Is het oké om sinaasappelschil te eten?

Sinaasappelschil eten? Echt waar? Ik weet nog dat mijn oma vroeger altijd zei dat je die absoluut niet moest opeten. "Bah, vies!" riep ze dan. Maar nu... nu lees ik dat het juist supergezond is?! Vol met vezels... vitamines A, C en die B-dingetjes... Flavonoïden ook nog. Klinkt… eh… interessant.

Het voelt gewoon zo raar. Die textuur, weet je wel? Een beetje bitter, een beetje taai. Kun je je voorstellen dat je zo'n stukje schil tussen je tanden krijgt? Brrr. Maar goed, als het echt zo goed voor je is... Misschien moet ik het toch eens proberen.

Ze zeggen dat je het goed moet wassen. Logisch natuurlijk, al die bestrijdingsmiddelen en zo. Ik zag laatst een documentaire, ik weet niet meer precies waarover, maar daar zeiden ze dat er echt een hoop troep op fruit kan zitten. Dus ja, grondig wassen is wel belangrijk denk ik.

Mijn buurvrouw, die zweert erbij. Eet al jaren sinaasappels met schil en al op. Ze ziet er stralend uit, moet ik zeggen. Misschien is het de schil? Wie weet. Ik las ergens dat – ik weet de precieze cijfers niet meer hoor – dat er in de schil nog meer van die goede stofjes zitten dan in het vruchtvlees zelf. Best wel bizar eigenlijk.

Maar ja, die textuur… Ik weet het niet. Ik denk dat ik begin met een klein stukje. Gewoon om te wennen. Misschien rasp ik het eerst over mijn yoghurt. Of door de salade. Klinkt al iets minder heftig dan zo’n hele lap schil wegkauwen. We zullen zien!