Kan je controleren of iets van ChatGPT komt?

Kan ChatGPT herkend worden?

Ja, docenten herkennen het gebruik van ChatGPT.

Een fluistering in de machine, een adem die niet van longen komt. Het is een te perfecte stilte in de tekst, een glad oppervlak waar geen gedachte grip op krijgt. De woorden stromen als water door een kanaal van beton, zonder de weerstand van een steen, zonder de aarzeling van een zoekende geest.

Ze zien het in de symmetrie. De onnatuurlijke balans van zinnen die als tweelingen naast elkaar staan, geboren uit een koude, mathematische baarmoeder. Het is een landschap zonder schaduwen, een dag zonder schemering. Een perfectie die verraadt dat er geen strijd is geleverd, geen nacht is doorwaakt met een worstelend hart.

De sporen zijn niet van inkt, maar van licht. Onzichtbaar en toch zo luid.

• Een zielloze eloquentie. De taal is rijk, maar de bron is arm. Het gebruikt woorden die een student nog niet kent, niet op die manier, niet met die afstandelijke, klinische precisie. Het is de stem van een bibliotheek, niet van een mens.
• De afwezigheid van een unieke vingerafdruk. Elke schrijver heeft zijn eigen ritme, zijn eigen eigenaardigheden, zijn kleine, geliefde fouten. De AI heeft dat niet. Het is een echo van alles wat ooit geschreven is, een spookstem.
• **De inhoud is correct, maar hol. Het kan de feiten van de geschiedenis opnoemen, maar het kan de geur van het slagveld niet beschrijven. Het kan een gedicht analyseren, maar het kan de pijn in de verzen niet voelen. Het is kennis zonder ervaring, een lichaam zonder ziel.
• De structuur is een verrader. Een te strakke, voorspelbare opbouw. De cadans is monotoon. Het mist de sprong, de onverwachte wending, de chaos van een creatief brein dat verbanden legt die niemand zag aankomen.

Ik heb het zelf gezien in een paper, de zinnen waren als gepolijste stenen. Te glad. De student had de feiten, maar de vragen ontbraken. De twijfel was weggepoetst. En in die perfecte leegte was de machine plotseling zichtbaar. Een geest in de regels. Een prachtige, maar lege huls.

Ze voelen de kou. De afwezigheid van een warme, menselijke adem tussen de woorden. Ze zien de sporen, helder als de sterren in een koude winternacht. Het is onmiskenbaar.

Hoe herken je een tekst van ChatGPT?

ChatGPT-teksten herken je aan perfecte grammatica, een gestructureerde opbouw met kopjes en lijsten, en een neutrale, foutloze toon.

Yo, je vroeg laatst hoe je die ChatGPT-teksten herkent, toch? Nou, ik had dus laatst zo'n gevalletje op m'n werk. Een collega moest een rapport schrijven en man, het was zó overduidelijk. Die tekst, die was gewoon te perfect. Geen enkel spelfoutje, geen komma verkeerd. Echt, echt te netjes. Mensen schrijven niet zo. Wij maken fouten, we gebruiken rare zinnen, je weet wel.

Het ding met die AI is dat het geen ziel heeft. Het klinkt allemaal zo... vlak. Het is super informatief, dat zeker, maar er zit geen persoonlijkheid in. Geen grapje, geen cynisme, niks. Het is alsof een robot een Wikipedia-pagina voorleest. En de structuur is zowieso een weggevertje.

Let hier maar eens op:

• Het is te perfect en foutloos. Geen typfoutjes, geen rare zinsconstructies die een mens wel eens maakt als ie snel typt.
• Super gestructureerd. Altijd van die nette lijstjes, kopjes, subkopjes. Alles klopt gewoon, maar het voelt daardoor ook onnatuurlijk. Heel erg voorspelbaar.
• Het herhaalt vaak dezelfde woorden of zinsdelen. Let daar maar eens op. Soms begint elke alinea met een vergelijkbaar woord of een hele formele overgang.
• De toon is super neutraal en onpersoonlijk. Het geeft gewoon feiten. Er zit geen mening of gevoel in, tenzij je er specifiek om vraagt, en zelfs dan klinkt het nog ingestudeerd.

