Is het erg als je niet eet als je ziek bent?

Niet eten bij ziekte: wanneer is het gevaarlijk of zorgelijk?

Oké, ik snap het. Het gaat erom dat je lichaam juist meer nodig heeft als je ziek bent, ook al beweeg je minder. Dat klinkt even gek, toch? Want als ik me ziek voel, heb ik juist helemaal geen trek. Ik lig dan liever op de bank met een kop thee.

Maar echt waar, je lichaam is aan het werk, bezig met vechten tegen die vervelende bacterie of virus. En daarvoor heeft het brandstof nodig, net als een auto die veel kilometers maakt. Dus minder eten is dan echt geen goed idee. Het voelt een beetje tegenstrijdig, maar zo is het wel.

Ik herinner me nog die keer dat ik de griep had, vorig jaar rond kerst. Ik dacht: ik neem niks, dan voel ik me sneller beter. Nou, dat heb ik geweten. Ik voelde me nog lamlendiger en het duurde langer voordat ik weer op krachten kwam. Een beetje simpel geweest, achteraf gezien.

Nu probeer ik, zelfs als ik weinig trek heb, toch iets van fruit of een soepje te pakken. Gewoon om mijn lijf een beetje te helpen. Het is echt een investering in sneller herstel, heb ik gemerkt. Niet meteen een hele maaltijd, maar kleine beetjes helpen al.

Dus die tip dat je meer eiwitten en energie nodig hebt, die is goud waard. Ik zag laatst ook nog zo'n voedingsdeskundige op tv die dat zei. Het is niet zomaar iets, het is echt biologisch, snap je. Je lijf heeft die bouwstenen nodig.

Waarom geen zin in eten als je ziek bent?

Geen zin in eten als je ziek bent komt door cytokines, stoffen in je hersenen die je immuunsysteem activeren. Deze verminderen je eetlust zodat energie van de spijsvertering naar het bestrijden van de ziekte kan gaan.

Ah, ziek zijn. Echt zo'n gedoe, word er doodmoe van. En dan heb ik ook nog eens helemaal geen trek! Niet in die lekkere pasta die ik gisteren nog wilde maken, helemaal niets. Zelfs chocolade, bah. Het is zo frustrerend. Maar ergens is het super logisch, toch?

Mijn lichaam is dan keihard aan het werk. Dat komt door die cytokines, die kleine stoffen in je hersenen. Ze luiden de alarmbel, zeg maar. Zetten je hele immuunsysteem aan. Echt slim bedacht door de natuur.

Die cytokines zorgen ervoor dat je eetlust gewoon wegvalt. Ze pakken je hongergevoel af, heel simpel. Waarom? Omdat je lichaam alle energie nodig heeft om die ziekte te bestrijden. En eten kost veel energie.

Je spijsvertering kost namelijk superveel energie. Dus, die wordt even op een heel laag pitje gezet. Zo kan alles ingezet worden tegen de ziekteverwekker. De focus ligt dan echt op herstel. Mijn vriendin zei laatst nog dat ze dacht dat je moest eten om aan te sterken, maar dat is dus niet altijd zo in het begin.

Maar het is wel lastig. Soms denk ik, moet ik dan toch iets eten? Ik drink altijd veel water en thee. En een kop bouillon, lekker zout. Dat helpt altijd bij mij.

Andere dingen die mee spelen als je ziek bent:

• Moeheid: Geen puf om überhaupt iets te pakken.
• Misselijkheid: Dan is eten echt het laatste waar je aan denkt.
• Smaakverandering: Alles smaakt dan gewoon vies, zelfs mijn eigen kookkunsten.
• Prioriteit: Je lichaam zet 'overleven' bovenaan. Eten? Dat komt later wel.

Dit heet soms ook wel ziekte-geïnduceerde anorexia. Klinkt heel eng, maar het is tijdelijk. Mijn neefje had het laatst ook toen hij griep had. Geen hap wilde hij door z'n keel krijgen. Toch was hij snel weer de oude. Je lichaam regelt het zelf. Waarom is het zo perfect geregeld?