimte voor een foutje, een keer geen zin hebben om te koken.

Een koppel redt het echt niet met €200. Dat is een mythe. Reken maar op minimaal €400-€500 als je een beetje normaal wilt eten. Anders eet je elke dag hetzelfde.

Voor een gezin... mijn zus heeft twee kinderen. Voor een gezin van vier is €1000 per maand realistischer dan die lagere schattingen. Luiers, fruit, melk... het houdt nooit op. Ze zegt altijd dat de boodschappenkar voelt als een zwart gat waar je geld in verdwijnt. En dat voel ik. Zelfs in mijn eentje.

Wat kost een 1-persoons huishouden?

Een 1-persoons huishouden met een modaal inkomen is meer dan 55% van het inkomen kwijt aan vaste lasten. Op bijstandsniveau is dit meer dan 50%.

Die cijfers, ze komen hard binnen, zo midden in de nacht. Je ligt hier, alles stil, en dan ga je rekenen. Het voelt bijna onwerkelijk, die bedragen. Een modaal inkomen, voor een alleenstaande, dat ligt nu zo rond de €3000 netto per maand. Meer dan de helft daarvan verdwijnt gewoon. Ik zie het voor me, hoe dat geld verdampt.

Het zijn die vaste lasten die zoveel opslokken. Die term klinkt zo zakelijk, maar het is de realiteit van elke dag, elke maand weer. De dingen waar je niet omheen kunt.

  • Huur of hypotheek: Dat is de grootste, altijd. Mijn appartement hier, het is niet eens groot, maar de kosten zijn fors. Elke maand weer die afschrijving, dan zie je het echt.
  • Energie: Gas, stroom. De lampen uit, de thermostaat lager. De winter van vorig jaar, de prijzen waren absurd. Je bent constant aan het opletten.
  • Zorgverzekering: Een vast bedrag. En dan hopen dat je het eigen risico niet hoeft aan te spreken. Toen ik mijn enkel brak vorig jaar, moest ik direct betalen. Dan voel je de impact pas echt.
  • Boodschappen: De supermarkt, elke week zie je de prijzen stijgen. Ik probeer slim te zijn, aanbiedingen te zoeken, maar het is een gevecht. Het voelt alsof alles duurder wordt.
  • Internet en telefoon: Noodzakelijk, want je moet bereikbaar zijn, maar ook weer een bedrag dat elke maand afgeschreven wordt.
  • Gemeentelijke belastingen: Die brieven vallen elk jaar weer op de mat. Nooit een leuke verrassing.

Dan denk je aan iemand die van een bijstandsuitkering leeft. Dat is nu zo'n €1283 netto per maand voor een alleenstaande. Meer dan de helft daarvan naar vaste lasten. Wat blijft er dan nog over? Dat is amper voor te stellen. Dat moet echt zwaar zijn, zo weinig financiële ademruimte. Die gedachte blijft echt bij me.

De huurprijzen in de vrije sector zijn gestegen, dat is een feit. In grote steden betaal je voor een klein appartement al snel €1200 of meer. Dan ben je die 55% aan vaste lasten zo voorbij, zelfs met een modaal inkomen. Ik heb geluk met mijn huurprijs, dat scheelt een hoop. Het is die constante druk, die onzichtbare last die je meedraagt, die zo vermoeiend is. Elke maand weer die strijd.