Hoe warm je gebakken aardappelen op?

Hoe warm je koude gebakken aardappelen op?

Gebakken aardappels opnieuw opwarmen? Mmm, da's altijd tricky! In de oven, op een zacht vuurtje (zo'n 70 graden celcius denk ik), gaat wel, als je er veel hebt. Onthoud ik ooit deed dat voor een etentje, augustus 2011, Lies en Place.

Ik denk dat meerdere porties bakken ook wel een slim idee is, zeker als je veel volk over de vloer hebt. Zo voorkom je dat alles koud wordt, toch?

Hoe warm je aardappels op?

Oven op 200 graden! Even wachten… Waarom schil ik ze eigenlijk altijd? Zonde van de voedingsstoffen! Misschien volgende keer niet…

• Aardappels in stukjes,
• 7 minuten koken,
• Afgieten.

Dan die truc met de deksel... schudden tot kruimig. Werkt dat echt? Moet ik dat wel doen? Vorig jaar deed ik dat niet. Waren ze dan minder lekker? Nu al honger.

• Oven!
• Hoelang?
• Hangt van de grootte af, he?
• 20 minuten? 30?
• Checken met vork!

200 graden, was het dat? Kan ook op 180 graden hoor, dacht ik. Maar dan langer natuurlijk. Waarom is dit zo lastig te onthouden? Lijkt zo simpel, aardappels opwarmen. Misschien moet ik gewoon een app downloaden. Zo een met recepten en zo. Of een kookboek. Heb ik al, ergens. Waar ligt dat ding ook alweer? Ach laat maar, nu eerst die aardappels.

Hoe maak je gebakken aardappels knapperig?

Man, die gebakken aardappels van vorig jaar, bij oma in de tuin, vergeet ik nooit! De zon scheen, er stond een zacht briesje, en oma, die had zo'n ouderwetse gietijzeren pan. Zó zwaar!

• Eerst de aardappels: ik had ze zelf geschild en in grove plakken gesneden, ongeveer 1 cm dik. Niet te dun, want dan worden ze pap. Niet te dik, dan worden ze niet gaar. Precies goed dus.
• De pan: oma zette die gietijzeren bak op het gas, middelhoog vuur, en liet die goed heet worden. Je zag het vet al glinsteren.
• De vetstof: Oma was niet zuinig met de boter! Een flinke klont, en toen die gesmolten was voegde ze een scheutje olijfolie toe. "Voor de extra smaak", mompelde ze. Dat was het geheime wapen, denk ik.
• Bakken maar: De aardappelplakjes in een enkele laag in de pan. Niet proppen dus! Dan krijg je gestoomde aardappels. Oma draaide ze met een grote spatel af en toe voorzichtig om.

Het rook heerlijk! En ze werden prachtig goudbruin en knapperig! Die knapperigheid, weet je... daar kon je echt op bijten! Die geur, de smaak... het was puur geluk. Eigenlijk had ik er toen veel te veel van gegeten. Ik voelde me daarna heerlijk voldaan.

Het geheim zit 'm dus in de combinatie van een hete pan, voldoende vet, en het niet overvol proppen van de pan.