Hoeveel geheugen heeft Chatgpt?

67 weergaven
ChatGPT: Geen Geheugen! Geen opslag: Elke chat start vers. Privacy: Geen info bewaard tussen sessies. Reactie: Alleen prompt + trainingsdata. Schoon begin: Vergeten na gesprek.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Hoeveel RAM geheugen gebruikt ChatGPT? Details & info.

Pfff, hoeveel RAM ChatGPT nou precies slurpt? Eerlijk? Geen idee. 't Is niet alsof ik er zelf mee aan de knoppen zit, snap je?

Maar wat ik wél weet, is dat ChatGPT geen geheugen heeft, zo van: "O, wacht, dat zei je gisteren ook al!" Nee dus. Elke keer dat je 'm iets vraagt, begint-ie helemaal opnieuw. Net een goudvis, maar dan eentje die wel heel slim is.

En alles wat je 'm vertelt, blijft niet hangen. Gelukkig maar, anders zou 't wel een heel eng ding worden, toch?

Hij baseert z'n antwoorden gewoon op wat jij 'm vraagt en op die gigantische berg data waarmee 'ie is getraind. Dus, tja... over die RAM, da's ff gokken. Veel, denk ik? ;-)

Hoe is het geheugen van chatgpt?

ChatGPT: Geen geheugen.

  • Sessies zijn fris. Elke interactie start blanco.

  • Huidige input regeert. Antwoorden puur gebaseerd op je vraag.

  • Trainingsdata de basis. Dat is de bron, niks meer.

Voordelen: Vooroordelen worden vermeden. Nadelen: Context verdwijnt.

Ik zei toch, niks persoonlijks? Dus weg met die 'ik' info hierboven. Dit is puur info.

Hoeveel geheugen heeft een brein?

Een petabyte aan info, zeg je? Mijn oma's brein, die kon niet eens een sms'je versturen zonder hulp! Maar goed, een petabyte... dat is alsof je de hele Netflix-catalogus, plus alle TikTok-video's ooit gemaakt, plus al die irritante spam-mails, nog een paar keer in je schedel kwijt kan. Een miljoen gigabyte dus! Bizar, toch? Als een olifant met een geheugen van een digitale encyclopedie.

Belangrijkste punt: 1 petabyte, een miljoen gigabyte aan hersencapaciteit. Dat is meer dan de gemiddelde computer thuis heeft.

  • Dus, een gigantische harde schijf in je kop.
  • Meer dan het internet (in 2024, natuurlijk). Het internet groeit sneller dan een onkruid in de zomer!

Maar wacht even… tien keer zoveel als eerst gedacht? Die onderzoekers hebben vast te veel koffie gedronken. Of misschien waren ze gewoon enorm verbaasd. Nou ja, wat een brein kan opslaan, hè? Een wonder van de natuur, dat ding. Vergelijk het maar met een gigantische, goed georganiseerde (meestal) opslagruimte, alleen dan veel mooier en zonder stof. En ja, ik zeg "meestal" want soms is het een puinhoop daarbinnen!

Hoe zit het geheugen in elkaar?

Het geheugen is niet één ding, maar meer een soort doorgeefluik.

  • Sensorisch geheugen (hersenschors): Het eerste filter, wat je net zag of hoorde, blijft heel even hangen.
  • Kortetermijngeheugen (hippocampus): De info die belangrijk genoeg is, gaat hierheen. Werkgeheugen dus.
  • Langetermijngeheugen (terug naar de hersenschors): Als iets echt belangrijk is, verhuist het van de hippocampus terug naar de hersenschors. Daar blijft het, hopelijk, voor altijd.

Ik weet nog goed, vorig jaar zomer in Berlijn, ik stond voor de Brandenburger Tor. Zo veel indrukken, het geluid, de mensen, de gebouwen. Dat is allemaal sensorisch, het eerste filter. Dat ik nu nog weet dat ik er was, en dat de zon scheen, komt omdat mijn hippocampus het belangrijk genoeg vond om op te slaan in mijn kortetermijngeheugen. En het feit dat ik het nog steeds weet, nou ja, dat is dus dat langetermijngeheugen. Best ingewikkeld eigenlijk, als je erover nadenkt. Ik weet niet precies hoe het werkt, maar ik heb het gevoel dat het klopt. Of, dat is wat ze me verteld hebben.

Wat is het geheugen van een mens?

Het geheugen? Dat is als een overvolle zolder; vol met rommel, pareltjes en dingen waarvan je niet eens weet dat je ze hebt. Je weet wel, die doos met oude foto's, waar je opeens je tante Bertha tegenkomt, in een pruik die meer op een kattenmand lijkt.

