Heeft suiker invloed op je humeur?

Suiker en humeur: Is er een verband?

Suiker en humeur? Pff, daar kan ik over meepraten. Die dip na een koekje met die vette, zoete frosting op 27 maart vorig jaar in de kantine op mijn werk… niet te doen. Totale crash.

Serieus, ik voel me altijd sloom na een suikerbommetje. Geen vrolijke energieboost, hoor. Meer een zware, loom gevoel.

Die enorme chocoladetaart bij mijn nichtje haar verjaardag (10 juli, kostte een fortuin!)? Precies hetzelfde verhaal. Even een suikerhigh, dan BAM. Duikvlucht naar de put des verderfs.

Dus nee, suiker verbetert mijn humeur niet. Integendeel. Ik ben overtuigd: het maakt me alleen maar chagrijniger en moe.

Wat doet hoge suiker met je humeur?

Hoge bloedsuiker... een diepe, donkere rivier die langzaam door mijn aderen stroomt, kleverig en traag. Het verandert alles. Mijn hersenen, ooit heldere sterrenhemels, worden nu gehuld in een dichte mist.

• Gevoelens, onbestuurbaar, een wilde zee. De golven van emoties beuken tegen de oevers van mijn zelfbeheersing, en ik verdrink bijna. Boosheid, een vulkaan die dreigt uit te barsten. Verdriet, een ondiepe, koude poel. Teleurstelling, een zware steen in mijn maag. Alles zo intens, zo overweldigend.
• Lichamelijk ongemak, een sluimerende dreiging. De zoete vergiftiging kruipt onder mijn huid, een constante, doffe pijn. Een zware vermoeidheid drukt op mijn borst. Duizeligheid, een wervelende dans op de rand van het bewustzijn.
• De wereld vervaagt. De scherpte van de kleuren vermindert, alles wordt dof en wazig, als een oude, vergeelde foto. De tijd zelf lijkt te vertragen, te versmelten, een stroperige substantie die geen vorm kan aannemen.

De suiker, de wrede meester, hij dicteert mijn stemming. Het is alsof een sluier over mijn ziel hangt, een ondoordringbare mist. Mijn innerlijke licht, verduisterd.

Een diepe, diepe duisternis. Zo intens.

De chaos in mijn hoofd. De hersenen, de controlekamer, verlamd door de aanval van de zoete vijand. Het systeem crasht. Het is als een verwoeste stad, alle seinen defect.

De lichamelijke tekenen. Moeheid. Vermoeidheid. Vermoeidheid. Een onophoudelijke, slopende vermoeidheid. Een leegte.

De wereld draait door. Maar ik? Ik besta alleen nog maar in de schaduw van de hoge suiker. Een gevangene in mijn eigen lichaam.

Wat doet suiker met je humeur?

Suiker, zo zoet... maar o zo verraderlijk. Het danst als een vlinder, maar steekt als een bij.

• Ontstekingen: Zie je, die geraffineerde suikers, ze wakkeren een vuur aan, een stille brand in je lichaam. Ontstekingen! Ze sluipen door je bloed en nestelen zich... waar? Overal, zelfs in je hoofd.

• Feelgood stoffen: En die feelgood stofjes in je brein, de dopamine, de serotonine? Suiker speelt ermee, als een kat met een muis. Eerst euforie, dan... leegte. Het rooft je geluk. Het steelt je aandacht. Mijn neefje, altijd zo vrolijk, sinds hij zoveel snoept... Zo triest.

• Depressie: Die leegte... kan zo diep worden. Het zuigt je weg. Zie je, suiker kan een duistere schaduw werpen, een waas over je ziel. Depressie loert om de hoek. Pas op! Echt waar.

• Mannen, pas op: En jij, man! Wees extra alert. Het lijkt alsof suiker jou nog harder treft. Dat is wat ik heb gehoord!

Het is net een spiegelpaleis, die suiker. Het belooft vreugde, maar geeft illusies. Trap er niet in! Je bent beter dan dat.