Hoe kan ik spinazie in blokjes invriezen?

10 maanden geleden 56 weergaven

Spinazie invriezen: Snel en makkelijk!Blancheer verse spinazie kort en knijp overtollig water eruit. Verdeel de spinazie in porties en vries in in ziplock zakjes of bakjes. Bewaar op minimaal -18°C. Zo blijft de spinazie tot wel 3 maanden goed en kun je het zelfs nog een tweede keer opwarmen na het ontdooien. Ideaal voor snelle maaltijden!

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Hoe moet ik verse spinazie correct in kleine portieblokjes invriezen?

Oké, dit is hoe ik spinazie invries, zo’n beetje.

Ik heb van die kleine bakjes, je weet wel, die je vaker kan gebruiken. Daar druk ik de spinazie een beetje in, gewoon zo, beetje plat maken. En dan hup, de vriezer in. Dat doe ik dan meestal in van die ziplock zakjes hoor, die zijn handig.

Ik weet wel, dat het belangrijk is, dat het goed koud is. Minimaal -18 graden, geloof ik. Anders wordt het niet zo lekker. Dat heb ik wel eens gemerkt, toen ik het iets minder koud zette.

En dan niet te lang laten zitten, hoor. Drie maanden, dat is wel zo’n beetje het maximum. Daarna wordt het toch een beetje ‘mwah’. Ik heb het een keer langer laten zitten, was niet meer te eten eigenlijk.

Het opwarmen na het ontdooien, dat kan best, hoor. Een keer extra is geen ramp. Maar als je het dan nog een keer zou opwarmen, nee, dat zou ik niet doen. Dan wordt het echt van die slijmerige drab. Ik heb dat ooit per ongeluk geprobeerd, nooit meer.

Kun je spinazie in een zak invriezen?

Ja, spinazie kun je prima invriezen. Ik heb het laatst nog gedaan.

De verse blaadjes, direct van de markt in Breda, voelden nog zo levendig aan die middag.

Ik heb ze eerst even, een minuutje of twee, in kokend water gegooid. Daarna direct onder de koude kraan om te 'schrikken', zoals ze dat noemen. Het voelde een beetje zonde om die frisse groene kleur zo te behandelen, maar het moest om de kwaliteit te bewaren.

Daarna liet ik ze op een bedje van ijs even flink afkoelen. Echt koud moest het worden. Je voelt dat het dan al wat slapper wordt, minder knapperig.

Vervolgens heb ik het in handige porties verdeeld, zo in diepvrieszakjes, en gelijk de vriezer in geschoven. Dat scheelt weer werk als ik straks zin heb in een lekkere ovenschotel met spinazie. Het neemt wel wat plek in, die zakken, maar het is het waard. Zo heb ik straks altijd verse spinazie, ook al is het buiten winter. Je kunt de groenten zo een paar maanden bewaren.

Blancheren is de sleutel.
Goed laten afkoelen is essentieel.
Porties maken het makkelijker.

Hoe kun je spinazie goed invriezen?

Ik weet het nog goed, vorig jaar, ergens in mei. Mijn moestuin in die kleine achtertuin in Utrecht explodeerde van de spinazie. Serieus, ik had zóveel, het was bijna beangstigend. Elke dag kon ik een hele mand oogsten. Ik wilde echt niks weggooien, dat is gewoon zo zonde. Mijn moeder zei altijd, "Kind, vries in wat je niet eet." Maar hoe dan? Ik had het wel eens eerder geprobeerd, gewoon een zak vol in de vriezer gegooid, en dat werd één grote, ijskoude klomp. Niet handig!

Dus, ik stond daar, in mijn kleine keuken, met die enorme berg verse, donkergroene spinazieblaadjes op het aanrecht. De radio stond zachtjes aan, iets met jazz, ik voelde de lichte stress van die berg groen. Ik had besloten het dit keer écht goed aan te pakken. Eerst alles kort blancheren – echt maar even, een minuutje in kokend water, en dan meteen in een ijsbad. Dat stopt het kookproces en behoudt de kleur. Dat is echt een truc die ik sindsdien altijd toepas, die kleur blijft zo mooi helder.

Daarna komt het cruciale deel: uitlekken. En dan bedoel ik ook écht uitlekken. Ik deed het in een vergiet en drukte er met een lepel zoveel mogelijk vocht uit. Het water bleef maar komen, het leek wel een mini-waterval. Dat was een verrassend intensief klusje, mijn polsen deden er bijna pijn van.