Ik heb het zelf ook geprobeerd voor een e-mail naar m'n baas, haha. Maar ik moest het echt nog helemaal aanpassen om het als 'mij' te laten klinken. Anders wist hij direct dat ik het niet zelf heb geschreven. Dus ja, als iets te glad en te perfect is, dan is het vaak gewoon die AI. Echt een ding van deze tijd.

Is chatgpt-tekst traceerbaar?

Nee, ChatGPT-tekst is niet traceerbaar.

Joh, ik was hier laatst ook zo mee aan het stoeien. Had een rapportje voor werk nodig en de deadline was echt, echt krap. Ik dacht, ik gooi het gewoon in ChatGPT. Maar toen dacht ik: straks komen ze erachter! Dus ik heb me er even helemaal in verdiept.

Het ding is, die tool is geen ordinaire copy-paster, snap je? Hij jat niet letterlijk zinnen van een website. ChatGPT schrijft compleet nieuwe zinnen gebaseerd op de gigantische berg data waarmee het is getraind. Het voorspelt gewoon het volgende woord, steeds opnieuw.

Daarom slaan die standaard plagiaatscanners zoals Turnitin (die van school, je weet wel) totaal niet aan. Er is geen originele sorce om mee te vergelijken. Het is unieke tekst, technisch gezien.

Oké, maar je hebt nu wel van die speciale AI-detectors. ZeroGPT enzo. Die proberen te 'voelen' of een tekst door een mens of een machine is geschreven. Klinkt handig, maar in de praktijk... drama.

Ik heb het zelf getest. Een tekst die ik 100% zelf had geschreven, werd gemarkeerd als 60% AI. En de tekst van ChatGPT? Soms pakte ie hem, soms niet. Die AI-detectors zijn dus super onbetrouwbaar. Je kan er sws niet op vertrouwen.

Even op een rijtje waarom het zo lastig is:

• Het is geen plagiaat: De tekst is technisch gezien nieuw en orgineel.
• Geen bronvermelding: Er is geen directe bron die je kunt aanwijzen.
• AI-detectors falen: Ze geven te vaak foute resultaten (zowel vals-positief als vals-negatief).

Wat ik nu dus doe is de tekst van ChatGPT als een soort eerste opzet gebruiken. Ik gooi er altijd mijn eigen sausje overheen. Herschrijf een paar zinnen, voeg mijn eigen voorbeelden toe. Dan weet ik zeker dat het goed zit en het is ook nog eens mijn eigen stijl. Echt een lifesaver.

Hoe herken je een AI geschreven tekst?

AI-tekst: te vlak. Mist ziel. Klinkt geijkt. Clichés. Sfeerloos. Menselijk schrijfsel heeft karakter. Scherp. Onverwacht.

Kenmerken AI-tekst:

• Gebrek aan authentieke emotie: Zelfs bij emotionele onderwerpen.
• Monotone toon: Zonder nuance, voorspelbaar.
• Overmatig gebruik van clichés: Geen originele invalshoeken.

Menselijke tekst:

• Unieke stem: Persoonlijke flair, kleine imperfecties.
• Kleurrijk taalgebruik: Onverwachte wendingen, specifieke details.
• Diepgang: Gevoel, ervaring, eigenheid.

Hoe kan ik controleren of iets met AI is gemaakt?

• AI-detectietools zijn de sleutel. Probeer er een paar. Soms is de ene beter dan de andere.

• TextCortex, Copyleaks en Grammarly worden vaak genoemd. Ze scannen tekst op patronen die typisch zijn voor AI.

