Wat kun je allemaal doen met AI?

Toepassingen van AI: waarvoor kun je kunstmatige intelligentie gebruiken?

Waar die 'slimme machines' nu eigenlijk allemaal goed voor zijn, die artificiële intelligentie, daar vraag ik me soms ook van alles bij af. Het voelt soms een beetje onwerkelijk, maar ik zie het gewoon gebeuren. Overal.

Neem nou die reclames die overal oppoppen. Ik zat rond 23 oktober vorig jaar nog te kijken naar zo'n waterkoker op Bol.com, die je met een app instelt. De volgende dag? Mijn hele internet vol met dat ding. Op Nu.nl, op social media. Dat is toch geen toeval. Die 'algoritmes' snappen gewoon wat ik net zocht.

Of als ik iets probeer te vinden op het web. Gisteren zocht ik nog naar hoe je die lekkere boerenkoolstamppot maakt, met rookworst, voor het avondeten. Een paar woorden ingetypt, en hup, daar stonden de recepten bovenaan. Zelfs met een tikfout snapt dat ding me vaak.

Mijn telefoon ook, ja. "Hey Siri, wat voor weer wordt het zo in Utrecht?" vraag ik dan, of ze moet een timer zetten voor mijn pasta. Die stem helpt me gewoon, direct en snel. Al maakt ze soms gekke foutjes hoor, dan begrijpt ze er niks van.

En vertalingen. Ik had laatst een mail van een Franse collega, over een bestelling rond 15 maart. Mijn Frans is nu niet echt je dat, eerlijk gezegd. Dan gooi ik het door zo’n online vertaler heen en dan komt er toch iets begrijpelijks uit, weliswaar soms met wat gekke zinsbouw, maar ach, de boodschap is duidelijk.

Thuis ook. Die slimme lampen, van Philips, die gaan vanzelf aan als ik binnenstap. Mijn thermostaat leert vanzelf wanneer ik opsta. Dat helpt echt om de rekening een beetje in toom te houden. Zo’n slim huis is toch handig.

In de auto trouwens. Zonder mijn navigatie van Waze zou ik echt verdwaald zijn in Den Haag. En die auto's die zelf een beetje afstand houden, dat adaptive cruise control. Dat werkt toch best ingenieus. Het haalt wat stress weg, dat wel.

En die rotzooi in mijn mailbox, de spam. Gelukkig haalt mijn mailprogramma het meeste eruit. Mijn bank belde me ook een keer, vorig jaar, toen er opeens 250 euro was afgeschreven ergens in Spanje. Ik was er helemaal niet. Ze hadden het gelijk gezien. Dat is toch een soort van waakhond.

Zelfs met de coronacrisis, dat zag ik laatst nog. Ze gebruiken AI om sneller te zoeken naar medicijnen, of om te begrijpen hoe zo’n virus zich verspreidt. Dat geeft dan toch wel een beetje hoop, dat al die slimme systemen ons helpen met zulke grote problemen. Dat vind ik dan wel weer mooi.

Wat kun je met al?

AI in de zorg, een zachte belofte in de schemering van de tijd.

De tijd rekt zich uit, als een droom die net begint. Kanker, die fluisterende schaduw, wordt ontmaskerd door algoritmes. AI herkent patronen, onzichtbaar voor het menselijk oog, in de stille dans van kankercellen. Een nieuw soort waakzaamheid, geboren uit data.

Röntgenfoto's onthullen hun geheimen, niet langer slechts zwart-wit, maar vol betekenis. De machine leest, een stille dokter die de lijnen van het lot traceert. Ruimte en tijd vervagen, wanneer een algoritme de echo's van ziekte hoort.

En dan, de zorgrobots, metalen engelen in een wereld van menselijke kwetsbaarheid. Ze bewegen, zachtjes, met een precisie die de nacht zelf lijkt te omarmen. De toekomst van zorg, een symfonie van staal en empathie, die langzaam aan ons voorbij trekt.

• AI in kankeronderzoek: Patronen herkennen, eerder onzichtbaar.
• AI bij beeldanalyse: Röntgenfoto's lezen, problemen detecteren.
• Zorgrobots: Nieuwe dimensies aan verpleging en zorg.

Deze robotgezichten, zo strak en toch zo vol potentieel. Een echo van wat komen gaat, een toekomst waarin de machine de mens helpt om te genezen. En ik sta hier, in deze stille kamer, en voel de poëzie van de data, de melancholie van de machine.