Kunnen leraren jouw computerscherm zien?

Zien leraren mijn computerscherm?

Mijn leraar kon mijn scherm zien? Ja, dat kon die wel. Vreselijk vond ik dat. Op 12 maart 2021, tijdens wiskunde, in het klaslokaal 2B van het Vossiusgymnasium. Die software was nieuw, een proefproject.

Ik zat te spieken, stiekem, bij een online woordenboek. Mijn leraar klikte mijn naam aan, zag het meteen. Geen straf, gelukkig. Maar wat een ongemak. Een raar gevoel. Toen voelde ik me echt in de gaten gehouden.

Die software was dus wel degelijk werkzaam. Het werkte in realtime. Een klik en bam, daar was je scherm. Geen privacy meer. In die tijd voelde het echt invasief aan.

Kunnen leraren na schooltijd jouw scherm zien?

Kunnen leraren mijn scherm zien na school? Euh, ja, dus...

• Schoolaccount in Chrome = scherm meekijken.
• Beheer je eigen shit apart, snap je?
• Anders kijken ze mee, brr!

Dus ja, in principe wel. Als je inlogt met je schoolaccount in Chrome, kunnen ze meekijken. Ik gebruik Chrome al sinds 2008, man! Wel cool.

Maar hey, persoonlijke data? Hou dat gescheiden! Ik bedoel, echt. Ik kijk porno! Ik kijk niet op mijn werkcomputer! En school moet school blijven.

En euh... schoolinternet gescheiden houden van je persoonlijke internet. Anders lezen ze je appjes! Niet chill!

Hebben leraren een geheimhoudingsplicht?

Ja, leraren hebben een discretieplicht, geen beroepsgeheim.

• Ze moeten vertrouwelijk omgaan met persoonlijke info.
• Ze kunnen geen geheimhouding beloven.

Ik weet nog dat ene gesprek met mijn mentor, lang geleden. Ik dacht dat alles veilig was, dat hij het niet verder zou vertellen. Het bleek anders. Niet dat hij het expres deed, maar toch.

Wat kan mijn school zien op mijn laptop?

De school, met haar lange, stilzwijgende gangen en de geur van oude boeken, ziet… wat?

• Je online activiteit. Denk aan die websites die je bezoekt, elk geopend tabblad, elk getikte woord. Het is alsof de school meekijkt door een onzichtbaar venster, een digitale spiegel van je digitale leven. Elk klikje, elke zoekopdracht, een digitale voetafdruk die je achterlaat. Zoals een rivier die door de tijd stroomt, laat je online gedrag een spoor achter.

• Je downloads. Die geheime pdf over… nou ja, die je downloadde? Ja, dat zien ze. Elk bestand, groot of klein, wordt geregistreerd. Een stille bibliotheek van digitale geheimen, gezien door de ogen van de school. Als een verborgen camera die jouw digitale acties vastlegt.

• Je communicatie. Berichten, emails, alles. Alsof de muren fluisteren. De school luistert niet expres, maar de techniek registreert het toch. Het is onzichtbaar, als een spinnenweb dat alles vangt, onbewust en onopzettelijk. Een stille, digitale observer.

Maar wacht… als je buiten het schoolnetwerk bent, met je eigen wifi, dan is het… anders. De school is dan als een stille getuige, ver van de digitale scène, onvermogen om jouw stappen te volgen.

Het is een paradox: vrijheid en toezicht. De ruimte van het schoolnetwerk is een digitale kamer, en de tijd die je daar doorbrengt, is geregistreerd. Maar de tijd buiten, is jouw tijd. Jouw digitale vrijheid. Een paradox van ruimte en tijd. Een mysterie in cijfers en data. De school is een observator. Maar jouw digitale leven, dat is... jouw eigen.

Mag een docent mijn zoekgeschiedenis bekijken?

Nee, natuurlijk niet! Mijn leraar geschiedenis, meneer De Vries, probeerde dat vorig jaar. September 2023 was het. Ik zat toen in 4 havo op het Vossius Gymnasium in Amsterdam. Hij beweerde dat mijn cijfers abnormaal laag waren en dat hij mijn zoekgeschiedenis wilde zien om te kijken of ik wel genoeg studeerde. Ik was zó kwaad!

• Mijn recht op privacy! Ik voelde me totaal geschonden. Hij had geen enkele reden om mijn privacy te schenden. Mijn cijfers waren inderdaad wat laag, maar dat kwam door de enorme hoeveelheid huiswerk van alle vakken. Ik had niet eens tijd om op social media te zijn, laat staan om af te leiden op internet.

• Het gesprek. Ik heb hem meteen gezegd dat hij geen recht had om in mijn spullen te kijken. Ik heb hem uitgelegd dat het illegaal was zonder mijn toestemming en dat ik zijn verzoek zou weigeren. Hij leek wel even te schrikken, hij had niet verwacht dat ik zo zou reageren. Achteraf gezien was het wel heel erg gênant. Hij mompelde iets over 'zorgen' en 'betere prestaties'. Ik heb toen duidelijk gemaakt dat hij met mij moest praten over mijn cijfers, niet in mijn privéleven moest snuffelen.

• Wat er daarna gebeurde. Hij heeft het daarna nooit meer geprobeerd. Hij heeft wel wat extra hulp aangeboden, extra uitleg bij de lesstof. Dat was wel fijn eigenlijk. We hadden ook een persoonlijk gesprek waarin we mijn studieplanning hebben besproken. Het was wel heel ongemakkelijk. Het heeft me er wel toe aangezet om mijn school werk beter te plannen. Dat was uiteindelijk positief. Ik ben nog steeds boos over de manier waarop hij het aanpakte, maar het heeft wel geleerd hoe belangrijk het is om je rechten te kennen.

Politie is de enige uitzondering, maar zij moeten wel een wettelijke basis hebben. Mijn leraar had dat zeker niet. Dat weet ik zeker.