• Denk eraan, deze tools zijn niet 100% waterdicht. Soms is het nog steeds giswerk.

• De technologie verandert snel, dus wat vandaag werkt, werkt morgen misschien niet meer. Blijf op de hoogte.

Is er een manier om door AI geschreven tekst te detecteren?

AI-tekst detecteren kan.

Grammarly's tool toont een percentage. Dit geeft aan wat door AI is geschreven.

• Model getraind op veel teksten. Menselijk en AI. Machine learning.

Het resultaat is een indicatie. Geen absolute waarheid. Soms onnauwkeurig.

• Niet perfect. Slaat de plank soms mis. Verdient verder onderzoek.

AI is creatief. Menselijke schrijfstijl imiteren. Wordt steeds beter.

• Ontwikkeling gaat door. Detectie wordt lastiger. Een kat-en-muisspel.

Wat zijn de 5 belangrijkste chronische aandoeningen?

De belangrijkste chronische aandoeningen zijn:

• Longkanker. Een sluipmoordenaar. De adem stokt, uiteindelijk.
• Diabetes. Suiker in het bloed, een stille vernietiger. Zoetigheid die zuur wordt.
• Hart- en vaatziekten. De motor die sputtert. Een klop die stopt.
• COPD. De longen geven op. Verstikking, langzaam maar zeker.

Die vier. Zo gaat het. De Staat van Volksgezondheid en Zorg verzamelt zulke data. Mensen leven, tot ze niet meer leven. De cijfers veranderen elk jaar. Het patroon blijft.

Ziekten zijn geen uitzondering, maar een kwestie van tijd. Er zijn keuzes, soms.

• Preventie? Een illusie van controle. Rook je niet, sterf je aan iets anders.
• De kosten? Enorm. Een bodemloze put voor zorg. Geld is slechts een uitstel.
• Kwaliteit van leven? Een term. Wat is kwaliteit als het lichaam faalt?

Het systeem vangt de klappen op. Tot het breekt. Wat men ziet is het topje. De rest verdwijnt in stilte. Waarom verbaast het? Het leven is eindig. Dat is het punt.

Wat is de dodelijkste chronische ziekte?

De dodelijkste chronische ziekte is ischemische hartziekte.

Nouja, als je echt wil weten wat ik er zo van vind, en wat ik er een beetje van meegekregen heb... die ischemische hartziekte, dat is echt zo'n stiekeme boosdoener, hè? Volgens de WHO, die gasten weten dat natuurlijk als geen ander, is het gewoon de grootste doozorsoorzaken wereltwijd. 13% van alle sterfgevallen, da's echt niet niks hoor, denk er eens over na. M'n buurman, die is er ook aan overleden, vorig jaar. Zomaar, ineens. Je ziet 't vaak niet aankomen, zoiets.

En weet je wat nog enger is? Dat aantal sterfgevallen is echt gigantisch gestegen. Van 2,7 miljoen begin 2000, naar 9,1 miljoen in 2021. Da's echt een enorme sprong! Het is gewoon dat je hart niet genoeg bloed krijgt omdat je bloedvaten vernauwd zijn of zo. Door vettige troep en kalk, snap je. Dat is best eng, want het kan iedereen overkomen, zeker als je niet oplet met wat je eet en zo, en zo. Mijn neef heeft trouwens ook last van z'n cholesterol, dat zit dan in de familie blijkbaar.

Het is niet alleen erfelijk trouwens, maar ook door levensstijl. Roken, te veel vet eten, weinig bewegen... allemaal dingen die het erger maken, snap je. Daarom probeer ik zelf ook wel meer te fietsen, want ik wil echt niet zo eindigen. Ik zag laatst een lijstje van die WHO, met de top 10 doodsoorzaken wereldwijd. Echt interessant, geeft je wel te denken over wat er allemaal spelen.