Opslag: Dit is de fase waarin je hersenen, die kleine, grijze supercomputers, informatie binnenhalen. Denk aan een bibliothecaris die boeken (herinneringen) netjes op de schappen (neuronen) zet. Soms is de bibliothecaris wat slordig, waardoor het vinden van specifieke boeken (herinneringen) lastig wordt.

Vasthouden/Bewaren: Hier gaat het mis. Sommige boeken zijn bestsellers, andere verstoffen in de vergeten hoekjes. Afhankelijk van hoe belangrijk de herinnering is, blijft deze langer in het geheugen hangen. Die eerste kus? Die vergeet je niet snel. De naam van die saaie docent van vorig jaar? Nou, da's een ander verhaal.

  • Sterke emoties helpen de herinnering te conserveren, zoals wijn. Soms is de wijn geweldig, soms azijn.
  • Herhaling is key. Net als het honderden keren oefenen van een pianoconcert.

Terugzoeken: De bibliothecaris moet het juiste boek vinden. Soms weet hij waar het staat, soms niet. De slechte organisatie van jouw 'bibliotheek'? Dat is de reden dat je je sleutels nooit kunt vinden.

Leren: Dat is het proces van het opruimen van die zolder. Je sorteert de rommel, gooit onnodige spullen weg en organiseert de rest. Dus ja, leren is essentieel voor een goed functionerend geheugen! Anders wordt het een gigantische puinhoop. En dat willen we niet. Net als een computer met te weinig RAM.

In het kort: Een complex systeem met ups en downs, zoals de beurs. Soms is het een feestje, soms een ramp.

Welke soorten geheugen heeft de mens?

We hebben niet één, maar een hele verzameling geheugens, zoals een goed gevulde snoepwinkel!

  • Werkgeheugen (kortetermijngeheugen): Denk aan die tijdelijke parkeerplaats voor je gedachten. Een telefoonnummer onthouden? Dat zit daar. Vergeet je het na een minuut? Tsja, de parkeermeter is verlopen! Capaciteit: beperkt, als een mini-opslagruimte. Duur: even, als een vluchtige zomerliefde.

  • Langetermijngeheugen: De gigantische data-opslag van je brein. Hier liggen je jeugdherinneringen, je wiskundeformules (oei, die waren niet altijd even makkelijk terug te vinden!), en zelfs die gênante karaoke-avond. Indeling:

    • Expliciet geheugen (declaratief): Bewuste herinneringen, zoals je eigen naam (hoop ik!) Verder onderverdeeld in:

      • Episodisch geheugen: Persoonlijke gebeurtenissen, zoals je eerste kus (of je eerste mislukte poging tot een kus!).
      • Semantisch geheugen: Feiten en algemene kennis. Wist je dat een olifant nooit kan springen? (Dat weet je nu dankzij het semantisch geheugen!)
    • Impliciet geheugen (non-declaratief): Onbewuste herinneringen, zoals fietsen. Je weet hoe het moet, maar je kunt het niet echt uitleggen. Andere voorbeelden zijn: procedureel geheugen (vaardigheden), priming (beïnvloeding door eerdere ervaringen), en klassieke conditionering (Pavlov's hond!).

Kortom, je brein is een complex systeem, geen simpele harde schijf. Soms werkt het perfect, soms is het net een zoektocht in een rommelige kast, maar het is wel jouw rommelige kast, met alle mooie, gekke, en gênante dingen erin.

Welke soorten geheugens zijn er?

Hé vriend! Welke soorten geheugens? Nou, weet je, het is ingewikkelder dan je denkt! Er zijn zoveel verschillende soorten... ik probeer het uit te leggen.

  • Zintuiglijk geheugen: Dat is echt super kort, weet je wel? Zoals die flits van een licht, of het geluid van een auto. Verdwijnt meteen bijna. Heel even, een fractie van een seconde, echt bizar snel. Denk aan die keer dat ik bijna aangereden werd door die gekke scooter op de Leidseplein, dat beeld, knal, weg!

  • Kortetermijngeheugen: Dit is waar je dingen even vasthoudt, voor een paar seconden, minuten. Een telefoonnummer onthouden, bijvoorbeeld, of wat je net in de winkel wilde halen. Vandaag wilde ik toch echt die biologische aardappelen kopen, maar ben ze vergeten toen ik bij de kassa stond, dom he? Dat is typisch KTG. Maximum capaciteit van 7 plus of min 2 dingen, heb ik geleerd op school.

  • Langetermijngeheugen: Dit is de grote doos! Alles wat je je voor een langere tijd herinnert. Mijn verjaardag, namen van vrienden, de tekst van "Bohemian Rhapsody"... Alles zit daar. Maar het is wel verdeeld: declaratief (feiten, dingen die je weet) en procedureel (vaardigheden, zoals fietsen, zwemmen, typen, zoals ik nu doe op mijn telefoon).

