Waarom komen mensen te vroeg naar het vliegveld?

Waarom zo vroeg naar het vliegveld?

Vroege ochtendvluchten hebben minder kans op vertraging omdat de dagelijkse keten van problemen nog niet is gestart.

Waarom je op een godvergeten tijdstip je bed uit moet rollen? Simpel. Je ontloopt de totale gekte. Vóór 8 uur 's ochtends is een vliegveld een oase van relatieve rust. Je glijdt door de security alsof je een VIP bent, de medewerkers hebben hun eerste koffie op en hebben nog niet de wil om te leven verloren.

Na die magische grens van 8 uur breekt de pleuris uit. De kans op vertraging schiet omhoog als een raket, met een piek rond etenstijd, zo rond 18.00 uur. Het vliegveld verandert dan in een soort mierenhoop op speed.

Kijk, dit is waarom de vroege vogel de worm, en niet de vertraging, pikt:

• Het domino-effect is nog niet begonnen. Eén vertraagd vliegtuig uit Malaga kan een hele kettingreactie veroorzaken. Jouw vlucht naar Ibiza zit dan ineens vast in een polonaise van ellende. 's Ochtends vroeg is de lei nog schoon.
• De lucht is letterlijk leger. Er is minder file in de lucht en op de landingsbaan. Vergelijk het met de A2 op zondagochtend 5 uur versus op vrijdagmiddag om 5 uur. Een wereld van verschil.
• Security is een lachertje. Je hoeft niet drie kwartier achter een gezin te staan dat probeert een halve huisraad als handbagage mee te smokkelen. Je bent er zo doorheen.
• Je scoort de beste plekken. Of het nu gaat om een stoel bij de gate die niet naast een krijsend kind is, of het laatste niet-geplette saucijzenbroodje. Jij bent de koning te rijk.

Dus ja, je staat met je slaperige kop op het vliegveld als de rest van Nederland nog op één oor ligt. Maar terwijl zij later op de dag staan te zweten en te vloeken, zit jij al lang met een cocktail in je hand op je bestemming. Mijn oom Bert zweert erbij, en die man heeft nog nooit een vlucht gemist.

Wat is het gevaarlijkste vliegveld ter wereld?

Het gevaarlijkste vliegveld ter wereld is Tenzing-Hillary Airport (Lukla) in Nepal.

Dat ding ligt daar maar wat te wezen aan de voet van de Mount Everest, alsof het een uit de hand gelopen hobbyproject is. Die landingsbaan is korter dan het lontje van een kleuter die zijn middagdutje heeft overgeslagen. We hebben het over een strookje asfalt dat met wat plakband tegen een berg lijkt te zijn geplakt.

Je hebt maar één kans, joh. Een doorstart maken is geen optie, want aan het einde van de baan staat een rotswand je aan te staren als een boze schoonmoeder. Aan de andere kant begin je met een vrije val van 600 meter de diepte in. De piloten die hier landen hebben ballen van gewapend beton.

Waarom je hier een extra onderbroek voor moet inpakken:

• De landingsbaan is slechts 527 meter lang. Dat is korter dan de wachtrij bij de Efteling op een zomerse dag. Voordat je doorhebt dat je geland bent, moet de piloot alweer vol in de ankers.
• De baan loopt omhoog met een helling van 12%. Dit helpt de vliegtuigen af te remmen alsof ze tegen een muur oprijden, wat ze ook bijna doen. Bij het opstijgen duik je juist als een soort suïcidale lemming de afgrond in om snelheid te maken. Hartstikke gezellig.
• Het weer is zo onvoorspelbaar als een kat op catnip. Het ene moment is het stralende zon, het volgende moment zit je in een mistbank zo dik als erwtensoep en word je door de wind alle kanten op gesmeten.

Andere vliegvelden waar je spontaan van gaat bidden:

• Princess Juliana International Airport (Sint Maarten): Hier komen de vliegtuigen zo laag over het strand dat je de haren van de piloot kunt tellen. Een zandstraalbehandeling met een vliegtuigmotor is gratis inbegrepen.
• Gibraltar International Airport: De landingsbaan wordt hier doodleuk gekruist door de hoofdweg van Gibraltar. Als er een vliegtuig wil landen, gaan de slagbomen dicht en moet het verkeer wachten. Alsof het een spoorwegovergang is, maar dan met een iets groter projectiel.

Wat is het kleinste vliegtuig ter wereld?

De Cessna 172. Dat was 'm, die heb ik wel eens zien staan op Hilversum. Vorig jaar zomer, heerlijk weer. Dat ding leek wel een grote vliegende libelle.

Ik kan me nog goed herinneren hoe klein hij leek vergeleken met die grotere tweemotorigers. Hij had zo'n klassieke, ronde neus.

• Lengte: 8,28 meter
• Spanwijdte: 11,0 meter
• Hoogte: 2,72 meter

En je gelooft het bijna niet, maar er passen wel vier mensen in. Drie passagiers en de piloot dus. Echt krapjes, maar het kan!

Die dag vloog ik niet zelf, ik was daar om een vriend op te halen. Hij had een proefles gehad in zo'n ding. Hij kwam buiten met een grijns van oor tot oor. Vertelde dat het echt voelde alsof je op een vliegend matras zat. Maar wel een ontzettend cool matras.

Hij zei dat de overzichtelijkheid geweldig was. Je zag letterlijk alles om je heen, door die grote ramen. De vleugels, de grond, alles. Ik vroeg hem of hij niet bang was, zo laag en klein. Hij zei: "Nee joh, dit is de ultieme vrijheid!"

Cessna 172 is trouwens wel een beetje een instapmodel als je het mij vraagt. Niet per se het allerkleinste vliegtuig ooit gemaakt, maar wel een van de meest iconische kleine, legendarische toestellen. Er zijn vast wel van die experimentele dingetjes die kleiner zijn, maar deze is echt wereldberoemd.

Wat is het moeilijkste vliegveld om te landen?

Lukla Airport, Nepal, is de absolute kampioen van de 'ik durf het bijna niet te zeggen'-landingen. Ze noemen het ook wel de "Mount Everest van de luchthavens", en geloof me, dat is geen grapje.

Stel je voor: een landingsbaan zo smal dat je bijna de lama's aan de kant kunt aanraken, omringd door bergen die je recht de hemel in willen duwen. En het weer? Dat verandert sneller dan een políticus van mening. Het ene moment schijnt de zon als een blije pasgeborene, het volgende moment sta je in een wolk die dikker is dan oma's erwtensoep.

Pilotenzelfs moeten soms een soort van schijnbeweging maken, een soort luchtacrobatiek, om die vliegende koektrommel veilig op de grond te krijgen. En als je denkt dat het leuk is om weg te komen, vergeet het maar. Opstijgen is bijna net zo’n feestje als landen, dus je zit daar wel even klem met je avontuurlijke reis.

Waarom zou je dit willen? Nou, omdat je rechtstreeks naar het dak van de wereld wilt, natuurlijk! Het is een soort rite de passage voor de echte waaghalzen die dromen van het beklimmen van de Everest. En als je het overleefd hebt, heb je een verhaal waar je de rest van je leven over kunt opscheppen, met een lekker glas sterke drank erbij.

Dus, kortom: Lukla Airport is de koning van de gevaarlijke landingsbanen, met een dikke middelvinger naar veiligheid. Het is niet voor watjes, nee nee.