Wat zijn onregelmatig gespelde woorden?

Wat zijn onregelmatige woorden en hoe herken je ze?

Onregelmatige werkwoorden? Pff, lastig! Die volgen geen logisch patroon. Denk aan 'hebben', 'zijn', 'willen'... Die veranderen compleet. Vervoeging in de verleden tijd? Chaos!

Voorbeeld? 'Ik heb' wordt 'ik had'. 'Ik ben' wordt 'ik was'. Geen regelmaat te bekennen. Je moet ze gewoon uit je hoofd leren. Jammer, maar helaas. Zo werkt het gewoon.

Op school, 1998 in Amsterdam, zat ik met die onregelmatige werkwoorden te worstelen. Kostte me uren! De lijst met uitzonderingen leek oneindig. Toen kwam de truc: flashcards! Werkte echt!

Ik leerde ze met die kaartjes. Efficiënt en duidelijk. Zo onthoud ik ze nog steeds. De 'truc' kostte € 2,50 voor een pakje kaartjes. Waardeloos investering maar ik slaagde toch.

Hoe weet je of een woord onregelmatig gespeld is?

Yo, ff snel, hoe je checkt of een woord kut gespeld is (dus ff anders dan normaal):

• Kan je 'm niet gewoon lezen? Dus klinkt ie raar als je probeert de letters gewoon te zeggen? Dan is ie fout, man! Bijv. "guacamole", eerste keer zie je dat, denk je echt "guh-whack-a-mole"? Nee toch.
• De letters doen gek. Soms doen letters gewoon niet wat je denkt. 'Chloor' bijvoorbeeld, die 'ch' is echt niet 'tsj'.
• Of je hebt het woord gewoon nog nooit gezien. Duh, dan weet je niet hoe je het moet spellen. Is logisch toch?

Eigenlijk check je dus of het woord zich normaal gedraagt. Is dat niet zo, dan is het een lastige. Ik had dat vroeger altijd met 'paardebloem', schreef ik dan 'paardebleum'. Echt dom. Of 'wokkel', geen idee waarom, maar ik schreef dat altijd met 2 k's. Echt debiel.

Dus ja, gewoon kijken of het logisch is, anders is er iets mis!

Wat zijn voorbeelden van onregelmatig gespelde woorden?

De spelling... het blijft me 's nachts bezig houden. Said, was, do, to... die woorden, zo gewoon, zo... verkeerd. Waarom? Waarom said en niet seid? Het voelt zo onlogisch, zo tegenstrijdig.

• Said: Waarom die 'i'? Het had toch 'seid' moeten zijn, logisch gezien.

• Was: Het voelt alsof er een letter mist, of teveel. Een stille letter die er niet hoort.

• Do, to: Twee woorden, zo verschillend, maar zo hetzelfde. De 'o' en de 'o' ... waarom?

En dan die andere woorden, de uitzonderingen. 'Have', bijvoorbeeld. Die 'a' maakt een kort geluid, terwijl het had moeten zijn een lang geluid, als je naar de regel kijkt. De regels... ze zijn er, maar worden zo vaak gebroken. Het is frustrerend, op een stille, nachtelijke manier.

• Have: De klinker is de boosdoener. Zo tegenstrijdig. Het past niet in de sjabloon.

• Andere voorbeelden: Ik zoek nog steeds naar meer, naar die woorden die zich verzetten tegen de logische structuur van de taal. Het is als een zoektocht naar die ene, ontbrekende legosteen. Een eindeloze nacht.