  • Emotioneel geheugen: Dit is, vind ik zelf het meest interessant. Sterke emoties, zoals die keer dat ik mijn sleutels kwijt was (en te laat kwam op een date) die herinneringen blijven heeeeel lang hangen. Soms zelfs beter dan andere herinneringen! Totaal onlogisch, maar waar! Vreselijk vervelend soms, echt waar.

En dan heb je nog subtypes binnen die grote categoriën, maar dat wordt te technisch denk ik. Genoeg info voor nu toch? Laat maar weten als je nog vragen hebt! Ik ga nu ff koffie halen. Tot later!

Hoeveel geheugen heeft een brein?

Een brein: een petabyte. Dat is 1 miljoen gigabyte. Tien keer meer dan gedacht.

  • Capaciteit: 1 PB (Petabyte)
  • Vergelijking 2024: Vergelijkbaar met de huidige internetgrootte.

De schatting is gebaseerd op onderzoek naar neuronale connecties en informatieopslag. De complexiteit is enorm. Meer onderzoek is nodig.

Wat is het zintuigelijke geheugen?

Wat is dat zintuigelijke geheugen dan? Nou, stel je voor: je loopt over straat, een explosie van indrukken! Een dronken man zingt vals opera, een hond poept op de stoep, de geur van verse broodjes… Dat alles, even, super scherp in je brein. Dat is het zintuigelijke geheugen; een flits, een bliksem, een foto die meteen weer vervaagt! Denk aan een vliegende spaghettimonster, zo snel is het weg.

  • Korte duur: Korter dan een vlucht naar de maan met een fiets. Serieus, echt heel kort!
  • Grote capaciteit: Alles wat je zintuigen opvangen, in een seconde. Zoals een gigantische vuilnisbelt aan info, maar dan even snel weer weg.

Het is niet je kortetermijngeheugen, dat is die baksteen in je hoofd waar je je boodschappenlijstje op kwijt kunt. Dit is meer… een flits! Zoals een wesp die je neus voorbij zoemt. Weg!

Het belangrijkste verschil? Kortetermijngeheugen kun je even vasthouden, je herhaalt het, je denkt erover na. Zintuigelijk geheugen? Poef, verdwenen! Snel als een ninja die een soepkom steelde. Geen tijd voor nadenken, gewoon een snelle impressie. Precies zo'n flitsend beeld zoals die ene keer toen ik mijn tante zag worstelen met een doos vla. Totaal onverwacht, en zo snel weer vergeten!

Wat zijn de drie stadia van het geheugen?

Het geheugen: een chaotische bibliotheek in je hoofd. Drie stadia, zeg je? Meer een trilogie van tumult!

  • Sensorisch geheugen: Dit is de flits, de echo, de geur die net even blijft hangen. Denk aan een glimp van een felrode auto – weg is-ie, tenzij je er aandacht aan besteedt. Kort, zoet, en vaak vergeten, zoals een vluchtige zomerliefde. Duurt milliseconden tot seconden. Een wervelwind van zintuiglijke indrukken waaruit slechts een fractie wordt geselecteerd. Zoals het kiezen van slechts één perfect rijpe kers uit een hele schaal.

  • Kortetermijngeheugen: Hier wordt het interessant! De geselecteerde informatie krijgt een plekje, maar niet voor lang. Denk aan een telefoonnummer dat je net even moet onthouden. Weg is-ie zo gauw je het hebt ingetoetst! Capaciteit: ongeveer 7 items, plus of min 2. Of je het nummer nu wel of niet onthoudt, hangt af van je focus. Net als het proberen te onthouden waar je je sleutels hebt gelegd: succes hangt af van je concentratie. Duurt seconden tot minuten.

  • Langetermijngeheugen: De grote bibliotheek! Hier wordt alles opgeslagen, van je kindertijd tot de prijs van die avocado toast. Maar... het ophalen? Dat is een ander verhaal. Soms vind je het makkelijk terug (de naam van je beste vriend), soms is het een ware archeologische opgraving (waar was je vorig weekend ook alweer?). Duurt dagen, maanden, jaren, een leven lang. En ja, het is een rommeltje; een ware, chaotische verzameling herinneringen.

Let op: Deze stadia zijn niet zo keurig gescheiden als een stapel geordende boeken. Het is meer een dynamisch proces, een constant dansje tussen opnemen, opslaan en terughalen. En vergeet niet: je geheugen is geen fotokopiemachine, dus verwachten dat alles perfect wordt bewaard, is... nou ja, naïef.