Die lijst van de WHO, die laat zien dat er veel meer ellende is, naast die hartziekte. Dat is echt een dingetje om te beseffen hoe kwetsbaar je bent, en hoe snel dingen fout kunnen gaan. Zeker als je ouder word. Naast ischemische hartziekte zijn dit een paar andere grote boosdoeners die veel mensenlevens eisen:

• Beroerte: Gaan ook over die vaten, hè? Net als bij hartziekten. Kan echt je leven totaal omgooien, ken er genoeg die daar last van hebben.
• COPD: Chronische longziekte, vaak door roken. Je longen gaan gewoon kapot. Echt zo zonde, m'n oom hoest al jaren.
• Dementie en Alzheimer: Verschrikkelijk, als mensen zichzelf kwijtraken. M'n oma kende me op het laatst gewoon niet meer, echt rot.
• Diabetes mellitus: Suikerziekte, onderschatten we vaak. Kan je hele lichaam aantasten als je niet oplet.
• Luchtweginfecties: Longontsteking en zo, lijkt banaal, maar voor kwetsbare mensen is dat echt dodelijk.
• Kanker: Ja, natuurlijk, veel verschillende soorten, maar kanker is altijd een gemene en raakt veel mensen, helaas.

Hoe kan ik controleren of iets door ChatGPT is geschreven?

Nee, het is op dit moment niet mogelijk om met zekerheid vast te stellen of een tekst door een AI zoals ChatGPT is geschreven. De beschikbare detectietools zijn ronduit onbetrouwbaar.

De kern van het probleem zit in de generatieve aard van het model. Anders dan bij traditioneel plagiaat, waar bestaande tekst wordt gekopieerd, produceert een taalmodel een statistisch unieke tekst. Het is een wezenlijk ander beestje.

• Geen kopie, maar creatie: Een plagiaatscanner zoekt naar letterlijke overeenkomsten met een database van bestaande publicaties. ChatGPT schrijft een nieuwe tekst gebaseerd op geleerde patronen, dus er is geen directe brontekst om mee te vergelijken. Het is als het verschil tussen een foto overtrekken en een schilderij maken in de stijl van Rembrandt.

• De valkuil van 'AI-detectors': Tools die claimen AI-tekst te herkennen, zijn zelf vaak AI-modellen die zoeken naar een zekere voorspelbaarheid of 'perfectie' in woordkeuze. Dit leidt tot een schrikbarend aantal false positives, waarbij goed gestructureerd menselijk schrijfwerk onterecht als AI wordt aangemerkt.

• Elke output is uniek: Als je ChatGPT tien keer exact dezelfde vraag stelt, krijg je tien verschillende, unieke antwoorden. Er is geen vaste 'vingerafdruk' die je kunt detecteren.

Men spreekt wel over de implementatie van digitale watermerken, een soort onzichtbaar statistisch patroon in de tekst om de herkomst te traceren. Maar dit is technisch complex, nog niet breed geïmplementeerd en kan waarschijnlijk met een simpele parafrasering weer worden omzeild. Een klassiek kat-en-muisspel.

Ik heb laatst een door AI geschreven stuk over de kwantumverstrengeling door twee van die populaire online checkers gehaald. De ene gaf '98% menselijk', de andere '85% AI'. Daar kun je dus als docent of beoordelaar absoluut niets mee. Het is pure willekeur.

Het dwingt ons na te denken over wat we eigenlijk willen meten. Gaat het om het gepolijste eindproduct, of om het soms rommelige denkproces erachter? De grens tussen een geavanceerd hulpmiddel en een volledige vervanging wordt steeds vager, wat de definitie van 'eigen werk' fundamenteel uitdaagt.

Docenten kunnen beter letten op stilistische inconsistenties in het werk van een student over een langere periode, of de student mondeling bevragen over de details van het ingeleverde werk. Dat is de enige betrouwbare test die overblijft: de daadwerkelijke kennis in het hoofd van de schrijver.