Wat steek je het best in handbagage?

Wat moet je in de handbagage steken?

In de schemerzone van de handbagage, een mini-universum voor de vlucht, drijven noodzakelijkheden. Herinneringen aan ochtenden, middagen en nachten.

• Essentiële medicijnen: als kleine amuletten van gezondheid, gevangen in amberkleurige flesjes, beloften van welzijn, een ademtocht van zekerheid op duizenden kilometers hoogte. Mijn insuline bijvoorbeeld, die me bindt aan de aarde, aan het leven.

• Reisdocumenten: paspoorten, de sleutels tot andere werelden, tickets, origami-vogels van papier die ons naar verre kusten fladderen, identiteitsbewijzen, foto’s die nauwelijks nog lijken, maar getuigenissen van wie we waren. De vliegtickets, digitale herinneringen.

• Waardevolle spullen: juwelen, schatten uit het verleden, elektronica, spiegels van onze digitale zielen, een fotocamera die alles vastlegt, alles vangt in kleine matrices van licht. Oordopjes, witte bloemblaadjes die de wereld dempen, die me beschermen.

• Opladers: onzichtbare navelstrengen die ons verbinden met de energiebron, levensaders voor onze apparaten, de digitale echo van ons zelf. Een universele adapter, onmisbaar, een kleine sleutel tot de wereld.

• Portemonnee: creditcards, sleutels tot een wereld van mogelijkheden, contant geld, knisperend papier, een tastbare herinnering aan de waarde van dingen. Een foto van mijn dochter.

• Kleine toilettas: de geur van thuis, in mini-verpakkingen, hygiëneproducten als stille beloftes van reinheid, een tandenborstel, een ritueel voor het slapengaan. Een parfum, een vluchtige herinnering.

• Extra ondergoed: een zachte omhelzing, een backup plan, voor onvoorziene omstandigheden. Net als toen ik bij mijn grootmoeder logeerde, altijd een schoon paar.

• Boek of tijdschrift: vermaak, een ontsnapping aan de realiteit, pagina’s vol woorden, poorten naar andere dimensies, verhalen als dromen in inkt gevangen. Een dichtbundel, een stille dialoog.

• Powerbank: extra energie, een draagbare zon, een stille belofte van stroom, voor momenten dat de wereld even donker is.

• Pen: voor douaneformulieren, een kleine daad van bureaucratie, een instrument om onze aanwezigheid aan te kondigen. Die ik dan weer kwijt raak.

• Licht vest of sjaal: een warme cocon, bescherming tegen de airconditioning, een zachte herinnering aan thuis, de geur van lavendel. De roze sjaal van mijn moeder.