Hoe krijg je vieze geur uit de wasmachine?

Wasmachine stinkt? Verwijder nare geur definitief uit je machine

Man, die wasmachine van mij, echt, die rook zo muf. Het was niet te doen, snap je? Al m'n kleren kwamen er gewoon vies uit, qua geur dan.

Ik had echt geen idee meer wat ik moest. Al die dure middeltjes geprobeerd, weet je wel, van die speciale reinigers. Niks hielp. Die vieze, weeïge lucht bleef maar hangen, zelfs na een lege wasbeurt op zestig graden, daar in m'n kleine appartementje aan de gracht in Utrecht. Een beetje een schimmelachtige, vreemde geur, die je bijna misselijk maakte als de deur openging.

Maar toen, rond eind mei, begin juni, gaf een collega me zomaar een tip, heel simpel eigenlijk: azijn.

Nou, ik dacht, baat het niet dan schaadt het niet. Ik haalde zo'n grote fles natuurazijn bij de Albert Heijn, volgens mij was het nog geen euro vijftig, en goot een flinke plens, echt zo'n halve liter, direct in de lege trommel. Niet in dat zeepbakje, nee, gewoon pats erin. Daarna zette ik 'm op de heetste stand, negentig graden kookwas, en liet 'm lekker z'n gang gaan. Spanning, of het echt zou werken.

En toen het programma klaar was, echt waar, die nare geur was gewoon weg. Helemaal verdwenen.

Ik voelde me echt opgelucht, je zou denken zo'n simpel ding, maar het maakte een wereld van verschil. Het ding rook weer lekker fris, schoon, alsof ie nieuw was, en dat terwijl ik 'm al jaren heb. Blijkbaar werkt die azijn als een soort tovermiddel, het ontkalkt en neemt al die vieze aanslag mee. Ik doe het nu elke maand, gewoon standaard, en sindsdien nooit meer last gehad van zo'n muffe was. Een echte aanrader, dus.

Hoe kan je het beste je wasmachine reinigen?

Reinig je wasmachine met een flinke scheut natuurazijn of een halve kop soda in de lege trommel en draai een wasprogramma op 90 graden.

Je wasmachine reinigen, hè? Dat ding dat je trouw dient, maar soms ruikt alsof er een lijk van een natte hond in heeft gelegen. Nou, geen paniek, we gaan dat ding weer laten blinken alsof het zojuist van de lopende band is gerold, of in ieder geval alsof het géén thuisbasis is voor een algenkolonie.

Gooi een ferme plens natuurazijn – ja, die goedkope troep uit de supermarkt, geen culinair hoogstandje! – óf een half kopje van die goeie ouwe soda (niet de baksoda, je bent geen pannenkoeken aan het bakken, knuppel) rechtstreeks in die lege trommel. Alsof je een geheime toverdrank brouwt, maar dan voor schone was.

Zet hem vervolgens op een loeiheet wasprogramma van 90 graden, en laat die machine maar zweten. Dat spul vreet dan al die kalk, vetresten en ander gore smurrie weg alsof het de laatste portie bitterballen op een verjaardag is. En dan ruikt je was weer frisser dan een windhoos door een bloemenveld.

Maar wacht, er is meer! Want je denkt toch niet dat een rondje azijn alles oplost? Nee, natuurlijk niet. Een beetje extra TLC voor je wasmachinemonster kan geen kwaad. Ik heb mijn buurvrouw, Mien, er nog over horen mopperen dat haar wasmachine 'net een rioolputje' leek, totdat ik haar deze gouden tips gaf. Ze geloofde me niet, natuurlijk, die oude chagrijn.