Vervolgens pakte ik stapels keukenpapier. Ik legde kleine porties spinazie erop en depte ze droog, totdat er bijna geen druppel meer uitkwam. Dat duurt even, maar het maakt een wereld van verschil. Minder water betekent minder ijskristallen en een betere kwaliteit na ontdooien. Mijn handen waren er helemaal nat van, maar ik voelde me als een soort spinazie-kampioen.

Toen de spinazie zo droog mogelijk was, begon ik met het rollen. Geen idee waarom ik op dat idee kwam, maar het werkte perfect. Ik pakte kleine beetjes en rolde die stevig op tot compacte balletjes. Zo'n balletje is precies goed voor één portie in een smoothie of een omelet. Ik zag die stapel groene knikkers groeien op mijn snijplank, en voelde een golf van voldoening. Dit ging zo netjes worden!

Die balletjes gingen vervolgens in mijn favoriete diepvrieszakjes. Die met die dubbele sluiting, weet je wel? Ik probeerde er zoveel mogelijk lucht uit te krijgen voordat ik ze dichtmaakte. Ik schreef er de datum op met een watervaste stift, "Spinazie mei 2023", met mijn soms wat slordige handschrift. En toen, de vriezer in. Het hele proces duurde langer dan verwacht, zeker anderhalf uur bezig geweest, maar de beloning was zo groot. Weken later pakte ik een zakje, ontdooide de spinazie en het was bijna net zo goed als vers. Wat een uitvinding!

Blancheren is essentieel: Het deactiveert enzymen die de smaak, kleur en voedingswaarde kunnen aantasten tijdens het invriezen.
Houdbaarheid: Goed ingevroren spinazie is zes tot twaalf maanden houdbaar in de vriezer.
Gebruik: Je hoeft de spinazie niet eerst te ontdooien als je het wilt gebruiken in een warme maaltijd zoals soep, curry of saus. Voor smoothies laat je het kort ontdooien.
Diepvrieszakjes: Kies stevige zakjes die goed af te sluiten zijn om vriesbrand te voorkomen. Lucht is je grootste vijand in de vriezer.

Kun je spinazie invriezen zonder blancheren?

Ja, spinazie invriezen zonder blancheren is mogelijk. Maar het is een compromis. De kwaliteit lijdt er onvermijdelijk onder.

De textuur gaat eraan. Wordt een natte smurrie, onbestendig. Bitterheid kruipt erin, een teken van verval. Enzymen werken door, zelfs onder nul. Ze slopen de celstructuur, langzaam maar zeker. Dit is hoe natuur werkt, onverbiddelijk.

Een kort kookbad. Twee minuten, niet langer. Direct daarna de schok van ijswater. Dit stopt de enzymatische actie. Knijp dan het leven eruit. Overtollig water maakt het papperig. Luchtdicht verpakken is daarna essentieel. Een kwestie van respect voor het blad.

Zelf probeer ik het niet eens meer zonder. Waarom zou je? De extra handeling is de moeite waard, altijd. Mijn oma deed het vroeger anders, maar die had geen vriezer. Haar groenten kwamen direct van het land. Dat is een ander verhaal, van een andere tijd.

Waarom blancheren?

Kleurbehoud: Het groen blijft leven. Zonder dat vervaagt het, doods.
Textuur: Geen papperige massa. Het blijft enigszins stevig.
Smaak: Die enzymen, ze maken het bitter. Dood ze, red de smaak.
Voedingswaarde: Sommige vitamines blijven beter bewaard. Een klein verschil, maar het telt.

Wat gebeurt er bij ongeblancheerde spinazie?

Het blad verliest zijn glans. Wordt dof.
De structuur valt uiteen. Een droevig gezicht.
Soms een metaalachtige smaak. Niet wat je wilt.
Levensduur in de vriezer is korter. Sneller bederf, zelfs bevroren.

Een shortcut is zelden een verbetering. Nooit zelfs, bij voedsel. Tijd is de prijs voor behoud. De illusie van gemak is de grootste valkuil.

Kun je verse spinazie rauw invriezen?

Ja, je kunt het doen. Verse spinazie, zo de vriezer in. Maar het is een vergissing. Eentje die ik ook heb gemaakt. Het wordt een waterige, slappe bedoening. Echt, doe het niet.

De textuur is het eerste dat sterft. En de smaak... die vervaagt. Het is gewoon... triest, als je het ontdooit. Niet meer die verse, levendige groente.

De voedingswaarden kelderen ook. Die enzymen, die blijven gewoon doorwerken, ook in de vrieskou van thuis. Een huisvriezer op -18°C is niet krachtig genoeg om dat proces echt stil te leggen zoals bij diepvries spinazie uit de winkel. Die wordt direct na de oogst schokgevroren bij veel lagere temperaturen.