Hoe zie je of een ei niet meer goed is?

7 maanden geleden 49 weergaven

Een simpel drijftestje vertelt je alles: Plat op de bodem? Supervers, direct uit het nest! Met de punt omhoog op de bodem? Zo'n 2-3 weken oud, maar nog prima te bakken. Boven komen drijven? Helaas, dit ei heeft zijn beste tijd gehad. Weggooien maar.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Hoe controleer je of een ei nog goed is?

Ik vraag me altijd af, hoe controleer je of een ei nog goed is. In mijn koelkast vind ik soms een doosje eieren waarvan de datum is vervaagd. Weggooien doe ik niet zomaar.

Mijn methode is de watertest. Gewoon een hoog glas met koud water vullen en het ei er zachtjes in laten zakken. Een klein ritueel in de keuken, voordat ik begin met bakken.

Blijft het ei plat op de bodem liggen, dan is het vers. Ideaal voor een spiegelei met een lopende dooier.

Staat het ei op de bodem met de punt omhoog, dan is het twee of drie weken oud. Nog perfect eetbaar, hoor. Ik gebruik deze eieren voor een cake of een stevige omelet.

Maar als het ei blijft drijven, dan is het bedorven. Dan is het echt foute boel. Geen discussie mogelijk, die gaat de prullenbak in. Je wilt de geur niet meemaken.

Ik heb dat eens gehad met eieren die ik op een zaterdag in juni op de markt in Utrecht kocht. De geur toen ik er eentje brak voor pannenkoeken, die vergeet ik nooit meer.

Die houdbaarheidsdatum op de doos zie ik meer als een richtlijn. Deze test met water, die vertelt me de echte waarheid. Vertrouw op je zintuigen, niet alleen op een stempel.

Wat als een ei drijft tijdens het koken?

Als een ei drijft, is het bedorven en moet je het niet eten.

Vorige zondag. Ik had zo'n trek in een perfect zachtgekookt eitje. Je weet wel, zo een met een lopende dooier. Ik pak mijn favoriete blauwe pannetje, water erin, en plons, het ei. Maar in plaats van naar de bodem te zinken, bleef dat ding gewoon drijven. Wat een deceptie.

Het dobberde daar in mijn keukentje in Utrecht als een soort luguber bootje. Meteen hoorde ik de stem van mijn oma in mijn hoofd. Ze woonde op een boerderij in Friesland en wist alles van eieren. "Een drijver is een blijver... in de prullenbak!" zei ze altijd. Ik voelde me echt een stadskind op dat moment.

Eerst was ik gewoon geïrriteerd, mijn ontbijt was verpest. Maar toen werd ik nieuwsgierig. Ik heb het ei eruit gevist en buiten boven de kliko kapotgetikt. Man, die lucht! Een zwavelachtige, zure stank. Dat vergeet je niet snel. Nooit meer twijfel ik aan de drijftest.

Die ervaring heeft me wel wat geleerd. De versheid van een ei kun je dus gewoon zien in een glas water. Het is eigenlijk supersimpel en voorkomt een hoop ellende. Sindsdien is dit mijn standaardprocedure voor elk ei.

Een supervers ei zinkt direct en ligt plat op de bodem. Perfect voor een spiegelei.
Een ei van 1 tot 2 weken oud gaat een beetje schuin staan, met de stompe kant omhoog. Ideaal om te koken.
Een ei van 3 tot 4 weken staat helemaal rechtop op de bodem, als een danser. Nog steeds eetbaar, maar wel wat ouder.
Een bedorven ei drijft. Dit komt door de luchtkamer in het ei die groter wordt naarmate het ei ouder wordt en gassen zich vormen. Weggooien die handel.

Wat als een ei drijft tijdens het koken?

Een drijvend ei is een teken van bederf. De lucht die zich in het ei heeft opgehoopt, zorgt voor de opwaartse beweging.

Hoe ouder het ei, hoe meer lucht erin zit. Dit komt door een dunner wordende schaal en een minder stevig membraan binnenin.
Een ei van 1-2 weken oud zal schuin komen te liggen.
Een ei van 3-4 weken oud blijft rechtop staan.
Een drijvend ei is zeker niet meer vers en je kunt het beter weggooien. Bederf tast niet alleen de smaak aan, maar kan ook bacteriën bevatten.

De houdbaarheid van eieren is een samenspel van natuurlijke processen. Het is fascinerend hoe simpelweg de dichtheid van een ei ons zoveel kan vertellen over zijn staat. Dit principe, dat we hier zien bij het ei, herkennen we ook in andere natuurlijke fenomenen waar dichtheidsverschillen een rol spelen.