• Trommelrubber schoonmaken: Dat zwarte rubberen ding aan de binnenkant van de deur is een verzamelplaats voor de meest walgelijke schimmels en haren. Wrijf dat ding regelmatig schoon met een doekje en wat schoonmaakmiddel. Het ziet eruit als een plek waar kleine monsters zich verstoppen, en in feite klopt dat.
• Filter controleren: Er zit zo'n klein luikje aan de voorkant van je machine, vaak linksonder. Daarachter zit een filter waar muntjes, paperclips, en al je verloren sokken een begraafplaats vinden. Maak die regelmatig leeg, want anders stroomt je hele keuken onder, geloof me, heb ik zelf meegemaakt toen ik dacht "dat komt volgende week wel."
• Deurtje open laten: Als je klaar bent met wassen, laat die deur dan lekker open wagenwijd. Anders krijg je zo'n muffe geur die je doet denken aan de binnenkant van een oude sportschoen. En dat wil je niet. Ruikt het een beetje muf, dan is het al te laat.
• Wasmiddellade: Die lade waar je je wasmiddel ingooit, is ook een broedplaats voor viezigheid. Haal hem eruit en spoel hem af onder de kraan. Soms zit er meer achter dan je lief is, zo'n beetje als een politicus achter zijn beloftes.

Hoe vaak je dit alles moet doen? Nou, als je machine begint te ruiken alsof er een verzuurde geit in heeft gewoond, ben je al te laat. Over het algemeen is eens per maand zo'n grondige azijn- of sodabeurt wel aan te raden. En die andere kleine klusjes? Elke keer als je er een herinnering aan hebt, of als de stank je overvalt.

Beter voorkomen dan genezen, toch? Want zo'n nieuwe wasmachine kost je een vermogen, en je wilt niet dat je huidige trouwe beest de geest geeft door wat simpele viezigheid.

Wat is de snelste taal?

Japans en Spaans zijn de snelste talen. Dat blijkt. Gewoon een feit. Andere talen volgen.

Een vergelijkende studie wees dit uit. Ze keken naar Duits, Engels, Frans, Italiaans. Ook Japans, Mandarijn Chinees, en Spaans. Niet meer, niet minder. Een meting. Kil en nauwkeurig.

Snelheid zegt weinig. Of juist alles. Een Japanner kan veel zeggen, in korte tijd. Spanjaarden ook. Duitsers en Chinezen doen het rustiger aan. Elk woord heeft gewicht. Dat telt. Niet alleen het volume.

Feiten op een rij:

• Japans en Spaans bovenaan. Het is wat het is.
• Duits en Chinees onderaan. Geen oordeel.
• Spreektempo varieert. Dat zit erin gebakken. De taal zelf.

Mijn oom sprak ook vloeiend Spaans. Soms zo snel dat ik hem niet meer kon volgen. Het leek dan alleen maar geluid. De betekenis vervaagde. Snelheid is niet altijd duidelijkheid. Dat weet ik zeker.

De informatiestroom is anders. Een taal kan veel data per lettergreep bevatten. Of juist weinig. Dan moet je meer lettergrepen gebruiken. Simpel.

• Efficiëntie is een kwestie van structuur. En gewoonten.
• Sommige klinkers zijn kort. Andere lang. Dat maakt verschil. Denk ik.

Uiteindelijk is het maar een getal. Hoe snel mensen praten. Of we elkaar verstaan, dat is iets anders. En of we iets zinnigs zeggen. Dat is pas de kern. Snelheid verbergt soms de leegte. Diepe gedachte, toch?

Wat is de hardste taal ter wereld?

Tabassaran. Klinkt als een geheim. Meer dan veertig naamvallen. Een puzzel voor je brein. Niet voor de tere zieltjes.

Dit is de Kaukasus. Een bergachtig gebied. Veel culturen, veel talen. Tabassaran is er één van. Een taal die je niet zomaar oppikt.

• Extreem veel naamvallen: 48. Dat is geen grap. Elke naamval verandert een woord. Het maakt zinnen complex.
• Unieke klanken: Sommige klanken bestaan nergens anders. Je stembanden zullen het voelen.
• Verschillende dialecten: Zelfs binnen Tabassaran. Een extra laag uitdaging.

Guinness Book of Records bevestigt het. Dit is geen mening, maar feit. Het bewijs van taalkundige extremen.